Wednesday, April 13, 2005

இன்று புதிதாய்ப் பிறந்தோம்

இன்று புதிதாய்ப் பிறந்தோம்

மேலே உள்ள சொலவடையை எழுத்தாளர் நா.பா தன் புதினம் ஒன்றில் (அது குறிஞ்சி மலரோ, பொன்விலங்கோ, எனக்கு இப்பொழுது நினைவுக்கு வரவில்லை) எழுதுவார். இந்தப் புதிதாய்ப் பிறக்கும் உணர்வு, பழையதையெல்லாம் அழித்துக் கழித்தபின் ஆர்வத்தோடு புதியதை எதிர்கொள்ளும் பாங்கு, நமக்கெல்லாம் மிகவும் தேவையான ஒரு பழக்கம். இந்த வாழ்வின் ஓட்டத்தில் விழுந்து எழுந்து, முக்கி முனகி, போராடித் தள்ளாடி, முன்வந்து நிற்கும் வேளையில் சோர்வு என்பது நம்மை அடைந்தாலும், மறுநாளைச் சந்திக்க வேண்டுமே என்னும் பொழுது இந்தப் புத்துணர்வு நமக்கு மிகத் தேவையாக இருக்கிறது.

சில குறிப்பிட்ட நாட்கள்- பொழுதுகள்- காலங்களில் இந்தப் புத்துணர்வைத் தூண்டுகிற நிகழ்வுகள் ஏற்படுவது உண்டு. அப்படி ஒரு நிகழ்வே ஆண்டுப் பிறப்பு. ஒரு பாவலன் சொன்னது போல், ஆண்டொன்று போனால் அகவை ஒன்றல்லவா போகிறது? வாழ்வில் எவ்வளவு கனவுகளைத் தேக்கி நாம் நனவாக்கத் துடிக்கிறோம்? இனி வரும் ஆண்டில் அதைச் செய்வோம், இதைச் செய்வோம் என்று உறுதி கொள்ளுகிறோம் அல்லவா? அந்த உறுதி இல்லையெனில் வாழ்வு ஏது?

உலகின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் ஆண்டுப் பிறப்பு என்பது ஒரே காலத்தில் வருவது அல்ல. இது இடத்திற்கு இடம் மாறலாம்; ஏன் ஒரே நாட்டின் வரலாற்றில் காலத்துக்குக் காலம் கூட மாறலாம். ஆனாலும் ஆண்டுப் பிறப்பு என்பது அனைவரும் எதிர் நோக்குகின்ற ஒரு நிகழ்வு. பண்பாட்டுக் குழப்பத்தால் தமிழர்கள் இந்தக் காலத்தில் ஆங்கில ஆண்டுப் பிறப்பை மட்டுமே கொண்டாடுவது அதிகரித்தாலும், தமிழாண்டுப் பிறப்பை விழிவைத்து எதிர்கொள்ளுவோர் இன்னும் இருக்கிறார்கள்.

என்ன, திருப்பதியிலும், பழனியிலும், இன்னும் ஓராயிரம் கோயில்களிலும், இது போலக் கிறித்துவ தேவாலயங்களிலும், சனவரி முதல் நாளுக்குக் கூடும் கூட்டம் சித்திரை முதல் நாளுக்குக் கூடுமா என்பது அய்யம் தான். எந்தச் சமய நெறியாக இருந்தால் என்ன, தமிழனுக்கு உரிய சித்திரை நாளைக் கொண்டாட நம்மில் பலர், குறிப்பாக தமிங்கிலர் ஆகிப் போனவர்கள், ஏன் தயங்குகிறார்கள், வெட்கப் படுகிறார்கள்? இவர்கள் தனிப்பட்டுப் போனதாக உணர்கிறார்களோ? "உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல் என்பதன் பொருள் தம் தனித்தன்மையை இழப்பதுதானோ?" என்று ஒரோர் சமயம் உள்ளத்தை உறுத்துகிறது.

இருந்தாலும், விட்டகுறை தொட்ட குறை மறக்காத சில தமிழர்கள் சித்திரைத் திங்கள் பிறக்கும் நாளை ஆண்டுப் பிறப்பு என்று இன்னும் கொண்டாடிக் கொண்டுதான் இருக்கிறோம். அன்றைக்குக் கோயிலுக்கும், தேவாலயத்திற்கும், இன்னும் பள்ளிவாசலுக்கும் போய், "இறைவா, இந்த ஆண்டில் இன்னும் பல நல்ல செயல்களைச் செய்ய உறுதி கொடும் அய்யா" என்று வேண்டிக் கொள்ளுகிறோம். அன்று உறவினர்களையும், நண்பர்களையும் கூப்பிட்டு முகமன் கூறுகிறோம். வீட்டு வாசலில் கோலம் போடுகிறோம். மாந்தோரணம் கட்டுகிறோம். அந்த ஆண்டின் பெயரைக் கோலத்திற்கு அருகில் எழுதி வரவேற்கிறோம். வீட்டை முடிந்த வரையில் அழகு படுத்துகிறோம். (இந்த நாளில் தொலைக்காட்சிக்கு முன்னால் உட்கார்ந்து யாரோ ஒரு திரைப் படக் கலைஞனின் விடலைத் தனத்தை விழிநீர் தேங்க, வாய்நீர் வடியப் பார்த்து நேரத்தைக் கழிப்பது விழாவைச் சேர்ந்தது அல்ல; அது இன்னொரு வகை)

பனைவெல்லம் சேர்த்து, வேப்பம்பூப் பச்சடி வைக்கிறோம். ஒரு இனிப்பாவது அன்றையச் சமையலில் சேர்ந்து கொள்ளுகிறது. மறவாமல் அன்று பாயசம் வைக்கிறோம். முடிந்தால் ஒரு உளுந்து வடை. இன்னும் சிலர், குறிப்பாகத் தமிழகத் தென் மாவட்டத்தினர் காலையில் எழுந்தவுடன் பூசை அறைக்குப் போய் கண்ணாடி பார்க்கிறோம். பூசை வேளையில் புத்தாண்டிற்கான அஞ்சாங்கம் படிக்கிறோம். அந்த ஆண்டுப் பலன் என்று சொல்லப் பட்டதை அறிந்து கொள்ள முற்படுகிறோம். புத்தாடை, பூ, பழம் எனப் புதுக்கிட்டுப் பெரியவர்களிடம் வாழ்த்துப் பெறுகிறோம். ஊரெல்லாம் வலம் வந்து யாரைக் கண்டாலும் வழுத்திக் கொள்ளுகிறோம். இப்படி எல்லாம் செய்து "செல்வம் நம் வாழ்வில் பொங்கி வழியட்டும்" என்று இறையை வேண்டிக் கொள்ளுகிறோம்..

மேலே சொன்னதை ஒரு சில மாற்றங்களோடு இசுலாமியர், கிறித்தவர், சிவநெறியாளர், விண்ணெறியாளர், சமணர், புத்தர் என எல்லாச் சமயத்தினரும் செய்ய முடியும். ஏனென்றால், ஆண்டுப் பிறப்பு என்பது குமுகாயப் பழக்கம், பண்பாட்டுப் பழக்கம். அதைச் சமயம் தடுக்க இயலாது. ஓணம் என்று வந்தால் சேரலர் அனைவரும் அதைக் கொண்டாடவில்லையா? இதில் சமயம் குறுக்கே வருகிறதோ? இல்லையே! இந்த விவரம் கெட்ட ஆங்கில அடிமைத்தனம் ஊடே வந்து தடுக்கிறதோ? இல்லையே! ஏனென்றால், தமிழர் எல்லோருக்கும் உரியது தமிழ் ஆண்டுப் பிறப்பு அல்லவா?

இந்த நல்ல பழக்கத்தைக் கைக்கொள்ளும் நிலையில் நம் சிறார்கள் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு நாம் விடை கூறக் கடமைப் பட்டுள்ளோம்.

தமிழ் ஆண்டுக் கணக்கு எப்படி வந்தது?

அந்தச் சிறார்களை எண்ணி, அவர்களுக்கு விடை சொல்லும் வகையால், கொஞ்சம் ஆழ்ந்து பார்ப்போமா? காலங்கள் என்ற இந்தத் தொடரின் முதல் விளக்கம்.

நம்மைச் சுற்றி எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் இந்தப் பேரண்டத்தில் எங்கோ ஒரு மூலையில், ஒரு பால்வழி மண்டலத்தில் நம் சூரியக் குடும்பம் இருக்கிறது. இந்தச் சூரியக் குடும்பத்தில் முதல் கோளாக அறிவனும் (புதனும்), இரண்டாவது கோளாக வெள்ளியும், மூன்றாவது கோளாக நாம் வாழும் புவியும், நான்காவது கோளாக செவ்வாயும், 5-வது கோளாக வியாழனும், 6வது கோளாக காரி (சனி)யும் வலம் வருகின்றன. மூன்றாவது கோளான புவி தன்னைத் தானே உருட்டிக் கொண்டும், அதே பொழுது, சூரியனை வலமாகவும் வருகிறது. புவி தன்னை உருட்டிக் கொள்ளூம் நேரம் ஒரு நாள் என்றும், சூரியனை வலைத்து வரும் காலம் ஒரு ஆண்டு என்றும் அடிப்படையாகக் கொள்ளப் பட்டு மற்ற காலங்கள் இந்தப் பின்னணியிலேயே கணக்கிடப் படுகின்றன.

இந்த உருட்டுதலும், வலைத்தலும் ஆகிய இரண்டு அடிப்படைகளுக்கும் இடையே ஒரு ஒருப்பாடு உண்டு என்பதை நாம் எல்லோரும் அறிவோம். அதாவது சூரியனை வலைத்து வரும் ஒராண்டு வலயத்திற்குள், கிட்டத் தட்ட 365 1/4 தன்னுருட்டுகளையும் புவி செய்து விடுகிறது. ஒவ்வொரு தன்னுருட்டும் ஒரு நாளாகிறது.

இந்தத் தன்னுருட்டை முதற்கால மாந்தர்கள் எப்படி அறிந்திருக்க முடியும்?

கீழது மேலாய், மேலது கீழாய் இருளும் ஒளியும் மாறி மாறி வருகின்றன. பகலில் வெளிச்சம் கண்ணைக் கூச வைக்கிறது. எவ்வளவுதான் முயற்சித்தாலும், கண நேரத்திற்கு மேல் சூரியனைப் பார்க்க முடிவதில்லை. மாறாக, இருளில் வானம் கண் சிமிட்டுகிறது. குளிர்ந்த நிலா வானத்தில் எழுந்து குறிப்பிட்ட நேரம் பயணம் செய்து பின் மறைவதைப் பார்க்க முடிகிறது. அப்பொழுது மங்கிய ஒளி கலந்த இருள் என்பது மாந்தனின் அறிவு ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது. பகல் என்பது பசிக்கு என்று ஆனவுடன், இருள் என்பது ஓய்வுக்கும் ஆய்வுக்கும் என்று ஆகிவிடுகிறது.

நாள் என்பது முதலில் இருளையே குறித்தது. இருளில் தொடங்கிப் பின் ஒளி வந்து மறுபடியும் இருள் வரும் வரை ஆகும் பொழுதை ஒரு நாள் என்று பழந்தமிழர் அழைத்தனர். ஒவ்வொரு இருட் பொழுதிலும் நிலவைப் பார்க்கும் போது அதன் பின் புலம் மாறுவதை தமிழ் மாந்தன் பார்த்தான். நிலவுக்குப் பின்னே இருக்கின்ற, கண்சிமிட்டி மின்னிடுகிற, ஒளிக் கூட்டத்தில் தனக்குத் தெரிந்த உருவகங்களை இவன் பார்த்தான். மின்னுவதை மீன் என்றே பழந்தமிழன் குறிப்பிட்டான்.

ஒரு மீன் வளைந்த முடப் பனையாகத் தெரிந்தது; இன்னொன்று எரியும் தழலாகத் தெரிந்தது; இன்னும் ஒன்று நீர் நிறைந்த குளமாகத் தெரிந்தது. இப்படியே இருபத்தெட்டுப் பின்புலங்களை (மீன்களை) அவனால் அடையாளம் காட்ட முடிந்தது. மீண்டும் மீண்டும் இந்தப் பின்புலங்கள் புவியைச் சுற்றுவதாகக் காட்சியளித்தன. எப்படி ஒடும் ஆற்றில் படகு போகும் போது இரு கரையிலும் இருக்கும் காட்சிகள் மறைந்து கொண்டே வந்து படகு நிலையாய் இருப்பது போல் தோற்றம் அளித்தாலும், "கரைகள் நிலையானவை; படகுதான் நகருகிறது" என்று பட்டறிந்து உணரமுடிந்ததோ (கணியர் ஆரிய பட்டா தன் வானியல் நூலில் இந்த உவமையைக் கூறுவார்), அது போல "புவி தன்னை உருட்டிக் கொள்ளுகிறது; இந்தப் பின் புலங்கள் நிலையாக உள்ளன" என்று பழந்தமிழ் மாந்தன் புரிந்து உணர்ந்தான்.

உண்மையில் இந்தப் பின் புலங்கள் அவனுக்கு நாள்காட்டும் அடையாளங்களாக நாள்காட்டுகளாக, நாள் மீன்களாகத் தெரிந்தன. (இந்த நாள்காட்டு வட நாட்டுப் பலுக்கு முறையால் நாள்காட்டு> நாட்காட்டு> நாட்காத்து> நாட்காத்தம்> நாக்கத்தம்> நாக்ஷத்தம்> நாக்ஷத்ரம்> நக்ஷத்ரம் என வடமொழியில் திரிந்தது. நாம் மீண்டும் தமிழ் ஒலிப் படுத்தி நட்சத்ரம் என வழங்குகிறோம்; இதற்கு நாள்காட்டையே வைத்துக் கொள்ளலாம்.) அந்தக் காலத்துக் கல்வெட்டுக்களில் நாள்காட்டு அடையாளமே குறிக்கப் பட்டு இருக்கும். இன்று இருப்பது போல திகதிகள் குறிப்பது வழக்கம் இல்லை.

இந்த 28 நாட்களில் நிலவு ஓளி மிகுந்து நிறைவடைந்து பூரித்தும் (பூரணித்தல்> பூரணம்> பௌரணம்> பௌர்ணமை இப்படி தமிழில் இருந்து வடமொழி போகும்.), பின் ஒளி குறைந்து, கருத்தும், அமைந்தும் (அமைவாதல்> அமைவாதை> அமவாதை> அமவாசை> அமாவாசை, மறுபடியும் வடமொழி மாற்றம்) நிலவு போகும் போக்கை தமிழ் மாந்தன் பார்த்தான். சொக்கிச் சொலித்து ஒளி கொடுக்கும் பக்கம் (சொக்கொளிப் பக்கம்>சொக்கிள பக்கம்>சொக்கில பக்கம்>சுக்ல பக்கம்> சுக்ல பக்ஷம்) 14 நாளும், கருத்த பக்கம் (கருவின பக்கம்>கருயின பக்கம்>கருஷ்ண பக்கம்>க்ருஷ்ண பக்ஷம்) 14 நாளும் ஆக, இரண்டு பக்கம் சேர்ந்தது ஒரு மாதம் என்றும் கொள்ள நேர்ந்தது. (இதை இரு பதினைந்து நாட்கள் எனக் கொண்டது இன்னும் பல காலம் சென்று ஏற்பட்ட பழக்கம்.) மதி என்னும் நிலவுதான் காலத்தை மதிக்கச் செய்தது. மாதம் என்ற சொல் பிறந்தது. மதித்தல் என்பது அளவு கொள்ளுதல் என்றே தமிழில் பொருள்படும். அதே போல மானித்தல் என்பதும் அளவிடுவதுதான். இந்தையிரோப்பிய மொழிகளில் மானித்தல்>month, monAt என்று ஆகும்.

நாளாவட்டத்தில் 28 நாள்காட்டுகளில் ஒரு நாள்காட்டை முற்றிலும் தெளிவாக அடையாளம் காண முடியாத நிலையில் 27 நாள்காட்டுகளே மிஞ்சின. (இவற்றின் தமிழ்ப் பெயர்களை இங்கே நான் விவரிக்கவில்லை.) ஒவ்வொரு நாள்காட்டிலும் பல விண்மீன் கூட்டங்கள் அடையாளம் காணப் பட்டன. இரவெல்லாம் வான வேடிக்கை தானே? பின் கூர்த்த மதியால் அடையாளம் காண்பது சரவலா என்ன? ஒரு வியப்பைப் பார்த்தீர்களா? பார்ப்பது மதியை (நிலவை); அதை மதிப்பது (அளவிடுவது) மதியால் (அறிவு, மூளை). இயல் மொழியான தமிழில் இப்படித்தான் சொற்கள் ஏற்படுகின்றன.

இந்த விண்மீன் கூட்டங்களை வெறொரு வகையில் உருவகப் படுத்தித் தொகுதிகளாக்கிய போது அவை 12 தொகுதிகளாகத் தெரிந்தன. அவை இரைந்து கிடந்த பக்குவம் இரைதி = தொகுதி> இராதி> இராசி ஆனது. ஒவ்வொரு இராசியும் வீடு என்றே பழைய மாந்தன் சொல்ல முற்பட்டான். பகலெல்லாம் பசிக்கு அலைந்து இரவில் இல் தேடி, தான் வருவது போல், இந்த விண்மீன் கூட்டங்களும் இரவில் வீடு தேடி வந்ததாக உருவகித்து அவை இருக்கும் அண்டவெளியை வீடு என்றே உரைத்தான். 12 தொகுதிகளும் 12 வீடுகளாகக் கொள்ளப் பெற்றன. ஒரு வீடு ஆடாக (மேழம்) த் தெரிந்தது; இன்னொன்று மாடாக (விடை)த் தெரிந்தது; மேலும் ஒன்று நண்டாகத் தெரிந்தது; இன்னும் மற்றொன்று சுறாமீனாகத் தெரிந்தது. இப்படி மேழம், விடை, ஆடவை, கடகம், மடங்கல், கன்னி, துலை, நளி, சிலை, சுறவம், கும்பம், மீனம் எனப் பன்னிரண்டு இராசிகளுக்கு பழைய தமிழன் பெயரிட்டான். இதன் விளக்கங்களைப் பின்னர் ஒரு முறை பார்ப்போம்.

மேலே சொன்ன 27 நாள்காட்டுக்களை இன்னும் பகுத்து 108 பாதங்கள் (பகுத்தது பாதம்) எனக் கொண்ட தமிழன், 12 வீடுகளையும் 108 பாதங்களோடு ஒப்பிட்டு ஒரு வீட்டில் ஒன்பது பாதம் என்று ஈவு வகுத்தான். இந்த வீடுகளும் நாள்காட்டுகளும், பாதங்களும் நம் புவியில் இருந்து பார்க்கும் விண்வெளியைப் புலம் பிரிக்கின்ற அடையாளங்கள். வடக்கு, கிழக்கு, தெற்கு, மேற்கு என்று புவியில் திசை பார்க்கிறோம் இல்லையா, அதைப் போன்ற விண்வெளியில் திசை காட்டும் அடையாளங்களே இந்த நாள்காட்டுகளும், இராசிகளும், பாதங்களும் என உணர வேண்டும். சூரியன் சித்திரையில் உதித்தது என்றால், சித்திரை நாண்மீன் இருக்கும் திசையில் காட்சியளித்தது என்று பொருள்.

இனி அடுத்து கோள்மீன்களுக்கு வருவோம். விண்மீன்களைப் போலவே ஒளிகொண்டு ஆனால் பெரிதாக ஊடகம் இல்லாது வெறும் கண்ணுக்கே கோளமாகக் காட்சியளித்தவை கோள்மீன்களாயின. அவைதான் அறிவன், வெள்ளி, செவ்வாய், வியாழன், காரி என்று அழைக்கப் பட்டன. அறிவன் கோள் பச்சைக் கூறு கலந்து தெரிந்தது. வெள்ளி வெள்ளையாகக் காட்சியளித்தது. செவ்வாய் செம்மை நிறத்தோடும், வியன்று அகலமான வியாழன் பொன் நிறத்தோடும், காரி கரு நிறத்தோடும் காட்சியளித்தன. இவற்றோடு கண்ணைக் கூசும் அளவு ஒளிறுகிற ஞாயிறும் (யா = இருள்; யா+இறு > ஞா+யிறு = இருளை இறுக்கும் கோள்; சுள் என்று எரிக்கும் கோள் சூரியன்) ஒரு கோளாகக் கொள்ளப் பெற்றது.

உண்மையில் புவியும் மற்ற கோள்களும் சூரியனையே சுற்றிவந்தாலும், புவியையே ஞாயிறும் மற்ற கோள்களும் சுற்றிவருவதாக நமக்குத் தோற்றம் அளிக்கின்றன. புவியில் இருந்து ஞாயிறு தவறிய மற்ற கோள்களைப் பார்த்தால் அவையெல்லாம் கிட்டத்தட்ட ஒரே தளத்தில் புவியைச் சுற்றி வருவதாகவே நமக்குத் தோற்றம் அளிக்கின்றன. இந்தச் சுற்றுத் தளமும் புவியின் நடுக் கோட்டுத் தளமும் ஒன்றாகவே நம் கண்ணுக்குத் தென்படுகின்றன.

இது தவிர புவியைச் சுற்றுவதாகத் தோற்றம் அளிக்கும் ஞாயிற்றின் சுற்றுத்தளம் புவிநடுக் கோட்டுத் தளத்தை 23.5 பாகையில் விழுந்து வெட்டுவது போலக் காட்சியளிக்கிறது. இந்த இரு தளங்களின் வெட்டு விழுப்பை "விழு" என்றே தமிழில் சொல்ல முற்பட்டனர். ஒரு வட்டத்தளம் இன்னொரு வட்டத்தளத்தை இரண்டு இடங்களில் அல்லவா வெட்டவேண்டும்? அதையொட்டி இரண்டு விழுக்கள் நமக்குப் புரிபடுகின்றன. ஒன்று மேழ விழு மற்றொன்று துலை விழு. அதாவது ஒரு விழு மேழ இராசி இருக்கும் திசையிலும், மற்றொன்று துலை இராசி இருக்கும் திசையிலும் காட்சியளித்தன.

புவி சூரியனைச் சுற்றுவது தான் உண்மைநிலை என்றாலும் சூரியன் புவியைச் சுற்றுவது போலத் தோற்றம் அளிக்கிறது என்று சொன்னோம் அல்லவா? அந்தப் புவியின் வலயமும் நேர் வட்ட வலயம் அல்ல. அது ஒரு நீள் வட்ட வலயம். இந்த நீள்வட்ட வலயத்தில் தான் புவி 365 1/4 நாளில் சூரியனைச் சுற்றி வருகிறது. அதில் வலயத்தில் ஓவ்வொரு சிறுபகுதியும் ஒரு நாளைக் குறிக்கும். ஒவ்வொரு நாள்பகுதியிலும் புவி வரும் போது, புவிக்கும், சூரியனுக்கும் இடையே உள்ள தொலைவைப் பொறுத்தே நாம் வெப்பத்தைப் பெறுகிறோம். அந்த நீள் வட்டத்தில் சூரியனுக்கு மிக அருகில் வரும் நாள் கோடை முடங்கல் (summer solstice) என்றும் சூரியனுக்கு மிகத் தொலைவில் இருக்கும் நாள் பனி முடங்கல் (winter solstice) என்றும் சொல்லப் பெறும்.

இரண்டு விழுக்களும், இரண்டு முடங்கலும் ஒன்றிற்கொன்று தொடர்பு கொண்டவை. இந்தப் புவி சுற்றும் வலயத்தில் மேழ விழுவும், துலை விழுவும் ஆன இரு புள்ளிகள் ஒன்றிற்கொன்று எதிரும் புதிரும் ஆனவை. அதே போல கோடை முடங்கலும், பனி முடங்கலும் ஆன இரு புள்ளிகள் எதிரும் புதிரும் ஆனவை. அதே பொழுது, முடங்கலும் விழுவும் 90 பாகைப் பிரிவைக் கொண்டவை. பனி முடங்கலில் தொடங்கிப் பார்த்தால், மேழ விழு 90 பாகை தள்ளியிருக்கும். அதனின்றும் 90 பாகையில் கோடை முடங்கல் இருக்கும். அதனின்றும் 90 பாகையில் துலைவிழு இருக்கும். முடிவில் 360 பாகை கடந்த பின் மீண்டும் பனி முடங்கல் வந்து சேரும்.

இந்தப் புவி வலயத்திற்கு தொடக்கம் என்று ஏதேனும் இருக்க முடியாது அல்லவா? ஆனாலும், தொடக்கம் ஒன்று வேண்டும் என்று மனித மனம் கேட்கிறதே? இங்குதான் பண்பாடு, பழக்கம் என்று ஒன்று வருகிறது. பனி முடங்கலில் தொடங்குவது மேல்நாட்டு முறை, பழக்கம். பனி முடங்கல் சனவரிக்கு அருகில் ஏற்படுகிறது.

மேழ விழுவில் தொடங்குவது தமிழர் முறை, பழக்கம். (இந்தியாவின் பல மாநிலங்களின் முறையும் கூட இது தான்). இன்னொரு வகையில் துலைவிழுவில் தொடங்கும் முறை சேரலத்தின் ஒரு பகுதியில் இருந்தது. அதை வேறொரு முறை பார்ப்போம்.

மேழம் (=மேடம்>மேஷம்) என்பது ஆடு என்றும் கூறப் படும். ஆட்டின் பருவம் ஆட்டை. நாம் பார்க்கும் முறையில் வலயத்தின் தொடக்கம் ஆட்டை என்பதால் வலயமே ஆட்டை ஆயிற்று. மூக்கொலி நுழைந்து ஆண்டும் ஆயிற்று.

மேஷாதி என்று வடமொழியில் ஒலி பெயர்ப்பர்.

இன்றைக்குச் சோதிடம் என்று சொல்லப் படும் சோதியம்(>சோதிஷம்>சோதிடம் = சோதி தரும் ஒளி மீன்களை வைத்து எதிர்காலம் கணிக்கும் இயல் = அதாவது கணியம்)

சோதியம் வானவியல், கணிப்பியல் என்று இரண்டாகப் பிரிந்தது. நாம் கணிப்பியலுக்குள் நாம் செல்லவில்லை. அந்தக் கால வானவியலை அறிய வேண்டுமானால் தமிழ்க் கணியத்தை அறியத்தான் வேண்டும்.

சரி! தமிழ் ஆண்டுப் பிறப்பு மேழவிழுவை ஒட்டி என்றால் அது மார்ச்சு 21ம் நாளை ஒட்டி அல்லவா வர வேண்டும்? ஏப்ரல் 14-ல் சொல்லிவைத்தாற் போல் ஒரே நாளாக எப்படி வருகிறது? இதை அடுத்தடுத்த பகுதிகளில் பார்க்கலாம்.

இந்த விளக்கத்தை முடிப்பதற்கு முன் பாவலரேறு பெருஞ் சித்திரனாரின் ஒரு பாடல். இது எல்லா விழாக்களுக்கும் பொருந்தும்.
----------------------------------------------------
நகையாகின்றே!
இது கொல் விழவே; நகையா கின்றே!
புதுமடிக் கலிங்கங் கதுமத் தாங்கி
உழுந்தின் கொழுமாப் புழுவை முக்கிப்
பயறு தலைப்பெய்த பாஅல் மிதவை
வயிறு முகந் தெரிய மாந்தி உயிர்ப்பறும்
அரம்ப மாக்கள் ஆடும்
உரந்தவிர் நாளின் ஒழுகிலா நிகழ்வே!

- நூறாசிரியம் - 20

பொழிப்பு:

இதுவோ விழா எனப் பெறுவது; நகை விளைகின்றது. புதிய மடியுடைய மெல்லுடையைப் பெருமையுடன் உடுத்து, உழுந்தினது கொழுவிய மாவினால் செய்த புழையுடைய பண்ணியத்தை முச்சு முட்ட உண்டு, பயறு பெரும்பான்மையுங் கலந்த பால் சேர்ந்த கும்மாயத்தை, வயிற்றின் முக முழுதும் எழுந்து தோன்றும் படி ஆர வுண்டு, செயலற்றுத் திரிதரும் விலங்கு போல்வார் ஆடிக் களிக்கும், அறிவு விலக்கப் பெற்ற முறையிலாத செயலே!

விரிப்பு:

இப்பாடல் புறம்.

புதிய உடையைப் பெருமையுடன் உடுப்பதுவும், பல பண்ணியங்களை வயிறு நிறையும் படி மாந்திச் செயலிலாது விலங்கு போல ஆரவாரத்தோடு ஆடிக் களிப்பதுவும் ஆகிய அறிவு தவிர்க்கப் பெற்ற முறையிலாதா இச் செயல் நகைப்பிற்குரியது ஆகும் அன்றி விழா எனப்படுவது ஆகாது என வலியுறுத்திப் பேசுவதாகும் இப்பாட்டு.

விழா என்று பொதுவிற் குறித்தமையான் குல சமய விலக்கின்றி நடைபெறும் எல்லா விழாக்களுக்கும் பொருந்துவதாகும் இக்கருத்து.

விழா உயர்ந்த நோக்கமும் பொதுமைப் பண்பும் மக்களிடத்துப் பரவ வேண்டி அமையப் பெறுவதாகும். அவையன்றி உடுப்பதும் உண்பதும் ஆரவாரித்தலும் செயலற்றுத் திரிதலும் ஆகிய தாழ்வும், தந்நலமும் மிக்க நோக்கம் கொண்டு விளங்கும் விழாக்கள், முறையில்லாத விலங்குச் செயல்களேயாம் என்று தெருட்டிக் கூறுவதாகும் இப்பாட்டு.

இது புறத்திணையும் பொருண்மொழிக் காஞ்சி என் துறையுமாகும்.

-----------------------------------------------------

என்ன பார்க்கிறீர்கள்?

ஆரவாரம் தகாது என்று பாவலர் ஏறு சொல்லவில்லை. உயர்ந்த நோக்கமும் பொதுமைப் பண்பும் கூடவே இருக்க வேண்டும் என்று தான் சொல்லுகிறார். ஆண்டுப் பிறப்பு என்பது அப்படி உள்ள ஒரு விழா தான்.

பிறக்கும் தமிழ்ப் புத்தாண்டில் எல்லா நலன்களும் பெற்றுச் சிறக்க என் வாழ்த்துக்கள்.

அன்புடன்,
இராம.கி.

In TSCII:

þýÚ Ò¾¢¾¡öô À¢È󧾡õ

§Á§Ä ¯ûÇ ¦º¡ÄŨ¼¨Â ±Øò¾¡Ç÷ ¿¡.À¡ ¾ý Ò¾¢Éõ ´ýÈ¢ø («Ð ÌȢﺢ Áħá, ¦À¡ýÅ¢Äí§¸¡, ±ÉìÌ þô¦À¡ØÐ ¿¢¨É×ìÌ ÅÃÅ¢ø¨Ä) ±ØÐÅ¡÷. þó¾ô Ò¾¢¾¡öô À¢ÈìÌõ ¯½÷×, À¨ÆÂ¨¾¦ÂøÄ¡õ «Æ¢òÐì ¸Æ¢ò¾À¢ý ¬÷Åò§¾¡Î Ò¾¢Â¨¾ ±¾¢÷¦¸¡ûÙõ À¡íÌ, ¿Á즸øÄ¡õ Á¢¸×õ §¾¨ÅÂ¡É ´Õ ÀÆì¸õ. þó¾ Å¡úÅ¢ý µð¼ò¾¢ø Å¢ØóÐ ±ØóÐ, Ó츢 Óɸ¢, §À¡Ã¡Êò ¾ûÇ¡Ê, ÓýÅóÐ ¿¢üÌõ §Å¨Ç¢ø §º¡÷× ±ýÀÐ ¿õ¨Á «¨¼ó¾¡Öõ, ÁÚ¿¡¨Çî ºó¾¢ì¸ §ÅñΧÁ ±ýÛõ ¦À¡ØÐ þó¾ô Òòн÷× ¿ÁìÌ Á¢¸ò §¾¨Å¡¸ þÕ츢ÈÐ.

º¢Ä ÌÈ¢ôÀ¢ð¼ ¿¡ð¸û- ¦À¡ØÐ¸û- ¸¡Äí¸Ç¢ø þó¾ô Òòн÷¨Åò àñθ¢È ¿¢¸ú׸û ²üÀÎÅÐ ¯ñÎ. «ôÀÊ ´Õ ¿¢¸ú§Å ¬ñÎô À¢ÈôÒ. ´Õ À¡ÅÄý ¦º¡ýÉÐ §À¡ø, ¬ñ¦¼¡ýÚ §À¡É¡ø «¸¨Å ´ýÈøÄÅ¡ §À¡¸¢ÈÐ? Å¡úÅ¢ø ±ùÅÇ× ¸É׸¨Çò §¾ì¸¢ ¿¡õ ¿ÉÅ¡ì¸ò ÐÊ츢§È¡õ? þÉ¢ ÅÕõ ¬ñÊø «¨¾î ¦ºö§Å¡õ, þ¨¾î ¦ºö§Å¡õ ±ýÚ ¯Ú¾¢ ¦¸¡ûÙ¸¢§È¡õ «øÄÅ¡? «ó¾ ¯Ú¾¢ þø¨Ä¦ÂÉ¢ø Å¡ú× ²Ð?

¯Ä¸¢ý ¦Åù§ÅÚ À̾¢¸Ç¢ø ¬ñÎô À¢ÈôÒ ±ýÀÐ ´§Ã ¸¡Äò¾¢ø ÅÕÅÐ «øÄ. þÐ þ¼ò¾¢üÌ þ¼õ Á¡ÈÄ¡õ; ²ý ´§Ã ¿¡ðÊý ÅÃÄ¡üÈ¢ø ¸¡ÄòÐìÌì ¸¡Äõ ܼ Á¡ÈÄ¡õ. ¬É¡Öõ ¬ñÎô À¢ÈôÒ ±ýÀÐ «¨ÉÅÕõ ±¾¢÷ §¿¡ì̸¢ýÈ ´Õ ¿¢¸ú×. ÀñÀ¡ðÎì ÌÆôÀò¾¡ø ¾Á¢Æ÷¸û þó¾ì ¸¡Äò¾¢ø ¬í¸¢Ä ¬ñÎô À¢Èô¨À ÁðΧÁ ¦¸¡ñ¼¡ÎÅÐ «¾¢¸Ã¢ò¾¡Öõ, ¾Á¢Æ¡ñÎô À¢Èô¨À ŢƢ¨ÅòÐ ±¾¢÷¦¸¡ûÙ§Å¡÷ þýÛõ þÕ츢ȡ÷¸û.

±ýÉ, ¾¢ÕôÀ¾¢Â¢Öõ, ÀÆÉ¢Â¢Öõ, þýÛõ µÃ¡Â¢Ãõ §¸¡Â¢ø¸Ç¢Öõ, þÐ §À¡Äì ¸¢È¢òÐÅ §¾Å¡ÄÂí¸Ç¢Öõ, ºÉÅâ Ó¾ø ¿¡ÙìÌì ÜÎõ Üð¼õ º¢ò¾¢¨Ã Ó¾ø ¿¡ÙìÌì ÜÎÁ¡ ±ýÀÐ «öÂõ ¾¡ý. ±ó¾î ºÁ ¦¿È¢Â¡¸ þÕ󾡸 ±ýÉ, ¾Á¢ÆÛìÌ ¯Ã¢Â º¢ò¾¢¨Ã ¿¡¨Çì ¦¸¡ñ¼¡¼ ¿õÁ¢ø ÀÄ÷, ÌÈ¢ôÀ¡¸ ¾Á¢í¸¢Ä÷ ¬¸¢ô §À¡ÉÅ÷¸û, ²ý ¾Âí̸¢È¡÷¸û, ¦Åð¸ô Àθ¢È¡÷¸û? þÅ÷¸û ¾É¢ôÀðÎô §À¡É¾¡¸ ¯½÷¸¢È¡÷¸§Ç¡? "¯Ä¸ò§¾¡Î ´ð¼ ´Ø¸ø ±ýÀ¾ý ¦À¡Õû ¾õ ¾É¢ò¾ý¨Á¨Â þÆôÀо¡§É¡?" ±ýÚ ´§Ã¡÷ ºÁÂõ ¯ûÇò¨¾ ¯Úòи¢ÈÐ.

þÕó¾¡Öõ, Å¢ð¼Ì¨È ¦¾¡ð¼ Ì¨È ÁÈ측¾ º¢Ä ¾Á¢Æ÷¸û º¢ò¾¢¨Ãò ¾¢í¸û À¢ÈìÌõ ¿¡¨Ç ¬ñÎô À¢ÈôÒ ±ýÚ þýÛõ ¦¸¡ñ¼¡Êì ¦¸¡ñξ¡ý þÕ츢§È¡õ. «ý¨ÈìÌì §¸¡Â¢ÖìÌõ, §¾Å¡ÄÂò¾¢üÌõ, þýÛõ ÀûǢšºÖìÌõ §À¡ö, "þ¨ÈÅ¡, þó¾ ¬ñÊø þýÛõ ÀÄ ¿øÄ ¦ºÂø¸¨Çî ¦ºö ¯Ú¾¢ ¦¸¡Îõ «ö¡" ±ýÚ §ÅñÊì ¦¸¡ûÙ¸¢§È¡õ. «ýÚ ¯ÈÅ¢É÷¸¨ÇÔõ, ¿ñÀ÷¸¨ÇÔõ ÜôÀ¢ðÎ Ó¸Áý ÜÚ¸¢§È¡õ. Å£ðÎ Å¡ºÄ¢ø §¸¡Äõ §À¡Î¸¢§È¡õ. Á¡ó§¾¡Ã½õ ¸ðθ¢§È¡õ. «ó¾ ¬ñÊý ¦À¨Ãì §¸¡Äò¾¢üÌ «Õ¸¢ø ±Ø¾¢ ÅçÅü¸¢§È¡õ. ţ𨼠ÓÊó¾ Ũâø «ÆÌ ÀÎòи¢§È¡õ. (þó¾ ¿¡Ç¢ø ¦¾¡¨Ä측ðº¢ìÌ ÓýÉ¡ø ¯ð¸¡÷óР¡§Ã¡ ´Õ ¾¢¨Ãô À¼ì ¸¨Ä»É¢ý Å¢¼¨Äò ¾Éò¨¾ ŢƢ¿£÷ §¾í¸, Å¡ö¿£÷ ÅÊÂô À¡÷òÐ §¿Ãò¨¾ì ¸Æ¢ôÀРŢơ¨Åî §º÷ó¾Ð «øÄ; «Ð þý¦É¡Õ Ũ¸)

À¨É¦ÅøÄõ §º÷òÐ, §ÅôÀõâô ÀîºÊ ¨Å츢§È¡õ. ´Õ þÉ¢ôÀ¡ÅÐ «ý¨ÈÂî º¨ÁÂÄ¢ø §º÷óÐ ¦¸¡ûÙ¸¢ÈÐ. ÁÈÅ¡Áø «ýÚ À¡Âºõ ¨Å츢§È¡õ. ÓÊ󾡸 ´Õ ¯ÙóРŨ¼. þýÛõ º¢Ä÷, ÌÈ¢ôÀ¡¸ò ¾Á¢Æ¸ò ¦¾ý Á¡Åð¼ò¾¢É÷ ¸¡¨Ä¢ø ±Øó¾×¼ý ⨺ «¨ÈìÌô §À¡ö ¸ñ½¡Ê À¡÷츢§È¡õ. ⨺ §Å¨Ç¢ø Òò¾¡ñÊü¸¡É «ïº¡í¸õ ÀÊ츢§È¡õ. «ó¾ ¬ñÎô ÀÄý ±ýÚ ¦º¡øÄô À𼨾 «È¢óÐ ¦¸¡ûÇ ÓüÀθ¢§È¡õ. Òò¾¡¨¼, â, ÀÆõ ±Éô ÒÐ츢ðÎô ¦ÀâÂÅ÷¸Ç¢¼õ Å¡úòÐô ¦ÀÚ¸¢§È¡õ. °¦ÃøÄ¡õ ÅÄõ ÅóР¡¨Ãì ¸ñ¼¡Öõ ÅØò¾¢ì ¦¸¡ûÙ¸¢§È¡õ. þôÀÊ ±øÄ¡õ ¦ºöÐ "¦ºøÅõ ¿õ Å¡úÅ¢ø ¦À¡í¸¢ ÅÆ¢ÂðÎõ" ±ýÚ þ¨È¨Â §ÅñÊì ¦¸¡ûÙ¸¢§È¡õ..

§Á§Ä ¦º¡ýɨ¾ ´Õ º¢Ä Á¡üÈí¸§Ç¡Î þÍÄ¡Á¢Â÷, ¸¢È¢ò¾Å÷, º¢Å¦¿È¢Â¡Ç÷, Å¢ñ¦½È¢Â¡Ç÷, ºÁ½÷, Òò¾÷ ±É ±øÄ¡î ºÁÂò¾¢ÉÕõ ¦ºö ÓÊÔõ. ²¦ÉýÈ¡ø, ¬ñÎô À¢ÈôÒ ±ýÀÐ ÌÓ¸¡Âô ÀÆì¸õ, ÀñÀ¡ðÎô ÀÆì¸õ. «¨¾î ºÁÂõ ¾Îì¸ þÂÄ¡Ð. µ½õ ±ýÚ Å󾡸 §ºÃÄ÷ «¨ÉÅÕõ «¨¾ì ¦¸¡ñ¼¡¼Å¢ø¨Ä¡? þ¾¢ø ºÁÂõ ÌÚ째 ÅÕ¸¢È§¾¡? þø¨Ä§Â! þó¾ Å¢ÅÃõ ¦¸ð¼ ¬í¸¢Ä «Ê¨Áò¾Éõ °§¼ ÅóÐ ¾Î츢ȧ¾¡? þø¨Ä§Â! ²¦ÉýÈ¡ø, ¾Á¢Æ÷ ±ø§Ä¡ÕìÌõ ¯Ã¢ÂÐ ¾Á¢ú ¬ñÎô À¢ÈôÒ «øÄÅ¡?

þó¾ ¿øÄ ÀÆì¸ò¨¾ì ¨¸ì¦¸¡ûÙõ ¿¢¨Ä¢ø ¿õ º¢È¡÷¸û §¸ðÌõ §¸ûÅ¢¸ÙìÌ ¿¡õ Å¢¨¼ ÜÈì ¸¼¨Áô ÀðÎû§Ç¡õ.

¾Á¢ú ¬ñÎì ¸½ìÌ ±ôÀÊ Åó¾Ð?

«ó¾î º¢È¡÷¸¨Ç ±ñ½¢, «Å÷¸ÙìÌ Å¢¨¼ ¦º¡øÖõ Ũ¸Â¡ø, ¦¸¡ïºõ ¬úóÐ À¡÷ô§À¡Á¡? ¸¡Äí¸û ±ýÈ þó¾ò ¦¾¡¼Ã¢ý Ó¾ø Å¢Çì¸õ.

¿õ¨Áî ÍüÈ¢ ±íÌõ ¿£ì¸ÁÈ ¿¢¨Èó¾¢ÕìÌõ þó¾ô §ÀÃñ¼ò¾¢ø ±í§¸¡ ´Õ ã¨Ä¢ø, ´Õ À¡øÅÆ¢ Áñ¼Äò¾¢ø ¿õ ÝâÂì ÌÎõÀõ þÕ츢ÈÐ. þó¾î ÝâÂì ÌÎõÀò¾¢ø Ó¾ø §¸¡Ç¡¸ «È¢ÅÛõ (Ò¾Ûõ), þÃñ¼¡ÅÐ §¸¡Ç¡¸ ¦ÅûÇ¢Ôõ, ãýÈ¡ÅÐ §¸¡Ç¡¸ ¿¡õ Å¡Øõ ÒÅ¢Ôõ, ¿¡ý¸¡ÅÐ §¸¡Ç¡¸ ¦ºùÅ¡Ôõ, 5-ÅÐ §¸¡Ç¡¸ Ţ¡ÆÛõ, 6ÅÐ §¸¡Ç¡¸ ¸¡Ã¢ (ºÉ¢)Ôõ ÅÄõ ÅÕ¸¢ýÈÉ. ãýÈ¡ÅÐ §¸¡Ç¡É ÒÅ¢ ¾ý¨Éò ¾¡§É ¯ÕðÊì ¦¸¡ñÎõ, «§¾ ¦À¡ØÐ, Ý̢嬃 ÅÄÁ¡¸×õ ÅÕ¸¢ÈÐ. ÒÅ¢ ¾ý¨É ¯ÕðÊì ¦¸¡ûéõ §¿Ãõ ´Õ ¿¡û ±ýÚõ, ÝÃ¢Â¨É Å¨ÄòÐ ÅÕõ ¸¡Äõ ´Õ ¬ñÎ ±ýÚõ «ÊôÀ¨¼Â¡¸ì ¦¸¡ûÇô ÀðÎ ÁüÈ ¸¡Äí¸û þó¾ô À¢ýɽ¢Â¢§Ä§Â ¸½ì¸¢¼ô Àθ¢ýÈÉ.

þó¾ ¯ÕðξÖõ, ŨÄò¾Öõ ¬¸¢Â þÃñÎ «ÊôÀ¨¼¸ÙìÌõ þ¨¼§Â ´Õ ´ÕôÀ¡Î ¯ñÎ ±ýÀ¨¾ ¿¡õ ±ø§Ä¡Õõ «È¢§Å¡õ. «¾¡ÅÐ ÝÃ¢Â¨É Å¨ÄòÐ ÅÕõ ´Ã¡ñÎ ÅÄÂò¾¢üÌû, ¸¢ð¼ò ¾ð¼ 365 1/4 ¾ýÛÕðθ¨ÇÔõ ÒÅ¢ ¦ºöРŢθ¢ÈÐ. ´ù¦Å¡Õ ¾ýÛÕðÎõ ´Õ ¿¡Ç¡¸¢ÈÐ.

þó¾ò ¾ýÛÕ𨼠Ӿü¸¡Ä Á¡ó¾÷¸û ±ôÀÊ «È¢ó¾¢Õì¸ ÓÊÔõ?

¸£ÆÐ §ÁÄ¡ö, §ÁÄÐ ¸£Æ¡ö þÕÙõ ´Ç¢Ôõ Á¡È¢ Á¡È¢ ÅÕ¸¢ýÈÉ. À¸Ä¢ø ¦ÅÇ¢îºõ ¸ñ¨½ì ܺ ¨Å츢ÈÐ. ±ùÅÇ×¾¡ý ÓÂüº¢ò¾¡Öõ, ¸½ §¿Ãò¾¢üÌ §Áø Ýâ¨Éô À¡÷ì¸ ÓÊž¢ø¨Ä. Á¡È¡¸, þÕÇ¢ø Å¡Éõ ¸ñ º¢Á¢ðθ¢ÈÐ. ÌÇ¢÷ó¾ ¿¢Ä¡ Å¡Éò¾¢ø ±ØóÐ ÌÈ¢ôÀ¢ð¼ §¿Ãõ À½õ ¦ºöÐ À¢ý Á¨ÈŨ¾ô À¡÷ì¸ Óʸ¢ÈÐ. «ô¦À¡ØÐ Áí¸¢Â ´Ç¢ ¸Äó¾ þÕû ±ýÀÐ Á¡ó¾É¢ý «È¢× ¬÷Åò¨¾ò àñθ¢ÈÐ. À¸ø ±ýÀÐ Àº¢ìÌ ±ýÚ ¬É×¼ý, þÕû ±ýÀÐ µö×ìÌõ ¬ö×ìÌõ ±ýÚ ¬¸¢Å¢Î¸¢ÈÐ.

¿¡û ±ýÀРӾĢø þըǧ ÌÈ¢ò¾Ð. þÕÇ¢ø ¦¾¡¼í¸¢ô À¢ý ´Ç¢ ÅóÐ ÁÚÀÊÔõ þÕû ÅÕõ Ũà ¬Ìõ ¦À¡Ø¨¾ ´Õ ¿¡û ±ýÚ ÀÆó¾Á¢Æ÷ «¨Æò¾É÷. ´ù¦Å¡Õ þÕð ¦À¡Ø¾¢Öõ ¿¢Ä¨Åô À¡÷ìÌõ §À¡Ð «¾ý À¢ý ÒÄõ Á¡ÚŨ¾ ¾Á¢ú Á¡ó¾ý À¡÷ò¾¡ý. ¿¢Ä×ìÌô À¢ý§É þÕ츢ýÈ, ¸ñº¢Á¢ðÊ Á¢ýɢθ¢È, ´Ç¢ì Üð¼ò¾¢ø ¾ÉìÌò ¦¾Ã¢ó¾ ¯ÕÅ¸í¸¨Ç þÅý À¡÷ò¾¡ý. Á¢ýÛŨ¾ Á£ý ±ý§È ÀÆó¾Á¢Æý ÌÈ¢ôÀ¢ð¼¡ý.

´Õ Á£ý ŨÇó¾ Ó¼ô À¨É¡¸ò ¦¾Ã¢ó¾Ð; þý¦É¡ýÚ ±Ã¢Ôõ ¾ÆÄ¡¸ò ¦¾Ã¢ó¾Ð; þýÛõ ´ýÚ ¿£÷ ¿¢¨Èó¾ ÌÇÁ¡¸ò ¦¾Ã¢ó¾Ð. þôÀʧ þÕÀò¦¾ðÎô À¢ýÒÄí¸¨Ç (Á£ý¸¨Ç) «ÅÉ¡ø «¨¼Â¡Çõ ¸¡ð¼ ÓÊó¾Ð. Á£ñÎõ Á£ñÎõ þó¾ô À¢ýÒÄí¸û ÒÅ¢¨Âî ÍüÚž¡¸ì ¸¡ðº¢ÂÇ¢ò¾É. ±ôÀÊ ´Îõ ¬üÈ¢ø À¼Ì §À¡Ìõ §À¡Ð þÕ ¸¨Ã¢Öõ þÕìÌõ ¸¡ðº¢¸û Á¨ÈóÐ ¦¸¡ñ§¼ ÅóÐ À¼Ì ¿¢¨Ä¡ö þÕôÀÐ §À¡ø §¾¡üÈõ «Ç¢ò¾¡Öõ, "¸¨Ã¸û ¿¢¨Ä¡ɨÅ; À¼Ì¾¡ý ¿¸Õ¸¢ÈÐ" ±ýÚ Àð¼È¢óÐ ¯½ÃÓÊó¾§¾¡ (¸½¢Â÷ ¬Ã¢Â À𼡠¾ý Å¡É¢Âø áÄ¢ø þó¾ ¯Å¨Á¨Âì ÜÚÅ¡÷), «Ð §À¡Ä "ÒÅ¢ ¾ý¨É ¯ÕðÊì ¦¸¡ûÙ¸¢ÈÐ; þó¾ô À¢ý ÒÄí¸û ¿¢¨Ä¡¸ ¯ûÇÉ" ±ýÚ ÀÆó¾Á¢ú Á¡ó¾ý ÒâóÐ ¯½÷ó¾¡ý.

¯ñ¨Á¢ø þó¾ô À¢ý ÒÄí¸û «ÅÛìÌ ¿¡û¸¡ðÎõ «¨¼Â¡Çí¸Ç¡¸ ¿¡û¸¡ðθǡ¸, ¿¡û Á£ý¸Ç¡¸ò ¦¾Ã¢ó¾É. (þó¾ ¿¡û¸¡ðΠż ¿¡ðÎô ÀÖìÌ Ó¨È¡ø ¿¡û¸¡ðÎ> ¿¡ð¸¡ðÎ> ¿¡ð¸¡òÐ> ¿¡ð¸¡ò¾õ> ¿¡ì¸ò¾õ> ¿¡‡ò¾õ> ¿¡‡òÃõ> ¿‡òÃõ ±É ż¦Á¡Æ¢Â¢ø ¾¢Ã¢ó¾Ð. ¿¡õ Á£ñÎõ ¾Á¢ú ´Ä¢ô ÀÎò¾¢ ¿ðºòÃõ ±É ÅÆí̸¢§È¡õ; þ¾üÌ ¿¡û¸¡ð¨¼§Â ¨ÅòÐì ¦¸¡ûÇÄ¡õ.) «ó¾ì ¸¡ÄòÐì ¸ø¦ÅðÎì¸Ç¢ø ¿¡û¸¡ðÎ «¨¼Â¡Ç§Á ÌÈ¢ì¸ô ÀðÎ þÕìÌõ. þýÚ þÕôÀÐ §À¡Ä ¾¢¸¾¢¸û ÌÈ¢ôÀÐ ÅÆì¸õ þø¨Ä.

þó¾ 28 ¿¡ð¸Ç¢ø ¿¢Ä× µÇ¢ Á¢ÌóÐ ¿¢¨ÈŨ¼óÐ ââòÐõ (âý¢ò¾ø> âýõ> ¦ÀªÃ½õ> ¦Àª÷½¨Á þôÀÊ ¾Á¢Æ¢ø þÕóРż¦Á¡Æ¢ §À¡Ìõ.), À¢ý ´Ç¢ ̨ÈóÐ, ¸ÕòÐõ, «¨ÁóÐõ («¨ÁÅ¡¾ø> «¨ÁÅ¡¨¾> «ÁÅ¡¨¾> «ÁÅ¡¨º> «Á¡Å¡¨º, ÁÚÀÊÔõ ż¦Á¡Æ¢ Á¡üÈõ) ¿¢Ä× §À¡Ìõ §À¡ì¨¸ ¾Á¢ú Á¡ó¾ý À¡÷ò¾¡ý. ¦º¡ì¸¢î ¦º¡Ä¢òÐ ´Ç¢ ¦¸¡ÎìÌõ Àì¸õ (¦º¡ì¦¸¡Ç¢ô Àì¸õ>¦º¡ì¸¢Ç Àì¸õ>¦º¡ì¸¢Ä Àì¸õ>ÍìÄ Àì¸õ> ÍìÄ À‡õ) 14 ¿¡Ùõ, ¸Õò¾ Àì¸õ (¸ÕÅ¢É Àì¸õ>¸Õ境 Àì¸õ>¸Õ‰½ Àì¸õ>ìÕ‰½ À‡õ) 14 ¿¡Ùõ ¬¸, þÃñÎ Àì¸õ §º÷ó¾Ð ´Õ Á¡¾õ ±ýÚõ ¦¸¡ûÇ §¿÷ó¾Ð. (þ¨¾ þÕ À¾¢¨ÉóÐ ¿¡ð¸û ±Éì ¦¸¡ñ¼Ð þýÛõ ÀÄ ¸¡Äõ ¦ºýÚ ²üÀð¼ ÀÆì¸õ.) Á¾¢ ±ýÛõ ¿¢Ä×¾¡ý ¸¡Äò¨¾ Á¾¢ì¸î ¦ºö¾Ð. Á¡¾õ ±ýÈ ¦º¡ø À¢Èó¾Ð. Á¾¢ò¾ø ±ýÀÐ «Ç× ¦¸¡ûÙ¾ø ±ý§È ¾Á¢Æ¢ø ¦À¡ÕûÀÎõ. «§¾ §À¡Ä Á¡É¢ò¾ø ±ýÀÐõ «ÇÅ¢ÎÅо¡ý. þó¨¾Â¢§Ã¡ôÀ¢Â ¦Á¡Æ¢¸Ç¢ø Á¡É¢ò¾ø>month, monAt ±ýÚ ¬Ìõ.

¿¡Ç¡Åð¼ò¾¢ø 28 ¿¡û¸¡ðθǢø ´Õ ¿¡û¸¡ð¨¼ ÓüÈ¢Öõ ¦¾Ç¢Å¡¸ «¨¼Â¡Çõ ¸¡½ ÓÊ¡¾ ¿¢¨Ä¢ø 27 ¿¡û¸¡ðθ§Ç Á¢ïº¢É. (þÅüÈ¢ý ¾Á¢úô ¦ÀÂ÷¸¨Ç þí§¸ ¿¡ý Å¢Åâì¸Å¢ø¨Ä.) ´ù¦Å¡Õ ¿¡û¸¡ðÊÖõ ÀÄ Å¢ñÁ£ý Üð¼í¸û «¨¼Â¡Çõ ¸¡½ô Àð¼É. þÃ¦ÅøÄ¡õ Å¡É §ÅÊ쨸 ¾¡§É? À¢ý Ü÷ò¾ Á¾¢Â¡ø «¨¼Â¡Çõ ¸¡ñÀÐ ºÃÅÄ¡ ±ýÉ? ´Õ Å¢Âô¨Àô À¡÷ò¾£÷¸Ç¡? À¡÷ôÀÐ Á¾¢¨Â (¿¢Ä¨Å); «¨¾ Á¾¢ôÀÐ («ÇÅ¢ÎÅÐ) Á¾¢Â¡ø («È¢×, ã¨Ç). þÂø ¦Á¡Æ¢Â¡É ¾Á¢Æ¢ø þôÀÊò¾¡ý ¦º¡ü¸û ²üÀθ¢ýÈÉ.

þó¾ Å¢ñÁ£ý Üð¼í¸¨Ç ¦Å¦È¡Õ Ũ¸Â¢ø ¯ÕŸô ÀÎò¾¢ò ¦¾¡Ì¾¢¸Ç¡ì¸¢Â §À¡Ð «¨Å 12 ¦¾¡Ì¾¢¸Ç¡¸ò ¦¾Ã¢ó¾É. «¨Å þ¨ÃóÐ ¸¢¼ó¾ ÀìÌÅõ þ¨Ã¾¢ = ¦¾¡Ì¾¢> þá¾¢> þẢ ¬ÉÐ. ´ù¦Å¡Õ þẢÔõ ţΠ±ý§È À¨ÆÂ Á¡ó¾ý ¦º¡øÄ ÓüÀð¼¡ý. À¸¦ÄøÄ¡õ Àº¢ìÌ «¨ÄóÐ þÃÅ¢ø þø §¾Ê, ¾¡ý ÅÕÅÐ §À¡ø, þó¾ Å¢ñÁ£ý Üð¼í¸Ùõ þÃÅ¢ø ţΠ§¾Ê Å󾾡¸ ¯ÕŸ¢òÐ «¨Å þÕìÌõ «ñ¼¦ÅÇ¢¨Â ţΠ±ý§È ¯¨Ãò¾¡ý. 12 ¦¾¡Ì¾¢¸Ùõ 12 ţθǡ¸ì ¦¸¡ûÇô ¦ÀüÈÉ. ´Õ ţΠ¬¼¡¸ (§ÁÆõ) ò ¦¾Ã¢ó¾Ð; þý¦É¡ýÚ Á¡¼¡¸ (Å¢¨¼)ò ¦¾Ã¢ó¾Ð; §ÁÖõ ´ýÚ ¿ñ¼¡¸ò ¦¾Ã¢ó¾Ð; þýÛõ Áü¦È¡ýÚ ÍÈ¡Á£É¡¸ò ¦¾Ã¢ó¾Ð. þôÀÊ §ÁÆõ, Å¢¨¼, ¬¼¨Å, ¸¼¸õ, Á¼í¸ø, ¸ýÉ¢, ШÄ, ¿Ç¢, º¢¨Ä, ÍÈÅõ, ÌõÀõ, Á£Éõ ±Éô ÀýÉ¢ÃñÎ þẢ¸ÙìÌ À¨ÆÂ ¾Á¢Æý ¦ÀÂâð¼¡ý. þ¾ý Å¢Çì¸í¸¨Çô À¢ýÉ÷ ´Õ Ó¨È À¡÷ô§À¡õ.

§Á§Ä ¦º¡ýÉ 27 ¿¡û¸¡ðÎì¸¨Ç þýÛõ ÀÌòÐ 108 À¡¾í¸û (ÀÌò¾Ð À¡¾õ) ±Éì ¦¸¡ñ¼ ¾Á¢Æý, 12 ţθ¨ÇÔõ 108 À¡¾í¸§Ç¡Î ´ôÀ¢ðÎ ´Õ Å£ðÊø ´ýÀÐ À¡¾õ ±ýÚ ®× ÅÌò¾¡ý. þó¾ ţθÙõ ¿¡û¸¡ðθÙõ, À¡¾í¸Ùõ ¿õ ÒŢ¢ø þÕóÐ À¡÷ìÌõ Å¢ñ¦ÅÇ¢¨Âô ÒÄõ À¢Ã¢ì¸¢ýÈ «¨¼Â¡Çí¸û. żìÌ, ¸¢ÆìÌ, ¦¾üÌ, §ÁüÌ ±ýÚ ÒŢ¢ø ¾¢¨º À¡÷츢§È¡õ þø¨Ä¡, «¨¾ô §À¡ýÈ Å¢ñ¦ÅǢ¢ø ¾¢¨º ¸¡ðÎõ «¨¼Â¡Çí¸§Ç þó¾ ¿¡û¸¡ðθÙõ, þẢ¸Ùõ, À¡¾í¸Ùõ ±É ¯½Ã §ÅñÎõ. ÝâÂý º¢ò¾¢¨Ã¢ø ¯¾¢ò¾Ð ±ýÈ¡ø, º¢ò¾¢¨Ã ¿¡ñÁ£ý þÕìÌõ ¾¢¨ºÂ¢ø ¸¡ðº¢ÂÇ¢ò¾Ð ±ýÚ ¦À¡Õû.

þÉ¢ «ÎòÐ §¸¡ûÁ£ý¸ÙìÌ ÅÕ§Å¡õ. Å¢ñÁ£ý¸¨Çô §À¡Ä§Å ´Ç¢¦¸¡ñÎ ¬É¡ø ¦À⾡¸ °¼¸õ þøÄ¡Ð ¦ÅÚõ ¸ñÏ째 §¸¡ÇÁ¡¸ì ¸¡ðº¢ÂÇ¢ò¾¨Å §¸¡ûÁ£ý¸Ç¡Â¢É. «¨Å¾¡ý «È¢Åý, ¦ÅûÇ¢, ¦ºùÅ¡ö, Ţ¡Æý, ¸¡Ã¢ ±ýÚ «¨Æì¸ô Àð¼É. «È¢Åý §¸¡û Àì ÜÚ ¸ÄóÐ ¦¾Ã¢ó¾Ð. ¦ÅûÇ¢ ¦Åû¨Ç¡¸ì ¸¡ðº¢ÂÇ¢ò¾Ð. ¦ºùÅ¡ö ¦ºõ¨Á ¿¢Èò§¾¡Îõ, Å¢ÂýÚ «¸ÄÁ¡É Ţ¡Æý ¦À¡ý ¿¢Èò§¾¡Îõ, ¸¡Ã¢ ¸Õ ¿¢Èò§¾¡Îõ ¸¡ðº¢ÂÇ¢ò¾É. þÅü§È¡Î ¸ñ¨½ì ÜÍõ «Ç× ´Ç¢Ú¸¢È »¡Â¢Úõ (¡ = þÕû; ¡+þÚ > »¡+Â¢Ú = þÕ¨Ç þÚìÌõ §¸¡û; Íû ±ýÚ ±Ã¢ìÌõ §¸¡û ÝâÂý) ´Õ §¸¡Ç¡¸ì ¦¸¡ûÇô ¦ÀüÈÐ.

¯ñ¨Á¢ø ÒÅ¢Ôõ ÁüÈ §¸¡û¸Ùõ Ýâ¨ɧ ÍüÈ¢Åó¾¡Öõ, ÒÅ¢¨Â§Â »¡Â¢Úõ ÁüÈ §¸¡û¸Ùõ ÍüÈ¢ÅÕž¡¸ ¿ÁìÌò §¾¡üÈõ «Ç¢ì¸¢ýÈÉ. ÒŢ¢ø þÕóÐ »¡Â¢Ú ¾ÅȢ ÁüÈ §¸¡û¸¨Çô À¡÷ò¾¡ø «¨Å¦ÂøÄ¡õ ¸¢ð¼ò¾ð¼ ´§Ã ¾Çò¾¢ø ÒÅ¢¨Âî ÍüÈ¢ ÅÕž¡¸§Å ¿ÁìÌò §¾¡üÈõ «Ç¢ì¸¢ýÈÉ. þó¾î ÍüÚò ¾ÇÓõ ÒŢ¢ý ¿Îì §¸¡ðÎò ¾ÇÓõ ´ýÈ¡¸§Å ¿õ ¸ñÏìÌò ¦¾ýÀθ¢ýÈÉ.

þÐ ¾Å¢Ã ÒÅ¢¨Âî ÍüÚž¡¸ò §¾¡üÈõ «Ç¢ìÌõ »¡Â¢üÈ¢ý ÍüÚò¾Çõ ÒÅ¢¿Îì §¸¡ðÎò ¾Çò¨¾ 23.5 À¡¨¸Â¢ø Å¢ØóÐ ¦ÅðÎÅÐ §À¡Äì ¸¡ðº¢ÂǢ츢ÈÐ. þó¾ þÕ ¾Çí¸Ç¢ý ¦ÅðΠŢØô¨À "Å¢Ø" ±ý§È ¾Á¢Æ¢ø ¦º¡øÄ ÓüÀð¼É÷. ´Õ Åð¼ò¾Çõ þý¦É¡Õ Åð¼ò¾Çò¨¾ þÃñÎ þ¼í¸Ç¢ø «øÄÅ¡ ¦Åð¼§ÅñÎõ? «¨¾¦Â¡ðÊ þÃñΠŢØì¸û ¿ÁìÌô ÒâÀθ¢ýÈÉ. ´ýÚ §ÁÆ Å¢Ø Áü¦È¡ýÚ Ð¨Ä Å¢Ø. «¾¡ÅÐ ´Õ Å¢Ø §ÁÆ þẢ þÕìÌõ ¾¢¨ºÂ¢Öõ, Áü¦È¡ýÚ Ð¨Ä þẢ þÕìÌõ ¾¢¨ºÂ¢Öõ ¸¡ðº¢ÂÇ¢ò¾É.

ÒÅ¢ Ýâ¨Éî ÍüÚÅÐ ¾¡ý ¯ñ¨Á¿¢¨Ä ±ýÈ¡Öõ ÝâÂý ÒÅ¢¨Âî ÍüÚÅÐ §À¡Äò §¾¡üÈõ «Ç¢ì¸¢ÈÐ ±ýÚ ¦º¡ý§É¡õ «øÄÅ¡? «ó¾ô ÒŢ¢ý ÅÄÂÓõ §¿÷ Åð¼ ÅÄÂõ «øÄ. «Ð ´Õ ¿£û Åð¼ ÅÄÂõ. þó¾ ¿£ûÅð¼ ÅÄÂò¾¢ø ¾¡ý ÒÅ¢ 365 1/4 ¿¡Ç¢ø Ýâ¨Éî ÍüÈ¢ ÅÕ¸¢ÈÐ. «¾¢ø ÅÄÂò¾¢ø µù¦Å¡Õ º¢ÚÀ̾¢Ôõ ´Õ ¿¡¨Çì ÌÈ¢ìÌõ. ´ù¦Å¡Õ ¿¡ûÀ̾¢Â¢Öõ ÒÅ¢ ÅÕõ §À¡Ð, ÒÅ¢ìÌõ, ÝâÂÛìÌõ þ¨¼§Â ¯ûÇ ¦¾¡¨Ä¨Åô ¦À¡Úò§¾ ¿¡õ ¦ÅôÀò¨¾ô ¦ÀÚ¸¢§È¡õ. «ó¾ ¿£û Åð¼ò¾¢ø ÝâÂÛìÌ Á¢¸ «Õ¸¢ø ÅÕõ ¿¡û §¸¡¨¼ Ó¼í¸ø (summer solstice) ±ýÚõ ÝâÂÛìÌ Á¢¸ò ¦¾¡¨ÄÅ¢ø þÕìÌõ ¿¡û ÀÉ¢ Ó¼í¸ø (winter solstice) ±ýÚõ ¦º¡øÄô ¦ÀÚõ.

þÃñΠŢØì¸Ùõ, þÃñÎ Ó¼í¸Öõ ´ýÈ¢ü¦¸¡ýÚ ¦¾¡¼÷Ò ¦¸¡ñ¼¨Å. þó¾ô ÒÅ¢ ÍüÚõ ÅÄÂò¾¢ø §ÁÆ Å¢Ø×õ, Ð¨Ä Å¢Ø×õ ¬É þÕ ÒûÇ¢¸û ´ýÈ¢ü¦¸¡ýÚ ±¾¢Õõ Ò¾¢Õõ ¬É¨Å. «§¾ §À¡Ä §¸¡¨¼ Ó¼í¸Öõ, ÀÉ¢ Ó¼í¸Öõ ¬É þÕ ÒûÇ¢¸û ±¾¢Õõ Ò¾¢Õõ ¬É¨Å. «§¾ ¦À¡ØÐ, Ó¼í¸Öõ Å¢Ø×õ 90 À¡¨¸ô À¢Ã¢¨Åì ¦¸¡ñ¼¨Å. ÀÉ¢ Ó¼í¸Ä¢ø ¦¾¡¼í¸¢ô À¡÷ò¾¡ø, §ÁÆ Å¢Ø 90 À¡¨¸ ¾ûǢ¢ÕìÌõ. «¾É¢ýÚõ 90 À¡¨¸Â¢ø §¸¡¨¼ Ó¼í¸ø þÕìÌõ. «¾É¢ýÚõ 90 À¡¨¸Â¢ø ШÄÅ¢Ø þÕìÌõ. ÓÊÅ¢ø 360 À¡¨¸ ¸¼ó¾ À¢ý Á£ñÎõ ÀÉ¢ Ó¼í¸ø ÅóÐ §ºÕõ.

þó¾ô ÒÅ¢ ÅÄÂò¾¢üÌ ¦¾¡¼ì¸õ ±ýÚ ²§¾Ûõ þÕì¸ ÓÊ¡Р«øÄÅ¡? ¬É¡Öõ, ¦¾¡¼ì¸õ ´ýÚ §ÅñÎõ ±ýÚ ÁÉ¢¾ ÁÉõ §¸ð¸¢È§¾? þí̾¡ý ÀñÀ¡Î, ÀÆì¸õ ±ýÚ ´ýÚ ÅÕ¸¢ÈÐ. ÀÉ¢ Ó¼í¸Ä¢ø ¦¾¡¼íÌÅÐ §Áø¿¡ðÎ Ó¨È, ÀÆì¸õ. ÀÉ¢ Ó¼í¸ø ºÉÅâìÌ «Õ¸¢ø ²üÀθ¢ÈÐ.

§ÁÆ Å¢ØÅ¢ø ¦¾¡¼íÌÅÐ ¾Á¢Æ÷ Ó¨È, ÀÆì¸õ. (þó¾¢Â¡Å¢ý ÀÄ Á¡¿¢Äí¸Ç¢ý Ó¨ÈÔõ ܼ þÐ ¾¡ý). þý¦É¡Õ Ũ¸Â¢ø ШÄÅ¢ØÅ¢ø ¦¾¡¼íÌõ Ó¨È §ºÃÄò¾¢ý ´Õ À̾¢Â¢ø þÕó¾Ð. «¨¾ §Å¦È¡Õ Ó¨È À¡÷ô§À¡õ.

§ÁÆõ (=§Á¼õ>§Á„õ) ±ýÀÐ ¬Î ±ýÚõ ÜÈô ÀÎõ. ¬ðÊý ÀÕÅõ ¬ð¨¼. ¿¡õ À¡÷ìÌõ ӨȢø ÅÄÂò¾¢ý ¦¾¡¼ì¸õ ¬ð¨¼ ±ýÀ¾¡ø ÅħÁ ¬ð¨¼ ¬Â¢üÚ. ã즸¡Ä¢ ѨÆóÐ ¬ñÎõ ¬Â¢üÚ.

§Á„¡¾¢ ±ýÚ Å¼¦Á¡Æ¢Â¢ø ´Ä¢ ¦ÀÂ÷ôÀ÷.

þý¨ÈìÌî §º¡¾¢¼õ ±ýÚ ¦º¡øÄô ÀÎõ §º¡¾¢Âõ(>§º¡¾¢„õ>§º¡¾¢¼õ = §º¡¾¢ ¾Õõ ´Ç¢ Á£ý¸¨Ç ¨ÅòÐ ±¾¢÷¸¡Äõ ¸½¢ìÌõ þÂø = «¾¡ÅÐ ¸½¢Âõ)

§º¡¾¢Âõ Å¡ÉÅ¢Âø, ¸½¢ôÀ¢Âø ±ýÚ þÃñ¼¡¸ô À¢Ã¢ó¾Ð. ¿¡õ ¸½¢ôÀ¢ÂÖìÌû ¿¡õ ¦ºøÄÅ¢ø¨Ä. «ó¾ì ¸¡Ä Å¡ÉÅ¢Â¨Ä «È¢Â §ÅñÎÁ¡É¡ø ¾Á¢úì ¸½¢Âò¨¾ «È¢Âò¾¡ý §ÅñÎõ.

ºÃ¢! ¾Á¢ú ¬ñÎô À¢ÈôÒ §ÁÆÅ¢Ø¨Å ´ðÊ ±ýÈ¡ø «Ð Á¡÷îÍ 21õ ¿¡¨Ç ´ðÊ «øÄÅ¡ Åà §ÅñÎõ? ²ôÃø 14-ø ¦º¡øÄ¢¨Åò¾¡ü §À¡ø ´§Ã ¿¡Ç¡¸ ±ôÀÊ ÅÕ¸¢ÈÐ? þ¨¾ «Îò¾Îò¾ À̾¢¸Ç¢ø À¡÷ì¸Ä¡õ.

þó¾ Å¢Çì¸ò¨¾ ÓÊôÀ¾üÌ Óý À¡ÅħÃÚ ¦ÀÕï º¢ò¾¢Ãɡâý ´Õ À¡¼ø. þÐ ±øÄ¡ Ţơì¸ÙìÌõ ¦À¡ÕóÐõ.
----------------------------------------------------
¿¨¸Â¡¸¢ý§È!
þÐ ¦¸¡ø ŢƧÅ; ¿¨¸Â¡ ¸¢ý§È!
ÒÐÁÊì ¸Ä¢í¸í ¸ÐÁò ¾¡í¸¢
¯Øó¾¢ý ¦¸¡ØÁ¡ô ÒØ¨Å Ó츢ô
ÀÂÚ ¾¨Äô¦Àö¾ À¡«ø Á¢¾¨Å
ÅÂ¢Ú Ó¸ó ¦¾Ã¢Â Á¡ó¾¢ ¯Â¢÷ôÀÚõ
«ÃõÀ Á¡ì¸û ¬Îõ
¯Ãó¾Å¢÷ ¿¡Ç¢ý ´Ø¸¢Ä¡ ¿¢¸ú§Å!

- áÈ¡º¢Ã¢Âõ - 20

¦À¡Æ¢ôÒ:

þЧš Ţơ ±Éô ¦ÀÚÅÐ; ¿¨¸ Å¢¨Ç¸¢ýÈÐ. Ò¾¢Â ÁÊÔ¨¼Â ¦ÁøÖ¨¼¨Âô ¦ÀÕ¨ÁÔ¼ý ¯ÎòÐ, ¯Øó¾¢ÉÐ ¦¸¡ØÅ¢Â Á¡Å¢É¡ø ¦ºö¾ Ò¨ÆÔ¨¼Â Àñ½¢Âò¨¾ ÓîÍ Óð¼ ¯ñÎ, ÀÂÚ ¦ÀÕõÀ¡ý¨ÁÔí ¸Äó¾ À¡ø §º÷ó¾ ÌõÁ¡Âò¨¾, Å¢üÈ¢ý Ó¸ ÓØÐõ ±ØóÐ §¾¡ýÚõ ÀÊ ¬Ã ×ñÎ, ¦ºÂÄüÚò ¾¢Ã¢¾Õõ Å¢ÄíÌ §À¡øÅ¡÷ ¬Êì ¸Ç¢ìÌõ, «È¢× Å¢Äì¸ô ¦ÀüÈ Ó¨È¢ġ¾ ¦ºÂ§Ä!

ŢâôÒ:

þôÀ¡¼ø ÒÈõ.

Ò¾¢Â ¯¨¼¨Âô ¦ÀÕ¨ÁÔ¼ý ¯ÎôÀÐ×õ, ÀÄ Àñ½¢Âí¸¨Ç ÅÂ¢Ú ¿¢¨ÈÔõ ÀÊ Á¡ó¾¢î ¦ºÂĢġРŢÄíÌ §À¡Ä ¬ÃÅ¡Ãò§¾¡Î ¬Êì ¸Ç¢ôÀÐ×õ ¬¸¢Â «È¢× ¾Å¢÷ì¸ô ¦ÀüÈ Ó¨È¢ġ¾¡ þî ¦ºÂø ¿¨¸ôÀ¢üÌâÂÐ ¬Ìõ «ýÈ¢ Ţơ ±ÉôÀÎÅÐ ¬¸¡Ð ±É ÅÄ¢ÔÚò¾¢ô §ÀÍž¡Ìõ þôÀ¡ðÎ.

Ţơ ±ýÚ ¦À¡ÐÅ¢ü ÌÈ¢ò¾¨Á¡ý ÌÄ ºÁ ŢÄ츢ýÈ¢ ¿¨¼¦ÀÚõ ±øÄ¡ Ţơì¸ÙìÌõ ¦À¡ÕóО¡Ìõ þì¸ÕòÐ.

Ţơ ¯Â÷ó¾ §¿¡ì¸Óõ ¦À¡Ð¨Áô ÀñÒõ Áì¸Ç¢¼òÐô ÀÃÅ §ÅñÊ «¨ÁÂô ¦ÀÚž¡Ìõ. «¨ÅÂýÈ¢ ¯ÎôÀÐõ ¯ñÀÐõ ¬Ãšâò¾Öõ ¦ºÂÄüÚò ¾¢Ã¢¾Öõ ¬¸¢Â ¾¡ú×õ, ¾ó¿ÄÓõ Á¢ì¸ §¿¡ì¸õ ¦¸¡ñΠŢÇíÌõ Ţơì¸û, ӨȢøÄ¡¾ Å¢ÄíÌî ¦ºÂø¸§Ç¡õ ±ýÚ ¦¾ÕðÊì ÜÚž¡Ìõ þôÀ¡ðÎ.

þÐ ÒÈò¾¢¨½Ôõ ¦À¡Õñ¦Á¡Æ¢ì ¸¡ïº¢ ±ý ШÈÔÁ¡Ìõ.

-----------------------------------------------------

±ýÉ À¡÷츢ȣ÷¸û?

¬ÃÅ¡Ãõ ¾¸¡Ð ±ýÚ À¡ÅÄ÷ ²Ú ¦º¡øÄÅ¢ø¨Ä. ¯Â÷ó¾ §¿¡ì¸Óõ ¦À¡Ð¨Áô ÀñÒõ ܼ§Å þÕì¸ §ÅñÎõ ±ýÚ ¾¡ý ¦º¡øÖ¸¢È¡÷. ¬ñÎô À¢ÈôÒ ±ýÀÐ «ôÀÊ ¯ûÇ ´Õ Ţơ ¾¡ý.

À¢ÈìÌõ ¾Á¢úô Òò¾¡ñÊø ±øÄ¡ ¿Äý¸Ùõ ¦ÀüÚî º¢Èì¸ ±ý Å¡úòÐì¸û.

«ýÒ¼ý,
þáÁ.¸¢.

சுரமண்டிலமும், பேரியாழும்

மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு, நண்பர் ஒருவர் தனிமடலில் "சுரமண்டிலம் என்று வடநாட்டில் அழைக்கப் படும் இசைக் கருவியும், நம் சங்க இலக்கியத்தில் சொல்லப்படும் பேரியாழும் ஒன்று தானா?" என்று கேட்டிருந்தார். அவருக்கு மறுமொழி அனுப்பியிருந்தேன். அந்த மடலில் இருந்த செய்திகள் மற்றவருக்கும் பயன்படும் என்று இங்கு பதிகிறேன். உங்கள் வாசிப்பிற்கு,

அன்புடன்,
இராம.கி.

சுரமண்டிலமும், பேரியாழும்

மண்டிலம் என்ற சொல்லுக்கு வட்டம் என்றே பொருள் கொள்ளப்படும். மண்டித்தல் என்ற வினைக்கு "வளைந்து இருத்தல்" என்றே பொருள். "மண்டி போட்டு இரு". என்றால் காலை வளைத்து முழங்காலால் எடை தாங்கி நிற்றல் என்ற பொருள். மண்டி போடுதல் என்பது அந்தக் காலத் திண்ணைப் பள்ளிக்கூட ஆசான்கள் கொடுக்கும் ஒருவிதத் தண்டனை. மண்டுதல் என்பதும் வளைதலே. மண்டலம் என்பது ஒரு circle அல்லது region. வட்டம் என்ற உருவத்தை முழுமை பெற்றது என்றும், ஒரே மாதிரிச் சீராக இருக்கிறது என்றே நாம் விளங்கிக் கொள்ளுகிறோம். பொதுவாக மண்டலம் என்ற எழுத்துக்கூட்டு பூதியலான இடத்திற்கும் (physical place), மண்டிலம் என்ற எழுத்துக்கூட்டு அப்பூதியான கருத்தீட்டிற்கும் (abstract concept) பயன்படும். தொண்டை மண்டலம் என்னும் போது அது ஐம்புலன்களால் உணர முடிகிற ஒரு பூதியல் இடத்தைக் குறிக்கிறது; ஆனால் திங்கள் மண்டிலம் - நிலா சுற்றிவரும் பாதை - என்னும் போது, ஆறாவது அறிவால் மட்டுமே உணரக்கூடிய ஓர் அப்பூதியான சுற்றைக் (abstract circle) குறிக்கிறது.

ஆங்கிலத்திலும் round என்பதற்கு whole, complete என்ற பொருட்பாடுகள் வருகின்றனவல்லவா? தமிழில் மண்டில யாப்பு என்று சொல்லும் போது பாட்டில் வரும் அடிகள் எல்லாம் ஒரே அளவான அடிகளாய், ஒழுங்கோடு, சீராக முழுமை பெற்று வருவதாய்ப் பொருள் கொள்ளுகிறோம். நாலுசீர் அளவடி மண்டிலம் என்றால் எல்லாமே நாலுசீர்; ஐந்துசீர் நெடிலடி மண்டிலம் என்றால் எல்லா அடிகளும் அதே போல; ஆறுக்கு மேற்பட்ட கழிநெடிலடி மண்டிலம் என்றால் எல்லாமே அதே போல. மண்டில யாப்பில் முதல் அடி தொடங்கி முடியும் வரை எல்லாமே ஒன்றுபோல அடியின் அளவுகள் இருக்க வேண்டும். இந்த அடிப்படையில் இணைக்குறள் ஆசிரியப்பாவோ, நேரிசை ஆசிரியப்பாவோ மண்டில யாப்பில் சேரா.

இது போன்ற மண்டில யாப்பை, வட்டம் என்ற சொல்லின் திரிவான வ்ருத்தம் என்ற சொல்லால் வடமொழி குறிக்கும். களப்பாளர் காலத்திற்கு அப்புறம் நம்மூரில் பாகத, சங்கதச் செல்வாக்கு மிகுந்ததால், நாமும் மண்டிலம் என்ற சொல்லை விட்டு விருத்தம் என்ற சொல்லைப் புழங்கத் தொடங்கினோம். இப்பொழுது விருத்தம் என்ற சொல்லே எங்கும் பரவலாய் இருக்கிறது. வடமொழியில் விருத்த யாப்பு என்பது ஒரு முகமையான யாப்பு.

வட்டம், மண்டிலம் என்பவற்றை வட்டணை, வட்டகை, வட்டாரம் என்றும் அதே பொருளில் சிலர் சொல்லுவதுண்டு.

மேலே சொன்ன மண்டிலத்தின் பொருளை நீட்டி, மற்ற எல்லா வட்டங்களுக்கும் சிலர் பயன்படுத்துவது உண்டு. குறிப்பாக, எந்த cycle -ம் நமக்கு ஒரு மண்டிலம் தான். சித்த மருத்துவத்தில் ஒரு மருந்தை 45 நாட்கள் உண்ணும் பருவமும் கூட மண்டிலம் என்றே அழைக்கப் படுகிறது. இசையில் ஓர் அடிப்படை அதிர்வை எடுத்துக் கொண்டு (காட்டாகப் பருவெண்- frequency - 240 Hz யை எடுத்துக்கொண்டு) அதன் இரண்டு மடங்குப் பருவெண் வரை (480 Hz) உள்ள அதிர்வலைகளின் அரங்கை (range of 240 Hz to 480 Hz) ஒரு மண்டிலம் என்று சொல்லுகிறோம். இந்த அரங்கைப் பொதுவாகச் சமன் மண்டிலம் அல்லது நட்ட மண்டிலம் (median cycle) என்று தமிழிசையில் சொல்லுவார்கள். 120 Hz ல் இருந்து 240 Hz வரை உள்ளதை மெலிவு மண்டிலம் அல்லது மந்த மண்டிலம் (lower cycle) என்றும் (மந்தம் = கீழுள்ளது), 480 Hz ல் இருந்து 960 Hz வரை உள்ளதை வலிவு மண்டிலம் அல்லது தார மண்டிலம் (higher cycle) என்றும் (தாரம் = உயர்ச்சி) சொல்லுவது உண்டு.

இப்படி ஓர் அரங்கின் மொத்த வீச்சையும் குறிக்காமல், நிலையான தொடக்க இடத்தை மட்டுமே அடையாளம் காட்டித் தாய்>தாயி என்றும் சொல்லுவதும் உண்டு. தாயக் கட்டம் என்ற விளையாட்டு நினைவிற்கு வருகிறதா? தாய்கின்ற இடங்களைக் கட்டம் கட்டமாய்க் கட்டி, அதில் நகர்த்தி விளையாடக் காய்களை வைத்து, ஒன்றிலிருந்து ஆறுவரை எண்களிட்ட இரு கட்டைகளைத் (தாயக் கட்டைகள்) தூக்கிப் போட்டு, விழும் எண்ணிற்குத் தக்கக் காய்களை நகர்த்தி, அங்கங்கே கட்டங்களில் தங்கி முடிவில் பழம் ஆகிற (அல்லது மலையேறுகிற) ஆட்டத்தைத் தாயம் என்று சொல்லுகிறோம். தாயத்தில் உள்ள கட்டங்கள் தாயக் கட்டங்கள். தாய்தல் என்ற வினையோடு தங்குவது என்று வினை தொடர்பு உடையது.

தாயியோடு ஸகரத்தைச் சேர்த்து அந்தச் சொல்லை வடமொழி தன் வயம் ஆக்கிக் கொள்ளும். நட்ட மண்டிலத்தின் தொடக்கத் தாயி 240 Hz, அது போல மந்த மண்டிலத்தின் தொடக்கத் தாயி 120 Hz; தார மண்டிலத்தின் தொடக்கத் தாயி 480 Hz. நாளவட்டத்தில் கருநாடக இசையில் ஸ்தாயி என்ற சொல் மண்டிலத்தையும் கூடக் குறிக்கத் தொடங்கியது. நட்டத் தாயி (நட்ட>மட்ட>மத்த>மத்ய; நகரமும் மகரமும் தமிழில் போலி; நுப்பது - முப்பது; நுனி - முனி) மத்ய ஸ்தாயி என்றும், மந்தத் தாயி (மந்த>மந்த்ர) மந்த்ர ஸ்தாயி என்றும், தாரத் தாயி தார ஸ்தாயி என்றும் வடமொழிப் பலுக்கில் அழைக்கப் படும்.

ஒவ்வொரு மண்டிலத்திற்குள்ளும் வரம்பற்ற அலகுகள் இருக்கின்றன. இருந்தாலும் ஏதோ ஒரு முறையில் 12 அலகுகளை மட்டுமே மடக்கை முறையில் (exponential) பிரித்துப் பார்ப்பது மேலை நாட்டு முறை. (ஓர் அலகும் இன்னோர் அலகில் இருந்து (1/2)^(1/12) என்ற முறையில் வேறுபடும்.) மேலை முறையில் ஒவ்வோர் அலகையும் அரைத் தானம் (half-tone) என்றே அழைப்பர்; இதற்கு மாறாக இந்திய முறையில் ஒரு மண்டிலத்தை 22 அலகுகளாய் மடக்கை முறையில் பிரித்துப் பார்ப்போம். (இப்படிப் பிரித்துப் பார்ப்பதிலும் வெவ்வேறு முறைகள் இருக்கின்றன.) இந்த 22 அலகுகளையும் 22 துடி என்று தமிழிசை சொல்லும். இந்தத் துடி என்னும் சொல்லை ஸ்துடி>ஸ்துதி>ஸ்ருதி என்று வடமொழிப் பலுக்கில் சொல்லுவார்கள். (22 துடிகளுக்கு மேல் அருகில் கூடிக் கும்மிக் குமுகிக் கிடக்கும் அலகுகளையும் இந்திய இசையில் ஆலத்தியின்(ஆலாபனையின்) போது தொட்டுப் பார்ப்பது உண்டு. அப்படிச் சேர்த்துக் குமுக்குவதைக் குமுக்கம்>கமகம் என்று தமிழிசை சொல்லும்.)

இந்திய முறையில் 22 துடிகளை 12 அரைத் தானமாய்ப் தொகுத்துப் பின் அதை 7 சுரமாய்த் தொகுப்பார்கள். அப்படித் தொகுத்து வந்த சுரங்கள் தான் குரல், துத்தம், கைக்கிளை, உழை, இளி, விளரி, தாரம் என்பவை. இவை வடமொழி பெயர்ப்பில் சத்ஜம், ரிஷபம், காந்தாரம், மத்திமம், பஞ்சமம், தைவதம், நிஷாதம் என்று அழைக்கப் படும். (குரல் என்ற சொல்லின் நேரடிப் பெயர்ப்பே சட்>சத்தம்>சத்யம்>சத்ஜம்; இது போல ஒவ்வொன்றும் தமிழ்ச் சுரங்களின் நேரடிப் பெயர்ப்புத்தான். அந்தச் செய்திகளை விரிவு கருதி இங்கே விடுக்கிறேன். வேறொரு முறை இன்னொரு கட்டுரையில் சொல்ல முயற்சிப்பேன்.)

ஒரு நாரைக் குறிப்பிட்ட இழுவிசையில் இழுத்துக் கட்டிப் பின் அதைச் சுண்டித் (சுண்டு = sound இந்தையிரோப்பியச் சொல்; சுள் என்று தெறித்தது என்று சொல்கிறோம் அல்லவா?) துடிக்கவைத்து நாம் இசையலையை எழுப்புகிறோம். நாரின் நீளம், தடிமன், வலிமை, மற்றும் நாரின் மேலுள்ள இழுவிசை ஆகியவற்றைப் பொறுத்து ஒரு குறிப்பிட்ட அதிர்வு (குறிப்பிட்ட பருவெண்) எற்படும். இப்படித் தனித்து அதிரும் போது நம் செவிக்கு இன்பம் பயக்காது. குறைந்தது ஐந்து நரம்புகளாவது அடுத்தடுத்து இருந்தால் அவற்றைச் சுண்ண்டும் போது எழும் அலைகள் இயைந்து (>இசைந்து) வரும் போது, நம் செவிக்கு அது இன்பம் கொடுக்கும். இப்படிச் சேர்ந்து வரும் இசைக் கோவைக்காக நரம்புக் கருவிகளில் நாம் ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட நரம்புகளைக் கட்டுகிறோம். (நரல் என்னும் கற்றாழை நாரை முறுக்கிப் பிசின் ஏற்றி முதலில் செய்யப்பட்டது தான் நரம்பு. பின்னாளில் நரம்பு என்பது விலங்கில் இருந்தும் எடுக்கப்பட்டது; நாகரிகம் வளர்ந்த பின்னால் மாழை(metal)யில் இருந்தும் செய்யப்பட்டது.) அதே போலக் கோடு என்பது கொம்பு, எலும்பு என்ற பொருளைக் கொடுக்கும். விலங்காண்டி நிலையில் இப்படித்தான் நரம்புக் கருவிகள் அரத்தம் சதைக்கு நடுவில் எழுந்தன. சரியாகச் சொன்னால், music was not a tea party or a picnic; it had no religious overtones those days. it started from a brute existence of primitive life. தமிழ்ச் சொற்கள் மூலமாய்த்தான் நாம் இப்படி வரலாற்றிற்கு முற்பட்ட தமிழ் மாந்த வாழ்க்கையை உய்த்து அறிகிறோம். தமிழ் சொற்பிறப்பியலை விடாமல் ஆய்வது இப்படி பண்பாட்டு மூலம் காணுவதற்குத் தான்.

பஞ்ச மரபும், சிலப்பதிகாரம் அரங்கேற்று காதை அடியார்க்கு நல்லார் உரையும் நால்வகை யாழ்களை நமக்குக் காட்டுகின்றன.

பேரியாழ் பின்னும் மகரம் சகோடமுடன்
சீர்பொலியும் செங்கோடும் செப்பினரால் - தார்பொலிந்த
மன்ன! திருமாற! வண்கூடற் கோமானே!
இன்னம் உளவே பிற.

(பஞ்ச மரபு - 7 ம் பாட்டு)

"இன்னம் உளவே பிற" என்ற குறிப்பைக் கல்லாடத்தின் வழி "நாரதப் பேரியாழ், தும்புருக் கருவி, கீசகப் பேரியாழ், மருத்துவப் பெயர் பெறும் வானக் கருவி" என அறிகிறோம். கல்லாடம் என்ற நூலை மறைமலை அடிகளார் தன் ஆய்வின் படி (மாணிக்க வாசகர் வரலாறும் காலமும் - முதற்பகுதி, கழக வெளியீடு) ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலோ, ஆறாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலோ எழுந்த நூல் என்று நிறுவுவார்.

மஞ்ச மரபின் படி 21 நரம்பு கட்டியது பேரியாழ். 19 நரம்பு கட்டியது மகர யாழ், 14 நரம்பு கட்டியது சகோட யாழ், 7 நரம்பு கட்டியது செங்கோட்டு யாழ்

ஒன்றும் இருபதும் ஒன்பதும் பத்துடனே
நின்ற பதினான்கும் பின்னேழும் - குன்றாத
நால்வகை யாழிற்கும் நன்னரம்பு சொல்முறையே
மேல்வகை நூலோர் விதி.

செங்கோட்டு யாழின் பிற்கால மாற்றமே வீணை, கோட்டு வாத்தியம் போன்றவை. வீணைக்கும் யாழுக்கும் உள்ள வேறுபாடு, தந்திகளின் தொனிப்பை (tuning) மாற்றாமல் பல பண்களை இசைக்கும் வகையில் வீணை இருப்பதே. யாழிலோ தந்திகளை ஒரு சில குறிப்பிட்ட பண்களுக்கு எனத் தொனிக்க வைத்தால், பின்பு வேறு பண்களை இசைக்க வேண்டின், மீண்டும் தொனிப்பை மாற்றிக் கொண்டு இருக்க வேண்டும்; இந்த இக்கட்டினால், செம்பாலைக்கு (அரிகாம்போதி) என ஒரு முல்லையாழ், படுமலைப் பாலைக்கு (நடபைரவி) என ஒரு குறிஞ்சியாழ், கோடிப்பாலைக்கு (கரகரப்பிரியா) என ஒரு மருத யாழ், விளரிப் பாலைக்கு (இரு மத்திமத் தோடி) என ஒரு நெய்தல் யாழ் என்றெல்லாம் கருவிகள் செய்யப் பட்டன. பலபண்களை இசைக்கும் வகையில் செங்கோட்டு யாழ் செய்யப் பட்டது. செங்கோட்டு யாழ் என்பது நுட்பியலின் வளர்ச்சி.

மகர யாழ் என்பது கொம்பன் சுறாமீனின் (horned sharkl sword fish shark) எலும்பைத் தண்டாய்க் கொண்டது. இதை எறி சுறா என்று கலித்தொகை 131:7ந் மூலம் அறியாலாம். சுறாமீன் எலும்பு பெரிதானதால், அது கிட்டத்தட்ட நேர்கோடாய் இருந்தது; அல்லது அதைத் தேய்த்து நேர்கோடாய் ஆக்கிக் கொள்ளமுடியும். மகரயாழ் அமைப்பு நரம்புகளின் எண்ணிக்கையில் மாறுதல் இருந்தாலும் தோற்றத்தில் கிட்டத்தட்ட mandolin, guitar போன்றது.

சங்கோட யாழ் என்ற சொல் சகோடயாழ் என்று ஆனது. இதுவும் ஒரு நேர்கோட்டு யாழ் தான். ஆனால் இது செங்கோட்டு யாழையும் விடப் பெரியது. இரண்டு மண்டிலம் கொண்டது. குமரி மாவட்டத்தில் நேர்கோட்டு மரமான பாக்கு மரத்தைச் சகோட மரம் என்று சொல்லுவார்கள்.

செங்கோட்டு யாழ் பற்றி முன்பே பேசிவிட்டோ ம். இனிக் கல்லாடத்தில் 85 வது பாட்டைப் பார்ப்போம். முதலில் நாரதப் பேரியாழ்:

வடமொழி மதித்த இசைநூல் வழக்குடன்
அடுத்த எண்நான்கு அங்குலி அகத்தினும்
நாற்பதிற்று இரட்டி நால்அங் குலியினும்
குறுமையும் நெடுமையும் கோடல் பெற்றதாய்
ஆயிரம் தந்திரி நிறைபொது விசித்து
கோடி மூன்றில் குறித்து மணிகுயிற்றி
இருநிலம் கிடத்தி மனம்கரம் கதுவ
ஆயிரத் தெட்டில் அமைத்தன பிறப்பு
பிறவிப் பேதத்து உறையது போல
ஆரியப் பதங்கொள் நாரதப் பேரியாழ்

இந்த யாழ் வட மொழியில் உள்ள இசைநூல் மரபின் படி செய்யப் பட்டது; 32 அணுங்குழை அகலமும், 84 அணுங்குழை நீளமும் கொண்ட பெட்டி; அதன் மேல் ஆயிரம் தந்திகள் பொருந்திக் கட்டியது. பெட்டிக்கு மூன்று கோடியில் மணிகளை இழைத்து இருக்கிறது. பெட்டி, நிலத்தில் கிடத்தப்பட்டே கதுவப் (வாசிக்கப்) பட்டது. ஆயிரதெட்டு வகையான பண்கள் பேத முறையில் ஆரிய வழக்கின்படி செய்யப்பட்டது நாரதப் பேரியாழ் (கருநாட இசையில் மேளகருத்தா ராகங்களும் அவற்றின் விரிவுகளும் பேத முறையில் தான் எழுப்பப் படுகின்றன).

இனித் தும்புருக் கருவி பற்றிப் பார்ப்போம்.

நன்னர்கொள் அன்பால் நனிமிகப் புலம்ப
முந்நான்கு அங்குலி முழுஉடல் சுற்றும்
ஐம்பதிற்று இரட்டி ஆறுடன் கழித்த
அங்குலி நெடுமையும் அமைத்து உள்தூர்ந்தே
ஒன்பது தந்திரி உறுந்தி நிலைநீக்கி
வறுவாய்க்காய் இரண்டு அணைத்து வரைகட்டி
தோள்கால் வதிந்து தொழிற்படத் தோன்றும்
தும்புருக் கருவியும் துள்ளிநின்று இசைப்ப

12 அணுங்குழைச் உடற் சுற்றளவு கொண்ட தண்டு; 94 அணுங்குழை நீளம்; ஒன்பது தந்திகள்; இரண்டு தந்திகள் வறுவாய் என்னும் அணைப்பின் மேல் வரைகட்டி இருக்கும்; தோளுக்கும் காலுக்குமாய் அடங்கும் வகையில் வைத்து இசைப்பது தும்புருக் கருவி. (கிட்டத்தட்ட இந்தக் காலத் தம்புராக் கருவியோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது; ஆனால் தந்திகளின் எண்ணிக்கை?)

மூன்றாவது கீசகப் பேரியாழ்:

எழுஎன உடம்புபெற்று எண்பது அங்குலியின்
தந்திரி நூறு தழங்குமதி முகத்த
கீசகப் பேரியாழ் கிளையுடன் முரல

திடமான உடல்பெற்று 80 அணுங்குழை நீட்சியுடன், 100 தந்திகள் பெற்று சந்திரன் போன்ற முகப்போர்வை பெற்ற கீசக யாழ்.

நாலாவது மருத்துவப் பெயர்பெறும் வானக் கருவி: கல்லாட நூலிற்கு உரையில்லாமல் இந்தக் கருவியின் பெயரென்னவென்றே தெரியாமல் போய்விட்டது. ஓலைச் சுவடிகள் கிடைக்காமல் போனது நம்முடைய கெட்ட காலம்.

நிறைமதி வட்டத்து முயல்உரி விசித்து
நாப்பண் ஒற்றை நரம்பு கடிப்பு அமைத்து
அந்நரம்பு இருபத்தாறு அங்குலி பெற
இடக்கரம் துவக்கி இடக்கீழ் அமைத்து
புறவிரல் மூன்றின் நுனிவிரல் அகத்தும்
அறுபத்து இரண்டு இசை அனைத்துயிர் வணக்கும்
மருத்துவப் பெயர்பெறும் வானக் கருவி

முயலின் தோலை நிறைமதி வட்டம் போல் பத்தரின்மேல் போர்வையாகக் கட்டியிருக்கிறது; (வீணையில் அடியில் குடம் போல் இருக்கும் பகுதியைப் பத்தர் என்று சொல்லுவார்கள்.) நட்டநடுவில் 26 அணுங்குழை நீளம்; ஒரே ஒரு நரம்பு இடது கைப்பக்கம் துவக்கி இடக் கீழே இறுக்கிக் கட்டியிருக்கிறது; மூன்று விரலின் புறத்தாலும் நுனிவிரலின் உட்பக்கத்தாலுமாய் மீட்டி 62 சுரங்களை எழுப்பக் கூடிய ஒரு கருவி இது.

இதைப் படிக்கும் போது இந்தக் கருவியும் தம்புரா போலவே நமக்குத் தோற்றுகிறது; அதே நேரம் தும்புரு என்ற முந்தையப் பெயர் இந்தக் காலத் தம்புராவிற்கு அருகில் வருகிறது. எனவே மொத்தத்தில் இதுவா அதுவா என்பது ஆய்வு செய்யப் படவேண்டியது.

சந்தூர் என்ற வடநாட்டுக் கருவி 100 நரம்புகள் கொண்டது சத தாரம்>சந்தாரம்>சந்தார்>சந்தூர்; அது கீசகப் பேரியாழோடு உறழ்ந்ததா?(related?) என்று சொல்லத் தெரியவில்லை.

சுர மண்டிலம் என்ற வடநாட்டுக் கருவி பார்ப்பதற்கு நாரதப் பேரியாழ் போல் தோற்றம் அளிக்கிறது; ஆனால் 40 தந்திகள் தான் அதில் இருக்கின்றன. (SWARAMANDAL : A harp like instrument constructed with a box and approx. 40 strings. Used by some vocalists for strumming along with their performances.) ஓர்ந்து பார்த்தால், நம்மூர்ப் பேரியாழுக்கும் சுர மண்டிலத்திற்கும் தொடர்பு கிடையாது.

தமிழிசையின் கூறுகள் மொத்தத்தில் அங்கும் இங்குமாய் தமிழ் இலக்கியங்களில் விரவிக் கிடக்கின்றன. நமக்குப் புரியாமல், உரைகள் தொலைந்து போன காரணத்தால் விளங்காமல், கிடப்பவை ஏராளம். இசைஞர்கள் தமிழாய்வாளர்களும் சேர்ந்து வேலை செய்தால் தான் பலவற்றை மீட்டுக் கொண்டு வரலாம். இது ஒரு புலனாய்வு போலத் தான் இருக்கிறது.

நான் இசைஞன் அல்லன். எனவே நான் இந்தக் கட்டுரையில் கூறியவற்றை முற்று முழுதான முடிவு என்று எண்ணாதீர்கள். தமிழிசை அறிஞரான வீ.ப.கா.சுந்தரத்தின் ஆய்விற்கு நான் பெரிதும் கடன்பட்டிருக்கிறேன். அதே பொழுது சில இடங்களில் அவரிடம் இருந்து வேறுபட்டு இருக்கிறேன்.

வேறுபட்ட செய்திகளைத் தொகுத்து இறைவன் வழிகாட்ட விழைவிருப்பின் ஒரு நாள் வெளியிட வேண்டும்.

அன்புடன்,
இராம.கி.

In TSCII:

ãýÚ Á¡¾í¸ÙìÌ ÓýÒ, ¿ñÀ÷ ´ÕÅ÷ ¾É¢Á¼Ä¢ø "ÍÃÁñÊÄõ ±ýÚ Å¼¿¡ðÊø «¨Æì¸ô ÀÎõ þ¨ºì ¸ÕÅ¢Ôõ, ¿õ ºí¸ þÄ츢Âò¾¢ø ¦º¡øÄôÀÎõ §Àâ¡Øõ ´ýÚ ¾¡É¡?" ±ýÚ §¸ðÊÕó¾¡÷. «ÅÕìÌ ÁÚ¦Á¡Æ¢ «ÛôÀ¢Â¢Õó§¾ý. «ó¾ Á¼Ä¢ø þÕó¾ ¦ºö¾¢¸û ÁüÈÅÕìÌõ ÀÂýÀÎõ ±ýÚ þíÌ À¾¢¸¢§Èý. ¯í¸û Å¡º¢ôÀ¢üÌ,

«ýÒ¼ý,
þáÁ.¸¢.

ÍÃÁñÊÄÓõ, §Àâ¡Øõ

ÁñÊÄõ ±ýÈ ¦º¡øÖìÌ Åð¼õ ±ý§È ¦À¡Õû ¦¸¡ûÇôÀÎõ. ÁñÊò¾ø ±ýÈ Å¢¨ÉìÌ "ŨÇóÐ þÕò¾ø" ±ý§È ¦À¡Õû. "ÁñÊ §À¡ðÎ þÕ". ±ýÈ¡ø ¸¡¨Ä ŨÇòÐ ÓÆí¸¡Ä¡ø ±¨¼ ¾¡í¸¢ ¿¢üÈø ±ýÈ ¦À¡Õû. ÁñÊ §À¡Î¾ø ±ýÀÐ «ó¾ì ¸¡Äò ¾¢ñ¨½ô ÀûÇ¢ìܼ ¬º¡ý¸û ¦¸¡ÎìÌõ ´ÕÅ¢¾ò ¾ñ¼¨É. Áñξø ±ýÀÐõ ŨǾ§Ä. Áñ¼Äõ ±ýÀÐ ´Õ circle «øÄÐ region. Åð¼õ ±ýÈ ¯ÕÅò¨¾ ÓØ¨Á ¦ÀüÈÐ ±ýÚõ, ´§Ã Á¡¾¢Ã¢î º£Ã¡¸ þÕ츢ÈÐ ±ý§È ¿¡õ Å¢Çí¸¢ì ¦¸¡ûÙ¸¢§È¡õ. ¦À¡ÐÅ¡¸ Áñ¼Äõ ±ýÈ ±ØòÐìÜðÎ â¾¢ÂÄ¡É þ¼ò¾¢üÌõ (physical place), ÁñÊÄõ ±ýÈ ±ØòÐìÜðÎ «ôâ¾¢Â¡É ¸Õò¾£ðÊüÌõ (abstract concept) ÀÂýÀÎõ. ¦¾¡ñ¨¼ Áñ¼Äõ ±ýÛõ §À¡Ð «Ð ³õÒÄý¸Ç¡ø ¯½Ã Óʸ¢È ´Õ â¾¢Âø þ¼ò¨¾ì ÌȢ츢ÈÐ; ¬É¡ø ¾¢í¸û ÁñÊÄõ - ¿¢Ä¡ ÍüÈ¢ÅÕõ À¡¨¾ - ±ýÛõ §À¡Ð, ¬È¡ÅÐ «È¢Å¡ø ÁðΧÁ ¯½ÃìÜÊ µ÷ «ôâ¾¢Â¡É Íü¨Èì (abstract circle) ÌȢ츢ÈÐ.

¬í¸¢Äò¾¢Öõ round ±ýÀ¾üÌ whole, complete ±ýÈ ¦À¡ÕðÀ¡Î¸û ÅÕ¸¢ýÈÉÅøÄÅ¡? ¾Á¢Æ¢ø ÁñÊÄ Â¡ôÒ ±ýÚ ¦º¡øÖõ §À¡Ð À¡ðÊø ÅÕõ «Ê¸û ±øÄ¡õ ´§Ã «ÇÅ¡É «Ê¸Ç¡ö, ´Øí§¸¡Î, º£Ã¡¸ ÓØ¨Á ¦ÀüÚ ÅÕž¡öô ¦À¡Õû ¦¸¡ûÙ¸¢§È¡õ. ¿¡Öº£÷ «ÇÅÊ ÁñÊÄõ ±ýÈ¡ø ±øÄ¡§Á ¿¡Öº£÷; ³óк£÷ ¦¿ÊÄÊ ÁñÊÄõ ±ýÈ¡ø ±øÄ¡ «Ê¸Ùõ «§¾ §À¡Ä; ¬ÚìÌ §ÁüÀ𼠸Ƣ¦¿ÊÄÊ ÁñÊÄõ ±ýÈ¡ø ±øÄ¡§Á «§¾ §À¡Ä. ÁñÊÄ Â¡ôÀ¢ø Ó¾ø «Ê ¦¾¡¼í¸¢ ÓÊÔõ Ũà ±øÄ¡§Á ´ýÚ§À¡Ä «Ê¢ý «Ç׸û þÕì¸ §ÅñÎõ. þó¾ «ÊôÀ¨¼Â¢ø þ¨½ìÌÈû ¬º¢Ã¢ÂôÀ¡§Å¡, §¿Ã¢¨º ¬º¢Ã¢ÂôÀ¡§Å¡ ÁñÊÄ Â¡ôÀ¢ø §ºÃ¡.

þÐ §À¡ýÈ ÁñÊÄ Â¡ô¨À, Åð¼õ ±ýÈ ¦º¡øÄ¢ý ¾¢Ã¢Å¡É ùÕò¾õ ±ýÈ ¦º¡øÄ¡ø ż¦Á¡Æ¢ ÌÈ¢ìÌõ. ¸ÇôÀ¡Ç÷ ¸¡Äò¾¢üÌ «ôÒÈõ ¿õãâø À¡¸¾, ºí¸¾î ¦ºøÅ¡ìÌ Á¢Ì󾾡ø, ¿¡Óõ ÁñÊÄõ ±ýÈ ¦º¡ø¨Ä Å¢ðΠŢÕò¾õ ±ýÈ ¦º¡ø¨Äô ÒÆí¸ò ¦¾¡¼í¸¢§É¡õ. þô¦À¡ØÐ Å¢Õò¾õ ±ýÈ ¦º¡ø§Ä ±íÌõ ÀÃÅÄ¡ö þÕ츢ÈÐ. ż¦Á¡Æ¢Â¢ø Å¢Õò¾ ¡ôÒ ±ýÀÐ ´Õ Ó¸¨ÁÂ¡É Â¡ôÒ.

Åð¼õ, ÁñÊÄõ ±ýÀÅü¨È Å𼨽, Å𼨸, Åð¼¡Ãõ ±ýÚõ «§¾ ¦À¡ÕÇ¢ø º¢Ä÷ ¦º¡øÖÅÐñÎ.

§Á§Ä ¦º¡ýÉ ÁñÊÄò¾¢ý ¦À¡Õ¨Ç ¿£ðÊ, ÁüÈ ±øÄ¡ Åð¼í¸ÙìÌõ º¢Ä÷ ÀÂýÀÎòÐÅÐ ¯ñÎ. ÌÈ¢ôÀ¡¸, ±ó¾ cycle -õ ¿ÁìÌ ´Õ ÁñÊÄõ ¾¡ý. º¢ò¾ ÁÕòÐÅò¾¢ø ´Õ ÁÕó¨¾ 45 ¿¡ð¸û ¯ñÏõ ÀÕÅÓõ ܼ ÁñÊÄõ ±ý§È «¨Æì¸ô Àθ¢ÈÐ. þ¨ºÂ¢ø µ÷ «ÊôÀ¨¼ «¾¢÷¨Å ±ÎòÐì ¦¸¡ñÎ (¸¡ð¼¡¸ô ÀÕ¦Åñ- frequency - 240 Hz ¨Â ±ÎòÐ즸¡ñÎ) «¾ý þÃñÎ Á¼íÌô ÀÕ¦Åñ Ũà (480 Hz) ¯ûÇ «¾¢÷ŨĸǢý «Ãí¨¸ (range of 240 Hz to 480 Hz) ´Õ ÁñÊÄõ ±ýÚ ¦º¡øÖ¸¢§È¡õ. þó¾ «Ãí¨¸ô ¦À¡ÐÅ¡¸î ºÁý ÁñÊÄõ «øÄÐ ¿ð¼ ÁñÊÄõ (median cycle) ±ýÚ ¾Á¢Æ¢¨ºÂ¢ø ¦º¡øÖÅ¡÷¸û. 120 Hz ø þÕóÐ 240 Hz Ũà ¯ûǨ¾ ¦ÁÄ¢× ÁñÊÄõ «øÄÐ Áó¾ ÁñÊÄõ (lower cycle) ±ýÚõ (Áó¾õ = ¸£ØûÇÐ), 480 Hz ø þÕóÐ 960 Hz Ũà ¯ûǨ¾ ÅÄ¢× ÁñÊÄõ «øÄÐ ¾¡Ã ÁñÊÄõ (higher cycle) ±ýÚõ (¾¡Ãõ = ¯Â÷) ¦º¡øÖÅÐ ¯ñÎ.

þôÀÊ µ÷ «Ãí¸¢ý ¦Á¡ò¾ ţÔõ ÌȢ측Áø, ¿¢¨ÄÂ¡É ¦¾¡¼ì¸ þ¼ò¨¾ ÁðΧÁ «¨¼Â¡Çõ ¸¡ðÊò ¾¡ö>¾¡Â¢ ±ýÚõ ¦º¡øÖÅÐõ ¯ñÎ. ¾¡Âì ¸ð¼õ ±ýÈ Å¢¨Ç¡ðÎ ¿¢¨ÉÅ¢üÌ ÅÕ¸¢È¾¡? ¾¡ö¸¢ýÈ þ¼í¸¨Çì ¸ð¼õ ¸ð¼Á¡öì ¸ðÊ, «¾¢ø ¿¸÷ò¾¢ Å¢¨Ç¡¼ì ¸¡ö¸¨Ç ¨ÅòÐ, ´ýȢĢÕóÐ ¬ÚŨà ±ñ¸Ç¢ð¼ þÕ ¸ð¨¼¸¨Çò (¾¡Âì ¸ð¨¼¸û) à츢ô §À¡ðÎ, Å¢Øõ ±ñ½¢üÌò ¾ì¸ì ¸¡ö¸¨Ç ¿¸÷ò¾¢, «í¸í§¸ ¸ð¼í¸Ç¢ø ¾í¸¢ ÓÊÅ¢ø ÀÆõ ¬¸¢È («øÄÐ Á¨Ä§ÂÚ¸¢È) ¬ð¼ò¨¾ò ¾¡Âõ ±ýÚ ¦º¡øÖ¸¢§È¡õ. ¾¡Âò¾¢ø ¯ûÇ ¸ð¼í¸û ¾¡Âì ¸ð¼í¸û. ¾¡ö¾ø ±ýÈ Å¢¨É§Â¡Î ¾íÌÅÐ ±ýÚ Å¢¨É ¦¾¡¼÷Ò ¯¨¼ÂÐ.

¾¡Â¢§Â¡Î …¸Ãò¨¾î §º÷òÐ «ó¾î ¦º¡ø¨Ä ż¦Á¡Æ¢ ¾ý ÅÂõ ¬ì¸¢ì ¦¸¡ûÙõ. ¿ð¼ ÁñÊÄò¾¢ý ¦¾¡¼ì¸ò ¾¡Â¢ 240 Hz, «Ð §À¡Ä Áó¾ ÁñÊÄò¾¢ý ¦¾¡¼ì¸ò ¾¡Â¢ 120 Hz; ¾¡Ã ÁñÊÄò¾¢ý ¦¾¡¼ì¸ò ¾¡Â¢ 480 Hz. ¿¡ÇÅð¼ò¾¢ø ¸Õ¿¡¼¸ þ¨ºÂ¢ø о¡Â¢ ±ýÈ ¦º¡ø ÁñÊÄò¨¾Ôõ ܼì ÌÈ¢ì¸ò ¦¾¡¼í¸¢ÂÐ. ¿ð¼ò ¾¡Â¢ (¿ð¼>Áð¼>Áò¾>ÁòÂ; ¿¸ÃÓõ Á¸ÃÓõ ¾Á¢Æ¢ø §À¡Ä¢; ÑôÀÐ - ÓôÀÐ; ÑÉ¢ - ÓÉ¢) ÁòÂ Š¾¡Â¢ ±ýÚõ, Áó¾ò ¾¡Â¢ (Áó¾>ÁóòÃ) ÁóòÃ Š¾¡Â¢ ±ýÚõ, ¾¡Ãò ¾¡Â¢ ¾¡Ã о¡Â¢ ±ýÚõ ż¦Á¡Æ¢ô ÀÖ츢ø «¨Æì¸ô ÀÎõ.

´ù¦Å¡Õ ÁñÊÄò¾¢üÌûÙõ ÅÃõÀüÈ «Ä̸û þÕ츢ýÈÉ. þÕó¾¡Öõ ²§¾¡ ´Õ ӨȢø 12 «Ä̸¨Ç ÁðΧÁ Á¼ì¨¸ ӨȢø (exponential) À¢Ã¢òÐô À¡÷ôÀÐ §Á¨Ä ¿¡ðÎ Ó¨È. (µ÷ «ÄÌõ þý§É¡÷ «Ä¸¢ø þÕóÐ (1/2)^(1/12) ±ýÈ Ó¨È¢ø §ÅÚÀÎõ.) §Á¨Ä ӨȢø ´ù§Å¡÷ «Ä¨¸Ôõ «¨Ãò ¾¡Éõ (half-tone) ±ý§È «¨ÆôÀ÷; þ¾üÌ Á¡È¡¸ þó¾¢Â ӨȢø ´Õ ÁñÊÄò¨¾ 22 «Ä̸ǡö Á¼ì¨¸ ӨȢø À¢Ã¢òÐô À¡÷ô§À¡õ. (þôÀÊô À¢Ã¢òÐô À¡÷ôÀ¾¢Öõ ¦Åù§ÅÚ Ó¨È¸û þÕ츢ýÈÉ.) þó¾ 22 «Ä̸¨ÇÔõ 22 ÐÊ ±ýÚ ¾Á¢Æ¢¨º ¦º¡øÖõ. þó¾ò ÐÊ ±ýÛõ ¦º¡ø¨Ä ŠÐÊ>ŠÐ¾¢>ŠÕ¾¢ ±ýÚ Å¼¦Á¡Æ¢ô ÀÖ츢ø ¦º¡øÖÅ¡÷¸û. (22 ÐʸÙìÌ §Áø «Õ¸¢ø ÜÊì ÌõÁ¢ì ÌÓ¸¢ì ¸¢¼ìÌõ «Ä̸¨ÇÔõ þó¾¢Â þ¨ºÂ¢ø ¬Äò¾¢Â¢ý(¬Ä¡À¨É¢ý) §À¡Ð ¦¾¡ðÎô À¡÷ôÀÐ ¯ñÎ. «ôÀÊî §º÷òÐì ÌÓìÌŨ¾ì ÌÓì¸õ>¸Á¸õ ±ýÚ ¾Á¢Æ¢¨º ¦º¡øÖõ.)

þó¾¢Â ӨȢø 22 Ðʸ¨Ç 12 «¨Ãò ¾¡ÉÁ¡öô ¦¾¡ÌòÐô À¢ý «¨¾ 7 ÍÃÁ¡öò ¦¾¡ÌôÀ¡÷¸û. «ôÀÊò ¦¾¡ÌòÐ Åó¾ ÍÃí¸û ¾¡ý ÌÃø, Ðò¾õ, ¨¸ì¸¢¨Ç, ¯¨Æ, þÇ¢, Å¢Çâ, ¾¡Ãõ ±ýÀ¨Å. þ¨Å ż¦Á¡Æ¢ ¦ÀÂ÷ôÀ¢ø ºòƒõ, â„Àõ, ¸¡ó¾¡Ãõ, Áò¾¢Áõ, ÀïºÁõ, ¨¾Å¾õ, ¿¢„¡¾õ ±ýÚ «¨Æì¸ô ÀÎõ. (ÌÃø ±ýÈ ¦º¡øÄ¢ý §¿ÃÊô ¦ÀÂ÷ô§À ºð>ºò¾õ>ºòÂõ>ºòƒõ; þÐ §À¡Ä ´ù¦Å¡ýÚõ ¾Á¢úî ÍÃí¸Ç¢ý §¿ÃÊô ¦ÀÂ÷ôÒò¾¡ý. «ó¾î ¦ºö¾¢¸¨Ç Å¢Ã¢× ¸Õ¾¢ þí§¸ Å¢Î츢§Èý. §Å¦È¡Õ Ó¨È þý¦É¡Õ ¸ðΨâø ¦º¡øÄ ÓÂüº¢ô§Àý.)

´Õ ¿¡¨Ãì ÌÈ¢ôÀ¢ð¼ þØÅ¢¨ºÂ¢ø þØòÐì ¸ðÊô À¢ý «¨¾î ÍñÊò (ÍñÎ = sound þó¨¾Â¢§Ã¡ôÀ¢Âî ¦º¡ø; Íû ±ýÚ ¦¾È¢ò¾Ð ±ýÚ ¦º¡ø¸¢§È¡õ «øÄÅ¡?) ÐÊ츨ÅòÐ ¿¡õ þ¨ºÂ¨Ä¨Â ±ØôÒ¸¢§È¡õ. ¿¡Ã¢ý ¿£Çõ, ¾ÊÁý, ÅÄ¢¨Á, ÁüÚõ ¿¡Ã¢ý §ÁÖûÇ þØÅ¢¨º ¬¸¢ÂÅü¨Èô ¦À¡ÚòÐ ´Õ ÌÈ¢ôÀ¢ð¼ «¾¢÷× (ÌÈ¢ôÀ¢ð¼ ÀÕ¦Åñ) ±üÀÎõ. þôÀÊò ¾É¢òÐ «¾¢Õõ §À¡Ð ¿õ ¦ºÅ¢ìÌ þýÀõ ÀÂ측Ð. ̨Èó¾Ð ³óÐ ¿ÃõҸǡÅÐ «Îò¾ÎòÐ þÕ󾡸 «Åü¨Èî ÍññÎõ §À¡Ð ±Øõ «¨Ä¸û þ¨ÂóÐ (>þ¨ºóÐ) ÅÕõ §À¡Ð, ¿õ ¦ºÅ¢ìÌ «Ð þýÀõ ¦¸¡ÎìÌõ. þôÀÊî §º÷óÐ ÅÕõ þ¨ºì §¸¡¨Å측¸ ¿ÃõÒì ¸ÕÅ¢¸Ç¢ø ¿¡õ ´ýÈ¢üÌ §ÁüÀð¼ ¿ÃõÒ¸¨Çì ¸ðθ¢§È¡õ. (¿Ãø ±ýÛõ ¸üÈ¡¨Æ ¿¡¨Ã ÓÚ츢ô À¢º¢ý ²üÈ¢ ӾĢø ¦ºöÂôÀð¼Ð ¾¡ý ¿ÃõÒ. À¢ýɡǢø ¿ÃõÒ ±ýÀРŢÄí¸¢ø þÕóÐõ ±Îì¸ôÀð¼Ð; ¿¡¸Ã¢¸õ ÅÇ÷ó¾ À¢ýÉ¡ø Á¡¨Æ(metal)¢ø þÕóÐõ ¦ºöÂôÀð¼Ð.) «§¾ §À¡Äì §¸¡Î ±ýÀÐ ¦¸¡õÒ, ±ÖõÒ ±ýÈ ¦À¡Õ¨Çì ¦¸¡ÎìÌõ. Å¢Äí¸¡ñÊ ¿¢¨Ä¢ø þôÀÊò¾¡ý ¿ÃõÒì ¸ÕÅ¢¸û «Ãò¾õ º¨¾ìÌ ¿ÎÅ¢ø ±Øó¾É. ºÃ¢Â¡¸î ¦º¡ýÉ¡ø, music was not a tea party or a picnic; it had no religious overtones those days. it started from a brute existence of primitive life. ¾Á¢úî ¦º¡ü¸û ãÄÁ¡öò¾¡ý ¿¡õ þôÀÊ ÅÃÄ¡üÈ¢üÌ ÓüÀð¼ ¾Á¢ú Á¡ó¾ Å¡ú쨸¨Â ¯öòÐ «È¢¸¢§È¡õ. ¾Á¢ú ¦º¡üÀ¢ÈôÀ¢Â¨Ä Å¢¼¡Áø ¬öÅÐ þôÀÊ ÀñÀ¡ðÎ ãÄõ ¸¡ÏžüÌò ¾¡ý.

Àïº ÁÃÒõ, º¢ÄôÀ¾¢¸¡Ãõ «Ãí§¸üÚ ¸¡¨¾ «Ê¡÷ìÌ ¿øÄ¡÷ ¯¨ÃÔõ ¿¡øÅ¨¸ ¡ú¸¨Ç ¿ÁìÌì ¸¡ðθ¢ýÈÉ.

§Àâ¡ú À¢ýÛõ Á¸Ãõ º§¸¡¼Ó¼ý
º£÷¦À¡Ä¢Ôõ ¦ºí§¸¡Îõ ¦ºôÀ¢Éáø - ¾¡÷¦À¡Ä¢ó¾
ÁýÉ! ¾¢ÕÁ¡È! Åñܼü §¸¡Á¡§É!
þýÉõ ¯Ç§Å À¢È.

(Àïº ÁÃÒ - 7 õ À¡ðÎ)

"þýÉõ ¯Ç§Å À¢È" ±ýÈ ÌÈ¢ô¨Àì ¸øÄ¡¼ò¾¢ý ÅÆ¢ "¿¡Ã¾ô §Àâ¡ú, ÐõÒÕì ¸ÕÅ¢, ¸£º¸ô §Àâ¡ú, ÁÕòÐÅô ¦ÀÂ÷ ¦ÀÚõ Å¡Éì ¸ÕÅ¢" ±É «È¢¸¢§È¡õ. ¸øÄ¡¼õ ±ýÈ á¨Ä Á¨ÈÁ¨Ä «Ê¸Ç¡÷ ¾ý ¬öÅ¢ý ÀÊ (Á¡½¢ì¸ Å¡º¸÷ ÅÃÄ¡Úõ ¸¡ÄÓõ - Ó¾üÀ̾¢, ¸Æ¸ ¦ÅǢ£Î) ³ó¾¡õ áüÈ¡ñÊý þÚ¾¢Â¢§Ä¡, ¬È¡õ áüÈ¡ñÊý ¦¾¡¼ì¸ò¾¢§Ä¡ ±Øó¾ áø ±ýÚ ¿¢Ú×Å¡÷.

Áïº ÁÃÀ¢ý ÀÊ 21 ¿ÃõÒ ¸ðÊÂÐ §Àâ¡ú. 19 ¿ÃõÒ ¸ðÊÂÐ Á¸Ã ¡ú, 14 ¿ÃõÒ ¸ðÊÂÐ º§¸¡¼ ¡ú, 7 ¿ÃõÒ ¸ðÊÂÐ ¦ºí§¸¡ðΠ¡ú

´ýÚõ þÕÀÐõ ´ýÀÐõ Àòм§É
¿¢ýÈ À¾¢É¡ýÌõ À¢ý§ÉØõ - ÌýÈ¡¾
¿¡øÅ¨¸ ¡ƢüÌõ ¿ýÉÃõÒ ¦º¡øÓ¨È§Â
§ÁøÅ¨¸ á§Ä¡÷ Å¢¾¢.

¦ºí§¸¡ðΠ¡Ƣý À¢ü¸¡Ä Á¡üȧÁ Å£¨½, §¸¡ðÎ Å¡ò¾¢Âõ §À¡ýȨÅ. Å£¨½ìÌõ ¡ØìÌõ ¯ûÇ §ÅÚÀ¡Î, ¾ó¾¢¸Ç¢ý ¦¾¡É¢ô¨À (tuning) Á¡üÈ¡Áø ÀÄ Àñ¸¨Ç þ¨ºìÌõ Ũ¸Â¢ø Å£¨½ þÕôÀ§¾. ¡Ƣ§Ä¡ ¾ó¾¢¸¨Ç ´Õ º¢Ä ÌÈ¢ôÀ¢ð¼ Àñ¸ÙìÌ ±Éò ¦¾¡É¢ì¸ ¨Åò¾¡ø, À¢ýÒ §ÅÚ Àñ¸¨Ç þ¨ºì¸ §ÅñÊý, Á£ñÎõ ¦¾¡É¢ô¨À Á¡üÈ¢ì ¦¸¡ñÎ þÕì¸ §ÅñÎõ; þó¾ þì¸ðÊÉ¡ø, ¦ºõÀ¡¨ÄìÌ («Ã¢¸¡õ§À¡¾¢) ±É ´Õ Óø¨Ä¡ú, ÀÎÁ¨Äô À¡¨ÄìÌ (¿¼¨ÀÃÅ¢) ±É ´Õ ÌȢﺢ¡ú, §¸¡ÊôÀ¡¨ÄìÌ (¸Ã¸ÃôÀ¢Ã¢Â¡) ±É ´Õ ÁÕ¾ ¡ú, Å¢Çâô À¡¨ÄìÌ (þÕ Áò¾¢Áò §¾¡Ê) ±É ´Õ ¦¿ö¾ø ¡ú ±ý¦ÈøÄ¡õ ¸ÕÅ¢¸û ¦ºöÂô Àð¼É. ÀÄÀñ¸¨Ç þ¨ºìÌõ Ũ¸Â¢ø ¦ºí§¸¡ðΠ¡ú ¦ºöÂô Àð¼Ð. ¦ºí§¸¡ðΠ¡ú ±ýÀÐ ÑðÀ¢ÂÄ¢ý ÅÇ÷.

Á¸Ã ¡ú ±ýÀÐ ¦¸¡õÀý ÍÈ¡Á£É¢ý (horned sharkl sword fish shark) ±Öõ¨Àò ¾ñ¼¡öì ¦¸¡ñ¼Ð. þ¨¾ ±È¢ ÍÈ¡ ±ýÚ ¸Ä¢ò¦¾¡¨¸ 131:7ó ãÄõ «È¢Â¡Ä¡õ. ÍÈ¡Á£ý ±ÖõÒ ¦À⾡ɾ¡ø, «Ð ¸¢ð¼ò¾ð¼ §¿÷§¸¡¼¡ö þÕó¾Ð; «øÄÐ «¨¾ò §¾öòÐ §¿÷§¸¡¼¡ö ¬ì¸¢ì ¦¸¡ûÇÓÊÔõ. Á¸Ã¡ú «¨ÁôÒ ¿ÃõҸǢý ±ñ½¢ì¨¸Â¢ø Á¡Ú¾ø þÕó¾¡Öõ §¾¡üÈò¾¢ø ¸¢ð¼ò¾ð¼ mandolin, guitar §À¡ýÈÐ.

ºí§¸¡¼ ¡ú ±ýÈ ¦º¡ø º§¸¡¼Â¡ú ±ýÚ ¬ÉÐ. þÐ×õ ´Õ §¿÷§¸¡ðΠ¡ú ¾¡ý. ¬É¡ø þÐ ¦ºí§¸¡ðΠ¡¨ÆÔõ Å¢¼ô ¦ÀâÂÐ. þÃñÎ ÁñÊÄõ ¦¸¡ñ¼Ð. ÌÁâ Á¡Åð¼ò¾¢ø §¿÷§¸¡ðÎ ÁÃÁ¡É À¡ìÌ ÁÃò¨¾î º§¸¡¼ ÁÃõ ±ýÚ ¦º¡øÖÅ¡÷¸û.

¦ºí§¸¡ðΠ¡ú ÀüÈ¢ Óý§À §Àº¢Å¢ð§¼¡õ. þÉ¢ì ¸øÄ¡¼ò¾¢ø 85 ÅÐ À¡ð¨¼ô À¡÷ô§À¡õ. ӾĢø ¿¡Ã¾ô §Àâ¡ú:

ż¦Á¡Æ¢ Á¾¢ò¾ þ¨ºáø ÅÆì̼ý
«Îò¾ ±ñ¿¡ýÌ «íÌÄ¢ «¸ò¾¢Ûõ
¿¡üÀ¾¢üÚ þÃðÊ ¿¡ø«í ÌĢ¢Ûõ
ÌÚ¨ÁÔõ ¦¿Î¨ÁÔõ §¸¡¼ø ¦ÀüȾ¡ö
¬Â¢Ãõ ¾ó¾¢Ã¢ ¿¢¨È¦À¡Ð Å¢º¢òÐ
§¸¡Ê ãýÈ¢ø ÌÈ¢òÐ Á½¢Ì¢üÈ¢
þÕ¿¢Äõ ¸¢¼ò¾¢ ÁÉõ¸Ãõ ¸ÐÅ
¬Â¢Ãò ¦¾ðÊø «¨Áò¾É À¢ÈôÒ
À¢ÈÅ¢ô §À¾òÐ ¯¨ÈÂÐ §À¡Ä
¬Ã¢Âô À¾í¦¸¡û ¿¡Ã¾ô §Àâ¡ú

þó¾ ¡ú ż ¦Á¡Æ¢Â¢ø ¯ûÇ þ¨ºáø ÁÃÀ¢ý ÀÊ ¦ºöÂô Àð¼Ð; 32 «ÏíÌ¨Æ «¸ÄÓõ, 84 «ÏíÌ¨Æ ¿£ÇÓõ ¦¸¡ñ¼ ¦ÀðÊ; «¾ý §Áø ¬Â¢Ãõ ¾ó¾¢¸û ¦À¡Õó¾¢ì ¸ðÊÂÐ. ¦ÀðÊìÌ ãýÚ §¸¡Ê¢ø Á½¢¸¨Ç þ¨ÆòÐ þÕ츢ÈÐ. ¦ÀðÊ, ¿¢Äò¾¢ø ¸¢¼ò¾ôÀð§¼ ¸ÐÅô (Å¡º¢ì¸ô) Àð¼Ð. ¬Â¢Ã¦¾ðΠŨ¸Â¡É Àñ¸û §À¾ ӨȢø ¬Ã¢Â ÅÆì¸¢ýÀÊ ¦ºöÂôÀð¼Ð ¿¡Ã¾ô §Àâ¡ú (¸Õ¿¡¼ þ¨ºÂ¢ø §ÁǸÕò¾¡ á¸í¸Ùõ «ÅüÈ¢ý Ţâ׸Ùõ §À¾ ӨȢø ¾¡ý ±ØôÀô Àθ¢ýÈÉ).

þÉ¢ò ÐõÒÕì ¸ÕÅ¢ ÀüÈ¢ô À¡÷ô§À¡õ.

¿ýÉ÷¦¸¡û «ýÀ¡ø ¿É¢Á¢¸ô ÒÄõÀ
Óó¿¡ýÌ «íÌÄ¢ ÓØ¯¼ø ÍüÚõ
³õÀ¾¢üÚ þÃðÊ ¬Ú¼ý ¸Æ¢ò¾
«íÌÄ¢ ¦¿Î¨ÁÔõ «¨ÁòÐ ¯ûà÷ó§¾
´ýÀÐ ¾ó¾¢Ã¢ ¯Úó¾¢ ¿¢¨Ä¿£ì¸¢
ÅÚÅ¡ö측ö þÃñÎ «¨½òРŨøðÊ
§¾¡û¸¡ø ž¢óÐ ¦¾¡Æ¢üÀ¼ò §¾¡ýÚõ
ÐõÒÕì ¸ÕÅ¢Ôõ ÐûÇ¢¿¢ýÚ þ¨ºôÀ

12 «Ïį́Æî ¯¼ü ÍüÈÇ× ¦¸¡ñ¼ ¾ñÎ; 94 «ÏíÌ¨Æ ¿£Çõ; ´ýÀÐ ¾ó¾¢¸û; þÃñÎ ¾ó¾¢¸û ÅÚÅ¡ö ±ýÛõ «¨½ôÀ¢ý §Áø ŨøðÊ þÕìÌõ; §¾¡ÙìÌõ ¸¡ÖìÌÁ¡ö «¼íÌõ Ũ¸Â¢ø ¨ÅòÐ þ¨ºôÀÐ ÐõÒÕì ¸ÕÅ¢. (¸¢ð¼ò¾ð¼ þó¾ì ¸¡Äò ¾õÒÃ¡ì ¸ÕÅ¢§Â¡ ±ýÚ ±ñ½ò §¾¡ýÚ¸¢ÈÐ; ¬É¡ø ¾ó¾¢¸Ç¢ý ±ñ½¢ì¨¸?)

ãýÈ¡ÅÐ ¸£º¸ô §Àâ¡ú:

±Ø±É ¯¼õÒ¦ÀüÚ ±ñÀÐ «íÌĢ¢ý
¾ó¾¢Ã¢ áÚ ¾ÆíÌÁ¾¢ Ó¸ò¾
¸£º¸ô §Àâ¡ú ¸¢¨ÇÔ¼ý ÓÃÄ

¾¢¼Á¡É ¯¼ø¦ÀüÚ 80 «ÏíÌ¨Æ ¿£ðº¢Ô¼ý, 100 ¾ó¾¢¸û ¦ÀüÚ ºó¾¢Ãý §À¡ýÈ Ó¸ô§À¡÷¨Å ¦ÀüÈ ¸£º¸ ¡ú.

¿¡Ä¡ÅÐ ÁÕòÐÅô ¦ÀÂ÷¦ÀÚõ Å¡Éì ¸ÕÅ¢: ¸øÄ¡¼ áÄ¢üÌ ¯¨Ã¢øÄ¡Áø þó¾ì ¸ÕŢ¢ý ¦À¦ÃýɦÅý§È ¦¾Ã¢Â¡Áø §À¡öÅ¢ð¼Ð. µ¨Äî ÍÅʸû ¸¢¨¼ì¸¡Áø §À¡ÉÐ ¿õÓ¨¼Â ¦¸ð¼ ¸¡Äõ.

¿¢¨ÈÁ¾¢ Åð¼òÐ ÓÂø¯Ã¢ Å¢º¢òÐ
¿¡ôÀñ ´ü¨È ¿ÃõÒ ¸ÊôÒ «¨ÁòÐ
«ó¿ÃõÒ þÕÀò¾¡Ú «íÌÄ¢ ¦ÀÈ
þ¼ì¸Ãõ ÐÅ츢 þ¼ì¸£ú «¨ÁòÐ
ÒÈÅ¢Ãø ãýÈ¢ý ÑÉ¢Å¢Ãø «¸òÐõ
«ÚÀòÐ þÃñÎ þ¨º «¨ÉòТ÷ ŽìÌõ
ÁÕòÐÅô ¦ÀÂ÷¦ÀÚõ Å¡Éì ¸ÕÅ¢

ÓÂÄ¢ý §¾¡¨Ä ¿¢¨ÈÁ¾¢ Åð¼õ §À¡ø Àò¾Ã¢ý§Áø §À¡÷¨Å¡¸ì ¸ðÊ¢Õ츢ÈÐ; (Å£¨½Â¢ø «Ê¢ø ̼õ §À¡ø þÕìÌõ À̾¢¨Âô Àò¾÷ ±ýÚ ¦º¡øÖÅ¡÷¸û.) ¿ð¼¿ÎÅ¢ø 26 «ÏíÌ¨Æ ¿£Çõ; ´§Ã ´Õ ¿ÃõÒ þ¼Ð ¨¸ôÀì¸õ ÐÅ츢 þ¼ì ¸£§Æ þÚì¸¢ì ¸ðÊ¢Õ츢ÈÐ; ãýÚ Å¢ÃÄ¢ý ÒÈò¾¡Öõ ÑɢŢÃÄ¢ý ¯ðÀì¸ò¾¡ÖÁ¡ö Á£ðÊ 62 ÍÃí¸¨Ç ±ØôÀì ÜÊ ´Õ ¸ÕÅ¢ þÐ.

þ¨¾ô ÀÊìÌõ §À¡Ð þó¾ì ¸ÕÅ¢Ôõ ¾õÒá §À¡Ä§Å ¿ÁìÌò §¾¡üÚ¸¢ÈÐ; «§¾ §¿Ãõ ÐõÒÕ ±ýÈ Óó¨¾Âô ¦ÀÂ÷ þó¾ì ¸¡Äò ¾õÒáŢüÌ «Õ¸¢ø ÅÕ¸¢ÈÐ. ±É§Å ¦Á¡ò¾ò¾¢ø þÐÅ¡ «ÐÅ¡ ±ýÀÐ ¬ö× ¦ºöÂô À¼§ÅñÊÂÐ.

ºóà÷ ±ýÈ Å¼¿¡ðÎì ¸ÕÅ¢ 100 ¿ÃõÒ¸û ¦¸¡ñ¼Ð º¾ ¾¡Ãõ>ºó¾¡Ãõ>ºó¾¡÷>ºóà÷; «Ð ¸£º¸ô §À⡧ơΠ¯Èú󾾡?(related?) ±ýÚ ¦º¡øÄò ¦¾Ã¢ÂÅ¢ø¨Ä.

Íà ÁñÊÄõ ±ýÈ Å¼¿¡ðÎì ¸ÕÅ¢ À¡÷ôÀ¾üÌ ¿¡Ã¾ô §Àâ¡ú §À¡ø §¾¡üÈõ «Ç¢ì¸¢ÈÐ; ¬É¡ø 40 ¾ó¾¢¸û ¾¡ý «¾¢ø þÕ츢ýÈÉ. (SWARAMANDAL : A harp like instrument constructed with a box and approx. 40 strings. Used by some vocalists for strumming along with their performances.) µ÷óÐ À¡÷ò¾¡ø, ¿õã÷ô §Àâ¡ØìÌõ Íà ÁñÊÄò¾¢üÌõ ¦¾¡¼÷Ò ¸¢¨¼Â¡Ð.

¾Á¢Æ¢¨ºÂ¢ý ÜÚ¸û ¦Á¡ò¾ò¾¢ø «íÌõ þíÌÁ¡ö ¾Á¢ú þÄ츢Âí¸Ç¢ø Å¢ÃÅ¢ì ¸¢¼ì¸¢ýÈÉ. ¿ÁìÌô Òâ¡Áø, ¯¨Ã¸û ¦¾¡¨ÄóÐ §À¡É ¸¡Ã½ò¾¡ø Å¢Çí¸¡Áø, ¸¢¼ôÀ¨Å ²Ã¡Çõ. þ¨º»÷¸û ¾Á¢Æ¡öÅ¡Ç÷¸Ùõ §º÷óÐ §Å¨Ä ¦ºö¾¡ø ¾¡ý ÀÄÅü¨È Á£ðÎì ¦¸¡ñÎ ÅÃÄ¡õ. þÐ ´Õ ÒÄÉ¡ö× §À¡Äò ¾¡ý þÕ츢ÈÐ.

¿¡ý þ¨º»ý «øÄý. ±É§Å ¿¡ý þó¾ì ¸ðΨâø ÜÈ¢ÂÅü¨È ÓüÚ ÓØ¾¡É ÓÊ× ±ýÚ ±ñ½¡¾£÷¸û. ¾Á¢Æ¢¨º «È¢»Ã¡É Å£.À.¸¡.Íó¾Ãò¾¢ý ¬öÅ¢üÌ ¿¡ý ¦ÀâÐõ ¸¼ýÀðÊÕ츢§Èý. «§¾ ¦À¡ØÐ º¢Ä þ¼í¸Ç¢ø «Åâ¼õ þÕóÐ §ÅÚÀðÎ þÕ츢§Èý.

§ÅÚÀð¼ ¦ºö¾¢¸¨Çò ¦¾¡ÌòÐ þ¨ÈÅý ÅÆ¢¸¡ð¼ Å¢¨ÆÅ¢ÕôÀ¢ý ´Õ ¿¡û ¦ÅǢ¢¼ §ÅñÎõ.

«ýÒ¼ý,
þáÁ.¸¢.

Tuesday, April 12, 2005

தமிழாசிரியரும், தமிழில் அறிவியற் சிந்தனையும்.

ஒருமுறை பெரிய எழுத்தாளர் ஒருவர் (அவர் யாரென்பது இப்போது முகமை அல்ல), தமிழாசிரியரின் பழம்பெருமைப் போக்கால் தான் தமிழில் அறிவியற் சிந்தனை வளரவில்லை என ஒரு மடற்குழு உரையாட்டில் சொன்னார். அவருக்கு விடைசொல்லும் முகமாக எழுதத் தொடங்கி,  பாதி விடையிறுத்த நான், வேறு வேலைகளில் ஆழ்ந்து போனதால்,  தொடராது விட்டேன். 

இப்படி விவாதம் விட்டுப்போனது பல முறை நடந்திருக்கிறது. அது என் குறை என்றும் உணர்கிறேன். இப்போது தமிழாசிரியர் மேல் எனக்கிருக்கும் குறையையும், அதே நேரத்தில் இற்றைத் தமிழில் அறிவியல் சிந்தனை குறைந்திருப்பதற்கு அவரைச் சொல்வதில் பொருளில்லை என்றும் சொல்ல முற்படுகிறேன்.

1960 களில் இருந்து பல தமிழாசிரியரை நெருங்கிப் பார்த்தவன் நான். அப்போது ஏறத்தாழ ஓர் இயக்கமாகவே அவர் இருந்தார். அவர் சொல்லுக்கு தமிழக ஊர்கள் எங்கிலும் பெருமதிப்பு இருந்தது. "தமிழய்யா சொல்லுக்கு மறு பேச்சிலை" என்ற உணர்வு அப்பொழுது மாநிலம் முழுதும் விரிந்து கிடந்தது.

1967 -ல் ஒரு பேரரசியல் மாற்றத்தைக் கொணர (அது இன்று விழலாய்ப் போனது இன்னொரு புலனம்.) அற்றை மாணவரோடு, அவரும் காரணமானார். இன்றோ பெரும்பாலும் தமிழசிரியர் மதிப்பிழந்து தமிழ்த் திரைப்படம், தாளிகைகள், மிடையங்கள் என எல்லாவற்றிலும் ஞாயமின்றிக் கேலிப் பொருளராய் ஆகிவிட்டார். (ஓர் உச்ச நடிகரின் முட்டாள் தனமான  திரைப் படத்தில் ”அங்கே வை இங்கே வை” என்று ஒரு தமிழாசிரியரைக் கேலிப் பொருள் ஆக்கியதை என்னால் மறக்க முடியவில்லை.) மதிப்பிழந்தவர் சொல்வது குமுகாயத்தில் எடுபடுமா, என்ன?

இற்றைத் திராவிட மொழி ஆய்வாளர், குறிப்பாகத் தமிழ்மொழி ஆய்வாளர், தமிழாசிரியர் கடினமான செயல்களில் ஈடுபடாமல் மேம்போக்காக, அரைத்த மாவையே அரைத்து, பட்டிமன்றம், கவியரங்கம், சமயவுரைகள், தமிழ்/தமிழர் புகழ் பாடுவது என எளிய காரியங்களையே செய்து கொண்டு உள்ளார். அதிலும் ஒரு சிறுபான்மையினர் சம்பாரிக்கும் பணத்தைக் குட்டி போட வைப்பதிலும் குறியாக உள்ளார். இவர் போன்றோருக்குத் தமிழ் என்பது பணம் சம்பாரிக்க ஒரு வழி.

இத்தகைய செயல்களைச் செய்யக்கூடாதென முற்றிலும் சொல்லமாட்டேன்; மிடையக்காரர் செய்யும் போது, தமிழாசிரியர் தமிழால் பிழைப்பதில் ஒரு தவறுமில்லை. ஆனால், தமிழாசிரியரில் கணிசமானோர் இதை மட்டுமே செய்வது பெரும் வருத்தமாகிறது. 

அதன் விளைவாக, குமுகாயம், வரலாறு, தமிழ் இலக்கியம், தமிழை முன்னெடுத்துச் செல்வது, 

இக்கால ஓட்டத்திற்கு ஏந்தாக தமிழுக்கு உரம் கொடுப்பது, 

புதுச் சொற்களை, புது இயலுமைகளை (possibilities), புதுப் பார்வைகளை, மறுபார்வைகளை கொண்டு தருவது 

போன்றவற்றைத் தமிழ் ஆசிரியர் அல்லாதோர் - குறிப்பாக வரலாற்றாளர், அறிவியலாளர், பொறியியலாளர், வழக்குரைஞர் ஆகிய இன்ன பிறர் தம் ஆர்வங் காரணமாய்ச் செய்கிறாரே ஒழியத் தமிழாசிரியர் செய்வது மிகக் குறைவு. அப்படியானால் mainstream tamilogists - where are they? இக்கேள்வி கடந்த 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உள்ளது.

இன்னொரு குறையும் சொல்ல வேண்டும். இற்றைத் தமிழாசிரியரின் ஒற்றைப் பரிமானம் என்னை வியக்கவைக்கிறது. 30/40 ஆண்டுகளுக்கு முன்னிருந்த தமிழ் ஆய்வாளர் குறைந்தது 3,4  (குறிப்பாகத் திராவிட) மொழிகளிலாவது தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். இற்றைக் கல்லூரித் தமிழாசிரியரோ தமிழை மட்டுமே அறிந்து (ஆங்கிலங் கூடச் சரியாக அறியாமல்) பிழைப்பை ஓட்டிவிட முடியும். 

இதற்கு மாறாக, இன்றைக்கும், ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஒரு மொழிப் பேராசிரியர் தன் மொழி தவிர்த்து இன்னும் நாலைந்து மொழிகளாவது தெரிந்திருப்பார். நம்மூர்ப் பள்ளித் தமிழாசிரியரும் மொழியறிவில் குறைந்தே காணப்படுகிறார். வெறுமே பாடங்களைப் படித்து மதிப்பெண் எடுக்க வைக்கும் வேலையில் மட்டுமே தன்னை ஆட்படுத்திக் கொள்கிறார்.

ஒரு சமயம் திரு. தமிழண்ணல் சூரியத் தொலைக் காட்சியில் 'வணக்கம் தமிழகம்' என்ற பகுதியில் சொன்னார்: தொல்காப்பியத்தில் M.Phil பட்டம் வாங்கிய ஒருவர், தமிழண்ணல் வீட்டில் தொல்காப்பியப் பொத்தகம் முழுதாய் இருந்ததைக் கண்டு வியந்து போனாராம். 

தமிழண்ணல் அவரிடம் கேட்டாராம்: "இதில் என்ன வியப்பு? உங்கள் வீட்டிலும் இருக்குமல்லவா? அல்லது நூலகத்தில் பார்த்திருப்பீர்கள் தானே?" என்றாராம். அந்த இளம் ஆய்வியல் பட்டம் பெற்றவர் ”இல்லை” என்று சொல்ல, "அது எப்படித் தொல்காப்பியத்தைப் பாராமலே தொல்காப்பியத்தில் ஆய்வு செய்தீர்கள்?" என்று தமிழண்ணல் கேட்டாராம். 

"அதெல்லாம் மற்றவர் உரைகள், நூல்கள் ஆகியவற்றைப் பார்த்துச் செய்தது" என்றாராம் ஆய்வு செய்து பட்டம் வாங்கியவர். எப்படி இருக்கிறது கதை? மூலத்தைப் பார்க்காமலேயே, ஆய்வு செய்யும் அழகு இன்று பலரிடமும் உள்ளது. எல்லாம் 2 ஆம், 3 ஆம் நிலை உசாத் துணை(reference) நூல்களை வைத்து ஆய்வேடுகள் எழுதிவிடுகிறார். (காட்டாக சிலப்பதிகாரத்திற்கு உ.வே.சா. பதிப்பையோ, வேங்கடசாமி நாட்டார் உரையையோ படித்தவர், தமிழாசிரியரில் எவ்வளவு தேருவார்? )

தமிழில் ஆய்வு செய்வது என்பது இன்றைக்கெல்லாம் "கம்பனில் ஆறுகள்", "ஜெய காந்தனின் சமுதாயப் பார்வை", "பாரதிராஜாவின் திரைப் படத்தில் மண்வாசனை" என எளிதான அகத்தீடுகளைப் (subjects) பற்றி மட்டுமே என்றாகி விட்டது. (உடனே இத் தலைப்புக்களில் ஆய்வு செய்யக் கூடாதென நான் சொல்வதாக எண்ணாதீர். செய்யலாம்,  செய்யும் முறையில் தான் நம் கேள்வி.) 

அத்தகைய தலைப்புக்களிலும் இவர் எழுதும் ஆய்வு நூல்கள், "அவர் அது சொன்னார், இவர் இது சொன்னார் ....." என்று ஒரே அடியாக மேற்கோள்களை எடுத்துச் சொல்வதாக இருக்கிறதே ஒழிய, "இப்போது ஆய்வு செய்கிறவர் என்ன சொல்கிறார்? எப்படி மாறுபடுகிறார்? " - என அவற்றின் உட்பொருள்  சுருக்கி பொதுயீடாக (objective) கடைசி வரைக்கும் ஒன்றும் சொல்லுவதில்லை. 

ஆய்வுப் பொத்தக முடிவில், "இதனால் என்ன தெரிகிறது?" என்று தொடங்கி முன்னவர் சொன்னதையே, மீண்டும் தொகுத்துச் சொல்லி இப்போது ஆய்வு செய்கிறவர் மங்களம் பாடிவிடுவார். மொத்தத்தில், இது  ஆய்வுப் பொத்தகமா என ஆய்வேட்டை ஏற்ற பல்கலைக் கழகத்தின் தரம் பற்றி ஐயம் வந்து விடும். 

"தமிழாய்வுக்கு என்னய்யா செய்தீர்?" என்றால் நாம் பெறுவது பெருத்த ஏமாற்றமே. பெரும்பாலான ஆய்வுகள் மிசை(table) யில் செய்யும் ஆய்வுகளாகவே உள்ளன. தமிழைத் தவிர்த்து, இன்னொரு துறையை ஒட்டினாற் போல (தொல்லியல், கல்வெட்டியல், வரலாறு, நாணயவியல், அறிவியல், பொருளியல், குமுக வியல், மருத்துவம், இப்படி ஏதோ ஒன்றுடன் இணைந்ததாய்) ஆய்வுகளைச் செய்ய தமிழாசிரியர் தயங்குகிறார். 

வள்ளுவர் நூலின் சானன் உட்திரிவு (Shannon's entropy) என்ன? அதை சங்ககால உட் திரிவோடு பொருத்தி, மற்ற பதிணெண் கணக்கு நூல்களோடு ஒப்பிட்டு வள்ளுவன் காலத்தைச் சொல்ல முடியுமா? இதெல்லாம் தமிழாசிரியர் ஆய்வுக்குத் தொடர்பே இலாது உள்ளது.

தமிழாசிரியர் பற்றிய நம் ஏக்கத்தை எழுதத் தொடங்கினால் அதற்கு முடிவில்லை. ஏன், இணையத்திலே கூடத் தமிழாசிரியர் எத்தனை பேர் இருக்கிறார்? எனக்குச் சரியாகச் சொல்லத் தெரியவில்லை. மொழிவல்லார் நம்முடன் இங்கிருந்தால் தானே நாம் கலைச்சொல் ஆக்குவது சரியா என மொழிப் பார்வையில் சொல்ல முடியும். (நான் அவ்வப்போது கலைச் சொல் பற்றிப் பேசுவது ஒரு வகையில் ஆலையிலா ஊருக்கு இலுப்பைப்பூச் சர்க்கரையோ என்று கூட எனக்குப் பல நேரங்களில் எழுவதுண்டு.)

எல்லோரையும் போல, வாழ்க்கைப் பட்டம் அலைக்கழித்ததால், அதிலிருந்து மீள முடியாது, நொய்ந்து போய், தமக்கென்று இருந்த வரலாற்று உணர்வுப் பொறுப்பைத் தொலைத்து, நாட்டுப்புறங்களில் அவர்க்கு இயல்பாய்க் கிடைத்த தலைமைப் பொறுப்பிலிருந்து தமிழாசிரியர் விலகிப் போனார்  . 

அதே பொழுது, தமிழ்நாட்டில் தமிழ் அழிந்துவிடுமோ என்ற இற்றை நிலைக்கு அவர் காரணிகள் அல்லர் எனநான் உணருகிறேன். நம் எல்லோருக்கும் பொறுப்பிருக்கையில், நாம் தப்பித்து, நம்மில் நொய்ந்தவரை அடையாளங் காட்டி "அவரைச் சாடுக" என் மற்றார்க்குச் சொல்வதில் ஞாயமில்லை.

தமிழாசிரியரா, தமிழில் அறிவியல் பற்றிப் பேசுகிறார்? நானறிந்த வரை இல்லை. வெறும் நிழல்களோடு, பூஞ்சையானவரோடு பொருதப் பார்ப்பதில் பொருளில்லை என்று தான் சொல்ல முடியும். அந்த எழுத்தாளர் பொருத வேண்டியது நம் போன்று படித்த தமிழருடன்; தமிங்கிலரென ஆனவருடன்.

 வெறுமே நெட்டுருப் போட்டு 12 ஆம் வகுப்பு வரை ஒப்பேற்றும் பாடத்திட்டம் உருவாக்கியவருடன்; கல்வி அதிகாரிகளுடன்; அறியாமை நிறைந்த பெற்றோருடன் பொருத வேண்டும். இவர் தான் தமிழில் அறிவியல் சிந்தனையை வளர விடாது செய்கிறாரே ஒழிய, தமிழாசிரியர் அல்ல. 

கொண்டுவந்த பொருளை இருளில் வேறெங்கோ தொலைத்துவிட்டு வெளிச்சத்தில் தேடி அங்கிருந்தவரை அடையாளம் காண்பிப்பது சரியானதல்ல. தமிழாசிரியர் இற்றை நிலையில் நுணுக்கிலும் நுணுக்கு. பள்ளிக் கணக்கில் அவர் ஒரு பொருட்டே அல்ல.

ஆனையை விட்டுப் பூனையை நொந்து என்ன பலன்?

அன்புடன்,
இராம.கி.

In TSCII:

¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸Ùõ, ¾Á¢Æ¢ø «È¢Å¢Âü º¢ó¾¨ÉÔõ.

´ÕÓ¨È ¦Àâ ±Øò¾¡Ç÷ ´ÕÅ÷ («Å÷ ¡÷ ±ýÀÐ þô§À¡Ð Ó¸¨ÁÂ¡É ¦ºö¾¢ «øÄ), ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸Ç¢ý ÀÆõ¦ÀÕ¨Áô §À¡ì¸¡ø ¾¡ý ¾Á¢Æ¢ø «È¢Å¢Âü º¢ó¾¨É ÅÇçŠþø¨Ä ±ýÚ ´Õ Á¼ü ÌØ ¯¨Ã¡ðÊø ¦º¡ýÉ¡÷. «ÅÕìÌ Å¢¨¼ ¦º¡øÖõ Ó¸Á¡¸ ±Ø¾ò ¦¾¡¼í¸¢, ´Õ À¡¾¢ Å¢¨¼Â¢Úò¾ ¿¡ý À¢ÈÌ §ÅÚ §Å¨Ä¸Ç¢ø ¬úóÐ §À¡É¾¡ø, À¢ýÉ¡ø ¦¾¡¼Ã¡Á§Ä §À¡öÅ¢ð§¼ý. þôÀÊ Å¢Å¡¾õ Å¢ðÎô §À¡ÉÐ ±ÉìÌô ÀÄÓ¨È ¿¼ó¾¢Õ츢ÈÐ. «Ð ±ýÛ¨¼Â Ì¨È ±ýÚõ ¯½÷ó¾¢Õ츢§Èý. þô¦À¡ØÐ ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸û §Áø ±É츢ÕìÌõ ̨ȨÂÔõ, «§¾ §¿Ãò¾¢ø þý¨ÈÂò ¾Á¢Æ¢ø «È¢Å¢Âø º¢ó¾¨É ̨ÈóÐ þÕôÀ¾üÌ «Å÷¸¨Çî ¦º¡øÖž¢ø ¦À¡ÕÇ¢ø¨Ä ±ýÚõ ¦º¡øÄ ÓüÀθ¢§Èý.

1960 ¸Ç¢ø þÕóÐ ÀÄ ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸¨Ç Á¢¸ ¦¿Õí¸¢ô À¡÷ò¾Åý ¿¡ý. «ô¦À¡ØÐ «Å÷¸û ¸¢ð¼ò¾ð¼ µ÷ þÂì¸Á¡¸§Å þÕó¾¡÷¸û. «Å÷¸û ¦º¡øÖìÌ ¾Á¢Æ¸ °÷¸û ±í¸¢Öõ ´Õ Á¾¢ôÒ þÕó¾Ð. "¾Á¢Æö¡ ¦º¡øÖìÌ ÁÚ §À¨Ä" ±ýÈ ¯½÷× «ô¦À¡ØÐ Á¡¿¢Äõ ±íÌõ ŢâóÐ ¸¢¼ó¾Ð. 1967 -ø ´Õ ¦ÀÕõ «Ãº¢Âø Á¡üÈò¨¾ì ¦¸¡ñÎ Åà («Ð þý¨ÈìÌ Å¢ÆÄ¡öô §À¡ÉÐ þý¦É¡Õ ÒÄÉõ.) «ý¨È Á¡½Å÷¸§Ç¡Î, «Å÷¸Ùõ ´Õ ¸¡Ã½Á¡ö þÕó¾¡÷¸û. þý§È¡ ¦ÀÕõÀ¡Öõ ¾Á¢Æº¢Ã¢Â÷¸û Á¾¢ôÀ¢ÆóÐ ¾Á¢úò ¾¢¨ÃôÀ¼õ, ¾¡Ç¢¨¸¸û, Á¢¨¼Âí¸û ¬¸¢Â ±øÄ¡ÅüÈ¢Öõ §¸Ä¢ô ¦À¡ÕÇáö ¬¸¢ Å¢ð¼¡÷¸û. Á¾¢ôÀ¢Æó¾Å÷¸û ¦º¡øÖÅÐ ÌÓ¸¡Âò¾¢ø ±ÎÀÎÁ¡, ±ýÉ?

þý¨ÈÂò ¾¢Ã¡Å¢¼ ¦Á¡Æ¢ ¬öÅ¡Ç÷¸û, ÌÈ¢ôÀ¡¸ò ¾Á¢ú ¦Á¡Æ¢ ¬öÅ¡Ç÷¸û, ¸ÊÉÁ¡É ¦ºÂø¸Ç¢ø ®ÎÀ¼¡Áø §Áõ§À¡ì¸¡¸, «¨Ãò¾ Á¡¨Å§Â «¨ÃòÐì ¦¸¡ñÎõ, ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸û ÀðÊÁýÈõ, ¸Å¢ÂÃí¸õ, ºÁÂרøû, ¾Á¢ú/¾Á¢Æ÷ Ò¸ú À¡ÎÅÐ ±É Á¢¸ ±Ç¢¾¡É ¸¡Ã¢Âí¸¨Ç§Â ¦ºöÐ ¦¸¡ñÊÕ츢ȡ÷¸û. «¾¢ø ´Õ º¢È¢Â À¡ý¨Á¢É÷ ºõÀ¡Ã¢ìÌõ À½ò¨¾ì ÌðʧÀ¡¼ ¨ÅôÀ¾¢Öõ ÌȢ¡¸ þÕ츢ȡ÷¸û. þÅ÷¸ÙìÌò ¾Á¢ú ±ýÀÐ À½õ ºõÀ¡Ã¢ì¸ ´ÕÅÆ¢.

­ò¾¨¸Â ¦ºÂø¸¨Çî ¦ºöÂì ܼ¡Ð ±É ¿¡ý ÓüÈ¢Öõ ¦º¡øÄ Á¡ð§¼ý; Á¢¨¼Â측Ã÷¸û ¦ºöÔõ §À¡Ð, ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸Ùõ ¾Á¢¨Æ ¨ÅòÐô À¢¨ÆôÀ¾¢ø ¾ÅÚ þø¨Ä. ¬É¡ø, ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸Ç¢ø 90 Å¢Øì¸¡ðÎìÌõ §ÁüÀ𧼡÷ þ¨¾ò ¾¡ý ¦ºö¸¢È¡÷¸û. «¾ý Å¢¨ÇÅ¡¸, ÌÓ¸¡Âõ, ÅÃÄ¡Ú, ¾Á¢ú þÄ츢Âõ, ¾Á¢¨Æ Óý¦ÉÎòÐî ¦ºøÅÐ, ¾Á¢¨Æ þó¾ì ¸¡Ä µð¼ò¾¢üÌ ²ó¾¡¸ ¯Ãõ ¦¸¡ÎôÀÐ, Ò¾¢Â ¦º¡ü¸¨Ç, Ò¾¢Â þÂÖ¨Á¸¨Ç (possibilities), Ò¾¢Â À¡÷¨Å¸¨Ç, ÁÚÀ¡÷¨Å¸¨Ç ¦¸¡ñξÕÅÐ §À¡ýÈÅü¨Èò ¾Á¢ú ¬º¢Ã¢Â÷¸û «øÄ¡§¾¡÷ - ÌÈ¢ôÀ¡¸ ÅÃÄ¡üÈ¡Ç÷¸û, «È¢Å¢ÂÄ¡Ç÷¸û, ¦À¡È¢Â¢ÂÄ¡Ç÷¸û, ÅÆį̀û÷¸û ¬¸¢Â ­ýÉ À¢È÷ ¾¡ý ¾í¸ÙìÌ ¯ûÇ ¬÷Åí ¸¡Ã½Á¡öî ¦ºö¸¢È¡÷¸§Ç ´Æ¢Âò ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸û ¦ºöÅÐ þø¨Ä. «ôÀÊ¡ɡø mainstream tamilogists - where are they? þó¾ì §¸ûÅ¢¾¡ý ¸¼ó¾ 30 ¬ñθÙìÌõ §ÁÄ¡¸ þ­Õ츢ÈÐ.

þý¦É¡Õ ̨ȨÂÔõ ¦º¡øÄ §ÅñÎõ. þý¨ÈÂò ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸Ç¢ý ´ü¨Èô ÀâÁ¡Éõ. 30/40 ¬ñθÙìÌ Óý þÕó¾ ¾Á¢ú ¬öÅ¡Ç÷¸û ̨Èó¾Ð ãýÚ, ¿¡ýÌ (ÌÈ¢ôÀ¡¸ò ¾¢Ã¡Å¢¼) ¦Á¡Æ¢¸Ç¢Ä¡ÅÐ §¾÷ ¦ÀüÈ¢Õó¾É÷. þý¨ÈìÌ ¯ûÇ ¸øæÃ¢ò ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â§Ã¡ ¾Á¢¨Æ ÁðΧÁ «È¢óÐ (¬í¸¢Äõ Ü¼î ºÃ¢Â¡¸ «È¢Â¡Áø) À¢¨Æô¨À µðÊÅ¢¼ ÓÊÔõ. ­¾üÌ Á¡È¡¸, þý¨ÈìÌõ ³§Ã¡ôÀ¢Â ¿¡Î¸Ç¢ø ´Õ ¦Á¡Æ¢ô §ÀẢâÂ÷ ¾ý ¦Á¡Æ¢ ¾Å¢÷òÐ þýÛõ ¿¡¨ÄóÐ ¦Á¡Æ¢¸Ç¡ÅÐ ¦¾Ã¢ó¾¢ÕôÀ¡÷. þ§¾ §À¡Ä ÀûÇ¢ò ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢ÂÕõ ¦Á¡Æ¢ÂȢŢø ̨Èó§¾ ¸¡½ôÀθ¢È¡÷. ¦ÅÚ§Á À¡¼í¸¨Çô ÀÊòÐ Á¾¢ô¦Àñ ±Î츨ÅìÌõ §Å¨Ä¢ø ¾ý¨É ¬ðÀÎò¾¢ì ¦¸¡ûÙ¸¢È¡÷.

´Õ ºÁÂõ ¾¢Õ. ¾Á¢Æñ½ø ÝâÂò ¦¾¡¨Äì ¸¡ðº¢Â¢ø 'Žì¸õ ¾Á¢Æ¸õ' ±ýÈ À̾¢Â¢ø ¦º¡ýÉ¡÷: ¦¾¡ø¸¡ôÀ¢Âò¾¢ø M.Phil Àð¼õ Å¡í¸¢Â ´ÕÅ÷, ¾Á¢Æñ½ø Å£ðÊø ¦¾¡ø¸¡ôÀ¢Âô ¦À¡ò¾¸õ ÓØ¾¡ö þÕó¾¨¾ì ¸ñΠŢÂóÐ §À¡É¡Ã¡õ. ¾Á¢Æñ½ø «Åâ¼õ §¸ð¼¡Ã¡õ: "þ¾¢ø ±ýÉ Å¢ÂôÒ? ¯í¸û Å£ðÊÖõ þÕìÌõ «øÄÅ¡? «øÄÐ áĸò¾¢ø À¡÷ò¾¢ÕôÀ£÷¸û ¾¡§É?" ±ýȡáõ. «ó¾ þÇõ ¬öÅ¢Âø Àð¼õ ¦ÀüÈÅ÷ þø¨Ä ±ýÚ ¦º¡øÄ, "«Ð ±ôÀÊò ¦¾¡ø¸¡ôÀ¢Âò¨¾ô À¡Ã¡Á§Ä ¦¾¡ø¸¡ôÀ¢Âò¾¢ø ¬ö× ¦ºö¾£÷¸û?" ±ýÚ ¾Á¢Æñ½ø §¸ð¼¡Ã¡õ. "«¦¾øÄ¡õ ÁüÈÅ÷ ¯¨Ã¸û, áø¸û ¬¸¢ÂÅü¨Èô À¡÷òÐî ¦ºö¾Ð" ±ýȡáõ ¬ö× ¦ºöÐ Àð¼õ Å¡í¸¢ÂÅ÷. ±ôÀÊ þÕ츢ÈÐ ¸¨¾? ãÄò¨¾ô À¡÷측Á§Ä§Â, ¬ö× ¦ºöÔõ «ÆÌ þýÚ ÀÄâ¼õ þÕ츢ÈÐ. ±øÄ¡õ þÃñ¼¡õ ¿¢¨Ä, ãýÈ¡õ ¿¢¨Ä ¯º¡òШ½(reference) áø¸¨Ç ¨Åò§¾ ¬ö§Åθû ±Ø¾¢Å¢Î¸¢È¡÷¸û. (¸¡ð¼¡¸ º¢ÄôÀ¾¢¸¡Ãò¾¢üÌ ¯.§Å.º¡.Å¢ý À¾¢ô¨À§Â¡, §Åí¸¼º¡Á¢ ¿¡ð¼¡Ã¢ý ¯¨Ã¨Â§Â¡ ÀÊò¾Å÷¸û, ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Ââø 15 % Å¢Øì¸¡Î §¾ÚÁ¡ ±ýÀÐ §¸ûÅ¢ì ÌÈ¢)

¾Á¢Æ¢ø ¬ö× ¦ºöÅÐ ±ýÀÐ þý¨È즸øÄ¡õ "¸õÀÉ¢ø ¬Ú¸û", "¦ƒÂ ¸¡ó¾É¢ý ºÓ¾¡Âô À¡÷¨Å", "À¡Ã¾¢Ã¡ƒ¡Å¢ý ¾¢¨Ãô À¼ò¾¢ø ÁñÅ¡º¨É" ±É ±Ç¢¾¡É «¸ò¾£Î¸¨Çô (subjects) ÀüÈ¢ ÁðΧÁ ¦ºöÅÐ ±ýÈ¡¸¢ Å¢ð¼Ð. (¯¼§É þó¾ò ¾¨ÄôÒì¸Ç¢ø ¬ö× ¦ºöÂìܼ¡Ð ±ýÚ ¿¡ý ¦º¡øÖž¡¸ ±ñ½¢Å¢¼¡¾£÷¸û. ¦ºöÂÄ¡õ, ¬É¡ø ¦ºöÔõ ӨȢø ¾¡ý §¸ûÅ¢.) «ò¾¨¸Â ¾¨ÄôÒì¸Ç¢Öõ þÅ÷¸û ±ØÐõ ¬ö× áø¸û, "«Å÷ «Ð ¦º¡ýÉ¡÷, þÅ÷ þÐ ¦º¡ýÉ¡÷ ....." ±ýÚ ´§Ã «Ê¡¸ §Áü§¸¡û¸¨Ç ±ÎòÐî ¦º¡øÅ¾¡¸ þÕì̸¢È§¾ ´Æ¢Â, "þÅ÷¸û ±ýÉ ¦º¡øÄ ÅÕ¸¢È¡÷¸û?" - ±ýÚ «ÅüÈ¢ý ¯ð¦À¡Õ¨Çî ÍÕ츢 ¦À¡Ð£¼¡¸ (objective) ¸¨¼º¢ ŨÃìÌõ ´ýÚõ ¦º¡øÖž¢ø¨Ä. ¬ö×ô ¦À¡ò¾¸ò¾¢ý ÓÊÅ¢ø, "þ¾É¡ø ±ýÉ ¦¾Ã¢¸¢ÈÐ?" ±ýÚ ¦¾¡¼í¸¢ ÓýÉÅ÷¸û ¦º¡ýɨ¾§Â, Á£ñÎõ ¦¾¡ÌòÐî ¦º¡øÄ¢ þô¦À¡ØÐ ¬ö× ¦º¸¢ÈÅ÷ Áí¸Çõ À¡Ê Å¢ÎÅ¡÷. ¦Á¡ò¾ò¾¢ø, þÐ µ÷ ¬ö×ô ¦À¡ò¾¸Á¡ ±ýÚ ¿Á째 «ó¾ ¬ö§Å𨼠²üÚì ¦¸¡ñ¼ Àø¸¨Äì ¸Æ¸ò¾¢ý ¾Ãò¾¢ý §Áø ³Âõ ÅóРŢÎõ. "¾Á¢Æ¡ö×ìÌ ±ýÉö¡ ¦ºö¾£÷¸û?" ±ýÈ¡ø ¿¡õ ¦ÀÚÅÐ ¦ÀÕò¾ ²Á¡üÈõ ¾¡ý. ¦ÀÕõÀ¡Ä¡É ¬ö׸û Á¢¨ºÂ¢ø ¦ºöÔõ ¬ö׸ǡ¸§Å þÕ츢ýÈÉ. ¾Á¢¨Æò ¾Å¢÷òÐ, þý¦É¡Õ ШȨ ´ðÊÉ¡ü§À¡Ä (¦¾¡øÄ¢Âø, ¸ø¦ÅðÊÂø, ÅÃÄ¡Ú, ¿¡½ÂÅ¢Âø, «È¢Å¢Âø, ¦À¡ÕÇ¢Âø, ÌÓ¸Å¢Âø, ÁÕòÐÅõ, þôÀÊ ²§¾¡ ´ýÚ¼ý þ¨½ó¾¡ü§À¡Ä) ¬ö׸¨Ç ±Î츧оÁ¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸û ¾Âí̸¢È¡÷¸û. ÅûÙÅ÷ áÄ¢ý º¡Éý ¯ð¾¢Ã¢× (Shannon's entropy) ±ýÉ? «¨¾ ºí¸ ¸¡Ä ¯ð ¾¢Ã¢§Å¡Î ¦À¡Õò¾¢, ÁüÈ À¾¢¦½ñ ¸½ìÌ áø¸§Ç¡Î ´ôÀ¢ðÎ ÅûÙÅý ¸¡Äò¨¾î ¦º¡øÄ ÓÊÔÁ¡? þ¦¾øÄ¡õ ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸û ¬ö×ìÌò ¦¾¡¼÷§À þøÄ¡¾¾¡ö þÕ츢ÈÐ.

¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸û ÀüȢ ¿õ ²ì¸ò¨¾ ±Ø¾ò ¦¾¡¼í¸¢É¡ø «¾üÌ ÓÊÅ¢ø¨Ä. ²ý, ¿õÓ¨¼Â ¾Á¢ú þ¨½Âò¾¢§Ä ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸û ±ò¾¨É §À÷ ­Õ츢ȡ÷¸û? ±ÉìÌî ºÃ¢Â¡¸î ¦º¡øÄò ¦¾Ã¢ÂÅ¢ø¨Ä. ¦Á¡Æ¢ÅøÖ¿÷ þíÌ ¿õÓ¼ý ܼ þÕ󾡸 ¾¡§É ¿¡õ ¸¨Ä¡ø ¬ìÌÅÐ ºÃ¢Â¡ ±ýÚ ¦Á¡Æ¢ôÀ¡÷¨Å¢ø ¦º¡øÄ ÓÊÔõ. (¿¡ý «ùÅô§À¡Ð ¸¨Ä¡ø ÀüÈ¢ô §ÀÍÅÐ ´ÕŨ¸Â¢ø ¬¨Ä¢øÄ¡ °ÕìÌ þÖô¨Àôâî º÷츨ç¡ ±ýÈ ±ñ½õ ܼ ±ÉìÌ ÀÄ §¿Ãí¸Ç¢ø ±ØÅÐñÎ.)

±ø§Ä¡¨ÃÔõ §À¡Ä, Å¡ú쨸ô Àð¼õ «¨Äì¸Æ¢ò¾¾¡ø, «¾¢Ä¢ÕóÐ Á£Ç ÓÊ¡Áø, ¦¿¡öóÐ §À¡ö, ¾í¸ÙìÌ ±ýÚ þÕó¾ ÅÃÄ¡üÚ ¯½÷×ô ¦À¡Úô¨À Å¢ðÎò ¦¾¡¨ÄòÐ, ¿¡ðÎô ÒÈí¸Ç¢ø «Å÷¸ÙìÌ þÂü¨¸Â¡öì ¸¢¨¼ò¾ ¾¨Ä¨Áô ¦À¡ÚôÀ¢ø þÕóÐõ Ţĸ¢ô §À¡ÉÅ÷¸û ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸û. «§¾ ¦À¡ØÐ, ¾Á¢ú¿¡ð椀 ¾Á¢ú «Æ¢óÐ §À¡öŢΧÁ¡ ±ýÈ þý¨È ¿¢¨ÄìÌ «Å÷¸û ¸¡Ã½¢¸§Ç «øÄ÷ ±ýÚ ¾¡ý ¿¡ý ¯½Õ¸¢§Èý. ¦À¡ÚôÒ ¿õ ±ø§Ä¡ÕìÌõ þÕìÌõ §À¡Ð, ¿¡õ ¾ôÀ¢òÐì ¦¸¡ñÎ, ¿õÁ¢ø ¦¿¡öó¾Å¨Ã «¨¼Â¡Çõ ¸¡ðÊ "«Å¨Ã «ÊÔí¸û" ±ýÚ ÁüÈÅ÷ìÌî ¦º¡øÖÅÐ ±ó¾ Ũ¸Â¢ø »¡Âõ ¬Ìõ?

¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸Ç¡, ¾Á¢Æ¢ø «È¢Å¢Âø ÀüÈ¢ô §À͸¢È¡÷¸û? ¿¡ÉÈ¢ó¾ Ũà ¸¢¨¼Â§Å ¸¢¨¼Â¡Ð. ¦ÅÚõ ¿¢Æø¸§Ç¡Î, ¦ÅòÐ §ÅðÎ츧ǡÎ, â墨¡ÉÅ÷¸§Ç¡Î ¦À¡Õ¾ô À¡÷ôÀ¾¢ø ¦À¡ÕÇ¢ø¨Ä ±ýÚ ¾¡ý ¿¡ý ¦º¡øÄ ÓÊÔõ. «ó¾ ±Øò¾¡Ç÷ ¦À¡Õ¾ §ÅñÊÂÐ ¿õ¨Áô §À¡ýÚ ÀÊò¾ ¾Á¢Æ÷¸Ù¼ý; ¾Á¢í¸¢Ä÷ ±É ¬ÉÅ÷¸Ù¼ý; ¦ÅÚ§Á ¦¿ðÎÕô §À¡ðÎ ÀýÉ¢Ãñ¼¡õ ÅÌôÒ Å¨Ã ´ô§ÀüÚõ À¡¼ò ¾¢ð¼ò¨¾ ¯Õš츢ÂÅ÷¸Ù¼ý; ¸øÅ¢ «¾¢¸¡Ã¢¸Ù¼ý; «È¢Â¡¨Á ¿¢¨Èó¾ ¦Àü§È¡÷¸Ù¼ý. þÅ÷¸û ¾¡ý ¾Á¢Æ¢ø «È¢Å¢Âø º¢ó¾¨É¨Â ÅÇà Ţ¼¡Áø ¦ºö¸¢ÈÅ÷¸§Ç ´Æ¢Â, ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸û «øÄ. ¦¸¡ñÎÅó¾ ¦À¡Õ¨Ç þÕÇ¢ø ±í§¸¡ ¦¾¡¨ÄòÐÅ¢ðÎ ¦ÅÇ¢îºò¾¢ø §¾Ê «í¸¢Õó¾Å¨Ã «¨¼Â¡Çõ ¸¡ñÀ¢ìÌõ Ó¨È ºÃ¢Â¡É¾øÄ. ¾Á¢Æ¡º¢Ã¢Â÷¸û þý¨È ¿¢¨Ä¢ø ÑÏ츢Öõ ÑÏìÌ. ÀûÇ¢ì ¸½ì¸¢ø «Å÷¸û ´Õ ¦À¡Õð§¼ «øÄ.

¬¨É¨Â Å¢ðÎô â¨É¨Â ¦¿¡óÐ ±ýÉ ÀÄý?

«ýÒ¼ý,
þáÁ.¸¢.

வரமொன்று வேண்டும்

Iவரமொன்று வேண்டும்

(சோழிங்க நல்லூர் வருவதற்கு முன்னால் சென்னை அண்ணா நகரில் குடியிருந்தேன். அப்பொழுது இருந்த சூழ்நிலை பற்றி கொஞ்சம் ஆற்றாமையோடு சொன்னது இது. முற்றிலும் ஒரு நடுவருக்கப் பார்வை.)

நான்யார் என்குவீ ராயின் நானோ,

கோடியில் பிறந்தே மாடமா ளிகையில்
தேடிய செல்வம் தேய்ப்பனும் அல்லன்;
கோடியில் பிறந்தே கூவக் கரையினில்
வாடி வறண்டே மாள்வனும் அல்லன்;
மேவவும் பாவவும் மெய்யுறாத் துறக்கன்*3;
நாவலந் தீவினில் நான்ஒரு நடுவன்;
நடுவனின் வேண்டுகை பொருளற்றுத் தோன்றலாம்;
கொடுப்பதும் விடுப்பதும் கொடையோர்க்(கு) உகப்பு;

வரதனே! கணபுரத் தரசனே! இன்னுமோர்
வரமொன்று வேண்டும்; வாய்க்குமோ எனக்கு?

காலையில் எழும்பி கடன்களுக்(கு) இடையே,
வேலையிற் செலும்வரை வெம்புரை*4 அடித்து,
வாரிய நீர்*5க்கென வழிமேல் கருத்து,
தாரை நீர்பெறத் தாங்கலை*6 வருத்தி,
தளவீ(டு)*7 எங்கணும் துழவிப் பொருதி,
மழைவரம் அறிந்திடத் தொலைக்காட்சி பார்த்து,
அலைபடும் நாள் இனி அமையா திருக்க,
புழை*8தனிப் பொருத்தி எனக்கே எனக்காய்,

வரதனே! கணபுரத் தரசனே! இன்னுமோர்
வரமொன்று வேண்டும்; வாய்க்குமோ எனக்கு?

பணிக்கென இருவளை உந்திலே*9 ஏகையில்,
கணக்கிலாக் கூட்டம் கடுகி விரைந்திடும்
அகவளைச் சாலை*10யின் துரப்பிலே*11 சிக்கா(து),
இகந்து சீறிட, யாக்கையில் பொருத்தமாய்,
இணைத்த சிறகுகள் எடுத்தே விரித்து,
நினைத்த போதினில் நெடுந்தொலை நகர்வாய்,
பாடி*12யில் எழுந்த பாலம் தொடங்கி,
ஓடிப் பறந்தே உதயம்*13 போகவே,

வரதனே! கணபுரத் தரசனே! இன்னுமோர்
வரமொன்று வேண்டும்; வாய்க்குமோ எனக்கு?

வரவுகள் நாலு எனில் செலவுகள் நாலரை;
உறவுகள், அடுத்தவர், ஒப்பிடச் செய்வதால்,
காட்சிக் கிடங்காய் வீட்டையே மாற்றினால்,
தேட்டிய சம்பளம் மீத்தவா செய்யும்?
வெம்பிப் பிதுங்கி விழைவுகள் கூட்டி,
நம்பி உழன்று நாணும் போதிலே
தோதுகள் அறிந்து துணையாள் புரிதரப்
போதும் எமக்கெனும் பொந்திகை*14 கிடைக்கவே,

வரதனே! கணபுரத் தரசனே! இன்னுமோர்
வரமொன்று வேண்டும்; வாய்க்குமோ எனக்கு?

இத்தனை காலம் எத்தனை துன்பம்?
நத்தியர் வஞ்சம்; நயக்குறை; இழிவு;
நம்பிஏ மாந்தது; நடிப்பும் நழுவலும்;
கும்பியும் நெஞ்சும் குறுகிய கசப்பும்;
பொத்தித் துறக்க, பொதிவே*15 நினைக்க,
சித்தம் சீர்பட, செழுமை துலங்கிட,
உறுதியில் ஒன்றிட, உற்றவர் சேர்ந்திட,
மறதிநீர் மாந்தியே வாழ்வில் நிலைகொள,

வரதனே! கணபுரத் தரசனே! இன்னுமோர்
வரமொன்று வேண்டும்; வாய்க்குமோ எனக்கு?

இருக்கவோ அகவை எழுபதே சாலும்,
இருப்பினில் நோவுகள் எட்டா திருந்தால்!
நோவின் வலியோ, நுவலரின் இரட்டை
நாவினில் இருந்து நம்விதி தொலைப்பதால்!
நோவினில் நொய்ந்து சீரழி யாதே,
ஆவதில் நிறைந்து, அடைவதாய்த் தூங்கி,
அழும்பிய படியே சாயவும் வேண்டும்;
விழுமமே எச்சமாய் வீற்றிருக் கட்டும்;

வரதனே! கணபுரத் தரசனே! இன்னுமோர்
வரமொன்று வேண்டும்; வாய்க்குமோ எனக்கு?

அன்புடன்,
இராம.கி.

1. உணக்குதல் = சுடுதல்; இங்கு வனைந்த பானையைச் சுடுதல்
2. நடுவன் என்றவுடன் வழக்காடு மன்றம் பட்டிமண்டபம் போன்றவற்றின் நடுவர் என்று எண்ண வேண்டாம். இங்கே பாடுகிறவன் ஒரு நடுத்தர வருக்கன். அந்த அளவில் இந்த நடுவன் வேண்டும் சிறுவகை(?) வரங்களை இந்தச் சிறுங்(!?) கவிதை பட்டியல் இடுகிறது.
3. துறக்கன் = சொர்க்கத்தான்; இப்படி மேலே ஏகி மேவவும் முடியாது, கீழே பரவிப் பாவவும் முடியாது இருக்கும் துறக்கம் தான் திரிசங்கு சொர்க்கம் என்பது.
4. வெம்புரை = வறண்டு போன borewell
5. வாரிய நீர் = metro water
6. தாங்கல் = tanker
7. தள வீடு = apartment house
8. புழை = செயற்கைக் குளம் (அல்லது இயற்கைக் கழிமுகம் = backwaters). செயற்கைப் புழைக்கரத்தைத் தான் வடமொழிப் படுத்தி புஷ்கரம் என்று நம்மூர்ப் பெருமாள் கோயில்களில் சொல்லுகிறார்கள். (இதுபோன்ற புழைக்கரத்திற்கு அருகில் உள்ள ஆற்றில் இருந்து குளத்திற்கு கால்வாய் மூலம் நீர் வரத்து இருக்க வேண்டும்.)
9. இருவளை உந்து = two wheeler
10.அகவளைச் சாலை = inner ring road
11.துரப்பு = traffic
12.பாடி = சென்னை நகர் அகவளைச் சாலையின் வடபுலத்தில் உள்ள ஒரு பகுதி
13.உதயம் = சென்னை நகர் தென்புலத்தில் அசோக் நகர் முடிவில் இருக்கும் உதயம் திரையரங்கு. வட சென்னையில் உள்ள பாடியில் இருந்து உதயம் வரை மிகக் கூடுதலாய் இருக்கும் துரப்புத் தான் இந்தக் காலத்தில் காலை, மாலை நேரங்களில் சென்னையிலேயே அடர்ந்த துரப்பு. இதில் புகுந்து வெளிவருவது பெருமப் பயத்தனம் (ப்ரம்ம ப்ரயத்தனம் என்று வடமொழியில் இதைப் பெயர்ப்பார்கள்).
14.பொந்திகை = திருப்தி; satisfaction
15.பொதிவு = positive; பல இடங்களில் நேர்மறை என்ற சொல் positive என்பதற்குப் பொருந்தி வருவதில்லை. அதே பொழுது நேர்மறை என்ற சொல் directness என்பதற்கு மிகப் பொருந்தி நிற்கும். எனவே தான் நேர்மறை என்ற சொல்லை இங்கு ஆளத் தவிர்க்கிறேன். (அப்படி நேர்மறை என்ற சொல்லைச் சொல்ல வேண்டுமானால் மறை என்ற ஈற்றைத் தவிர்க்கலாம்; மாறாக, நேரிய என்றே சொல்லலாம்.)

In TSCII

ÅæÁ¡ýÚ §ÅñÎõ

(§º¡Æ¢í¸ ¿øæ÷ ÅÕžüÌ ÓýÉ¡ø ¦ºý¨É «ñ½¡ ¿¸Ã¢ø ÌÊ¢Õó§¾ý. «ô¦À¡ØÐ þÕó¾ Ýú¿¢¨Ä ÀüÈ¢ ¦¸¡ïºõ ¬üÈ¡¨Á§Â¡Î ¦º¡ýÉÐ þÐ. ÓüÈ¢Öõ ´Õ ¿ÎÅÕì¸ô À¡÷¨Å.)

¿¡ý¡÷ ±ýÌÅ£ á¢ý ¿¡§É¡,

§¸¡Ê¢ø À¢Èó§¾ Á¡¼Á¡ Ç¢¨¸Â¢ø
§¾Ê ¦ºøÅõ §¾öôÀÛõ «øÄý;
§¸¡Ê¢ø À¢Èó§¾ ÜÅì ¸¨Ã¢ɢø
Å¡Ê ÅÈñ§¼ Á¡ûÅÛõ «øÄý;
§ÁÅ×õ À¡Å×õ ¦ÁöÔÈ¡ò ÐÈì¸ý*3;
¿¡ÅÄó ¾£Å¢É¢ø ¿¡ý´Õ ¿ÎÅý;
¿ÎÅÉ¢ý §ÅñΨ¸ ¦À¡ÕÇüÚò §¾¡ýÈÄ¡õ;
¦¸¡ÎôÀÐõ Å¢ÎôÀÐõ ¦¸¡¨¼§Â¡÷ì(Ì) ¯¸ôÒ;

Åþ§É! ¸½ÒÃò ¾Ãº§É! þýÛ§Á¡÷
ÅæÁ¡ýÚ §ÅñÎõ; Å¡öì̧Á¡ ±ÉìÌ?

¸¡¨Ä¢ø ±ØõÀ¢ ¸¼ý¸Ùì(Ì) þ¨¼§Â,
§Å¨Ä¢ü ¦ºÖõŨà ¦ÅõÒ¨Ã*4 «ÊòÐ,
šâ ¿£÷*5ì¦¸É ÅÆ¢§Áø ¸ÕòÐ,
¾¡¨Ã ¿£÷¦ÀÈò ¾¡í¸¨Ä*6 ÅÕò¾¢,
¾ÇÅ£(Î)*7 ±í¸Ïõ ÐÆÅ¢ô ¦À¡Õ¾¢,
Á¨ÆÅÃõ «È¢ó¾¢¼ò ¦¾¡¨Ä측𺢠À¡÷òÐ,
«¨ÄÀÎõ ¿¡û þÉ¢ «¨Á¡ ¾¢Õì¸,
Ò¨Æ*8¾É¢ô ¦À¡Õò¾¢ ±É째 ±É측ö,

Åþ§É! ¸½ÒÃò ¾Ãº§É! þýÛ§Á¡÷
ÅæÁ¡ýÚ §ÅñÎõ; Å¡öì̧Á¡ ±ÉìÌ?

À½¢ì¦¸É þÕÅ¨Ç ¯ó¾¢§Ä*9 ²¨¸Â¢ø,
¸½ì¸¢Ä¡ì Üð¼õ ¸Î¸¢ Å¢¨Ãó¾¢Îõ
«¸Å¨Çî º¡¨Ä*10¢ý ÐÃôÀ¢§Ä*11 º¢ì¸¡(Ð),
þ¸óÐ º£È¢¼, ¡쨸¢ø ¦À¡Õò¾Á¡ö,
þ¨½ò¾ º¢È̸û ±Îò§¾ ŢâòÐ,
¿¢¨Éò¾ §À¡¾¢É¢ø ¦¿Î󦾡¨Ä ¿¸÷Å¡ö,
À¡Ê*12¢ø ±Øó¾ À¡Äõ ¦¾¡¼í¸¢,
µÊô ÀÈó§¾ ¯¾Âõ*13 §À¡¸§Å,

Åþ§É! ¸½ÒÃò ¾Ãº§É! þýÛ§Á¡÷
ÅæÁ¡ýÚ §ÅñÎõ; Å¡öì̧Á¡ ±ÉìÌ?

ÅÃ׸û ¿¡Ö ±É¢ø ¦ºÄ׸û ¿¡Ä¨Ã;
¯È׸û, «Îò¾Å÷, ´ôÀ¢¼î ¦ºöž¡ø,
¸¡ðº¢ì ¸¢¼í¸¡ö ţ𨼧 Á¡üȢɡø,
§¾ðÊ ºõÀÇõ Á£ò¾Å¡ ¦ºöÔõ?
¦ÅõÀ¢ô À¢Ðí¸¢ Å¢¨Æ×¸û ÜðÊ,
¿õÀ¢ ¯ÆýÚ ¿¡Ïõ §À¡¾¢§Ä
§¾¡Ð¸û «È¢óРШ½Â¡û Òâ¾Ãô
§À¡Ðõ ±Á즸Ûõ ¦À¡ó¾¢¨¸*14 ¸¢¨¼ì¸§Å,

Åþ§É! ¸½ÒÃò ¾Ãº§É! þýÛ§Á¡÷
ÅæÁ¡ýÚ §ÅñÎõ; Å¡öì̧Á¡ ±ÉìÌ?

þò¾¨É ¸¡Äõ ±ò¾¨É ÐýÀõ?
¿ò¾¢Â÷ Åïºõ; ¿Âį̀È; þÆ¢×;
¿õÀ¢² Á¡ó¾Ð; ¿ÊôÒõ ¿ØÅÖõ;
ÌõÀ¢Ôõ ¦¿ïÍõ ÌÚ¸¢Â ¸ºôÒõ;
¦À¡ò¾¢ò ÐÈì¸, ¦À¡¾¢§Å*15 ¿¢¨Éì¸,
º¢ò¾õ º£÷À¼, ¦ºØ¨Á ÐÄí¸¢¼,
¯Ú¾¢Â¢ø ´ýÈ¢¼, ¯üÈÅ÷ §º÷ó¾¢¼,
ÁȾ¢¿£÷ Á¡ó¾¢§Â Å¡úÅ¢ø ¿¢¨Ä¦¸¡Ç,

Åþ§É! ¸½ÒÃò ¾Ãº§É! þýÛ§Á¡÷
ÅæÁ¡ýÚ §ÅñÎõ; Å¡öì̧Á¡ ±ÉìÌ?

þÕ츧𠫏¨Å ±ØÀ§¾ º¡Öõ,
þÕôÀ¢É¢ø §¿¡×¸û ±ð¼¡ ¾¢Õ󾡸!
§¿¡Å¢ý ÅÄ¢§Â¡, ÑÅÄâý þÃð¨¼
¿¡Å¢É¢ø þÕóÐ ¿õÅ¢¾¢ ¦¾¡¨ÄôÀ¾¡ø!
§¿¡Å¢É¢ø ¦¿¡öóÐ º£ÃÆ¢ ¡§¾,
¬Å¾¢ø ¿¢¨ÈóÐ, «¨¼Å¾¡öò àí¸¢,
«ØõÀ¢Â Àʧ º¡Â×õ §ÅñÎõ;
Å¢ØÁ§Á ±îºÁ¡ö Å£üÈ¢Õì ¸ðÎõ;

Åþ§É! ¸½ÒÃò ¾Ãº§É! þýÛ§Á¡÷
ÅæÁ¡ýÚ §ÅñÎõ; Å¡öì̧Á¡ ±ÉìÌ?

«ýÒ¼ý,
þáÁ.¸¢.

1. ¯½ì̾ø = Íξø; þíÌ Å¨Éó¾ À¡¨É¨Âî Íξø
2. ¿ÎÅý ±ýÈ×¼ý ÅÆì¸¡Î ÁýÈõ ÀðÊÁñ¼Àõ §À¡ýÈÅüÈ¢ý ¿ÎÅ÷ ±ýÚ ±ñ½ §Åñ¼¡õ. þí§¸ À¡Î¸¢ÈÅý ´Õ ¿Îò¾Ã ÅÕì¸ý. «ó¾ «ÇÅ¢ø þó¾ ¿ÎÅý §ÅñÎõ º¢ÚŨ¸(?) ÅÃí¸¨Ç þó¾î º¢Úí(!?) ¸Å¢¨¾ ÀðÊÂø þθ¢ÈÐ.
3. ÐÈì¸ý = ¦º¡÷ì¸ò¾¡ý; þôÀÊ §Á§Ä ²¸¢ §ÁÅ×õ ÓÊ¡Ð, ¸£§Æ ÀÃÅ¢ô À¡Å×õ ÓÊ¡РþÕìÌõ ÐÈì¸õ ¾¡ý ¾¢Ã¢ºíÌ ¦º¡÷ì¸õ ±ýÀÐ.
4. ¦ÅõҨà = ÅÈñÎ §À¡É borewell
5. šâ ¿£÷ = metro water
6. ¾¡í¸ø = tanker
7. ¾Ç ţΠ= apartment house
8. Ò¨Æ = ¦ºÂü¨¸ì ÌÇõ («øÄÐ þÂü¨¸ì ¸Æ¢Ó¸õ = backwaters). ¦ºÂü¨¸ô Ò¨Æì¸Ãò¨¾ò ¾¡ý ż¦Á¡Æ¢ô ÀÎò¾¢ Ò‰¸Ãõ ±ýÚ ¿õã÷ô ¦ÀÕÁ¡û §¸¡Â¢ø¸Ç¢ø ¦º¡øÖ¸¢È¡÷¸û. (þЧÀ¡ýÈ Ò¨Æì¸Ãò¾¢üÌ «Õ¸¢ø ¯ûÇ ¬üÈ¢ø þÕóÐ ÌÇò¾¢üÌ ¸¡øÅ¡ö ãÄõ ¿£÷ ÅÃòÐ þÕì¸ §ÅñÎõ.)
9. þÕÅ¨Ç ¯óÐ = two wheeler
10.«¸Å¨Çî º¡¨Ä = inner ring road
11.ÐÃôÒ = traffic
12.À¡Ê = ¦ºý¨É ¿¸÷ «¸Å¨Çî º¡¨Ä¢ý żÒÄò¾¢ø ¯ûÇ ´Õ À̾¢
13.¯¾Âõ = ¦ºý¨É ¿¸÷ ¦¾ýÒÄò¾¢ø «§º¡ì ¿¸÷ ÓÊÅ¢ø þÕìÌõ ¯¾Âõ ¾¢¨ÃÂÃíÌ. ż ¦ºý¨É¢ø ¯ûÇ À¡Ê¢ø þÕóÐ ¯¾Âõ Ũà Á¢¸ì Üξġö þÕìÌõ ÐÃôÒò ¾¡ý þó¾ì ¸¡Äò¾¢ø ¸¡¨Ä, Á¡¨Ä §¿Ãí¸Ç¢ø ¦ºý¨É¢§Ä§Â «¼÷ó¾ ÐÃôÒ. þ¾¢ø ÒÌóÐ ¦ÅÇ¢ÅÕÅÐ ¦ÀÕÁô ÀÂò¾Éõ (ôÃõÁ ôÃÂò¾Éõ ±ýÚ Å¼¦Á¡Æ¢Â¢ø þ¨¾ô ¦ÀÂ÷ôÀ¡÷¸û).
14.¦À¡ó¾¢¨¸ = ¾¢Õô¾¢; satisfaction
15.¦À¡¾¢× = positive; ÀÄ þ¼í¸Ç¢ø §¿÷Á¨È ±ýÈ ¦º¡ø positive ±ýÀ¾üÌô ¦À¡Õó¾¢ ÅÕž¢ø¨Ä. «§¾ ¦À¡ØÐ §¿÷Á¨È ±ýÈ ¦º¡ø directness ±ýÀ¾üÌ Á¢¸ô ¦À¡Õó¾¢ ¿¢üÌõ. ±É§Å ¾¡ý §¿÷Á¨È ±ýÈ ¦º¡ø¨Ä þíÌ ¬Çò ¾Å¢÷츢§Èý. («ôÀÊ §¿÷Á¨È ±ýÈ ¦º¡ø¨Äî ¦º¡øÄ §ÅñÎÁ¡É¡ø Á¨È ±ýÈ ®ü¨Èò ¾Å¢÷ì¸Ä¡õ; Á¡È¡¸, §¿Ã¢Â ±ý§È ¦º¡øÄÄ¡õ.)

பணத்திற்கு எதிரான அறிவு

பணத்திற்கு எதிரான அறிவு

(கீழே உள்ள துணுக்கை, இணையத்தில் எங்கோ ஓரிடத்தில் படித்தேன். தமிழாக்கம் மட்டுமே என்னுடையது.)

"பொதினச் செயலீட்டாளர்கள் (business executives) அளவுக்கு பொறியாளரும் அறிவியலாரும், ஒரு நாளும் பணம் பண்ண மாட்டார்கள்" என்பது எல்லோர்க்கும் தெரிந்த ஒரு பட்டகை (fact). இது ஏன் உண்மையாகிறது என்பதற்கு இப்பொழுது ஒரு நிருவம் (proof) தரட்டுமா?

ஒவ்வொரு பொறியாளருக்கும் பொறியியற் படிப்பில் தெரிந்த ஒரு சமன்பாடு:
ஆற்றல் / நேரம் = புயவு

[புயவிக் கிடந்து (புய்ந்து கிடந்து, புதைந்து இருந்து) வெளிப்படுவது, உள்நின்று வெளிப்படுவது power. புயம் என்றால் தோள்; அது புஜம் என்ற வடமொழியில் திரியும். புயம் புடைத்தவன் = புயவாளி = powerful person; மாந்தப் புயவு = manpower; இயந்திரப் புயவு = machine power. தமிழ் அறிவியல் கட்டுரைகளில் இதுகாறும் ஆற்றலுக்கும் (energy) புயவுக்கும் (power), பொதுளுக்கும் (potential) ஒரே சொல்லைப் பயன்படுத்திக் குழறுபடி செய்துள்ளோம். தமிழில் அறிவியல் வளர வேண்டுமானால் சொற்களில் துல்லியம் கூட வேண்டும். பலவற்றையும் ஒன்றுபோல் சொல்லி ஒப்பேற்றாமல் இருப்பது நல்லது.]

உழைப்பும் (work) ஆற்றலும் (energy) ஒன்றுபோல் ஆனவை என்பதால், இந்தச் சமனை இன்னொரு விதமாய் எழுதலாம்.
உழைப்பு / நேரம் = புயவு

இனி இரண்டு கருதுகோள்களுக்கு வருவோம்.

முதற் கருதுகோள் (hypothesis)1: அறிவு என்பது புயவு (knowledge is power)
இரண்டாம் கருதுகோள் (hypothesis) 2: நேரம் என்பது பணம் (time is money)

அறிவு = புயவு என்ற முதல் கருதுகோளாலும், காலம் = பணம் என்ற இரண்டாவது கருதுகோளாலும், மேலே உள்ள சமன்பாட்டை வேறு முறையில் கீழே உள்ளவாறு எழுத முடியும்.

உழைப்பு / பணம் = அறிவு

இந்தச் சமன்பாட்டை, பணத்திற்காகச் சுளுவி (solve) எடுக்கும் படி திருப்பிப் போட்டால்

உழைப்பு / அறிவு = பணம்

மேலே உள்ள சமன் பாட்டில் அறிவின் விழுமம் (value) குறைந்தும் இருக்கலாம், நிறைந்தும் இருக்கலாம் அல்லவா? அதன்படி ஓர்ந்து பார்த்தால், "எவ்வளவு உழைப்பு இருந்தாலும், அறிவு என்பது சுழியை (zero level) நோக்கி அணுகினால், பணம் என்பது வரம்பிலி (infinity) நோக்கிப் போகும்" என்று அறிந்து கொள்கிறோம்.

முடிப்புரை:

எந்த அளவுக்குக் குறைந்த அறிவு இருக்கிறதோ, அந்த அளவுக்கு மிகுந்த பணத்தை நீங்கள் எந்த உழைப்பிலும் செய்யமுடியும். QED. :-)

பின் குறிப்பு:

ஆர்வார்டு கணக்கியல் படிப்பில் இருந்து பில் கேட்சு ஏன் நழுவிக் கொண்டார் என்பதற்கான காரணத்தை உன்னிப் பார்த்த போது, அவர் தம் இளம் அறிவியல் படிப்பில், எப்படியோ மேலே உள்ள நிருவத்தை அடையாளம் கண்டுகொண்டார் என்றும், அதற்குப் பின்னால், அறிவின்மையைத் தேடுவதிலேயே தன் வேலைச் சகட்டைப் (career) பணித்துக் கொண்டார் என்றும் கேள்வி :-).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------

அன்புடன்,
இராம.கி.

Money versus Knowledge

FACT: Engineers and scientists will never make as much money as business executives. Now, there is a rigorous mathematical proof that explains why this is true--

Postulate 1: Knowledge is Power
Postulate 2: Time is Money

As every engineer knows:
WORK / TIME = POWER

Since Knowledge = Power (Postulate 1) and Time = Money (Postulate 2), we have--
WORK / MONEY = KNOWLEDGE

Transposing to solve for Money produces:
WORK / KNOWLEDGE = MONEY

Thus, as Knowledge approaches zero, Money approaches infinity regardless of the work done.

Conclusion: The Less you Know, the More you Make. Q.E.D.

Note: It has been speculated that the reason why Bill Gates dropped out of Harvard's math program was because he stumbled upon this proof as an undergraduate, and dedicated the rest of his career to the pursuit of ignorance.....

அன்புடன்,
இராம.கி.

In TSCII:

À½ò¾¢üÌ ±¾¢Ã¡É «È¢×

(¸£§Æ ¯ûÇ ÐÏ쨸, þ¨½Âò¾¢ø ±í§¸¡ µÃ¢¼ò¾¢ø ÀÊò§¾ý. ¾Á¢Æ¡ì¸õ ÁðΧÁ ±ýÛ¨¼ÂÐ.)

"¦À¡¾¢Éî ¦ºÂÄ£ð¼¡Ç÷¸û (business executives) «Ç×ìÌ ¦À¡È¢Â¡ÇÕõ «È¢Å¢ÂÄ¡Õõ, ´Õ ¿¡Ùõ À½õ Àñ½ Á¡ð¼¡÷¸û" ±ýÀÐ ±ø§Ä¡÷ìÌõ ¦¾Ã¢ó¾ ´Õ À𼨸 (fact). þÐ ²ý ¯ñ¨Á¡¸¢ÈÐ ±ýÀ¾üÌ þô¦À¡ØÐ ´Õ ¿¢ÕÅõ (proof) ¾ÃðÎÁ¡?

´ù¦Å¡Õ ¦À¡È¢Â¡ÇÕìÌõ ¦À¡È¢Â¢Âü ÀÊôÀ¢ø ¦¾Ã¢ó¾ ´Õ ºÁýÀ¡Î:
¬üÈø / §¿Ãõ = ÒÂ×

[ÒÂÅ¢ì ¸¢¼óÐ (ÒöóÐ ¸¢¼óÐ, Ò¨¾óÐ þÕóÐ) ¦ÅÇ¢ôÀÎÅÐ, ¯û¿¢ýÚ ¦ÅÇ¢ôÀÎÅÐ power. ÒÂõ ±ýÈ¡ø §¾¡û; «Ð Òƒõ ±ýÈ Å¼¦Á¡Æ¢Â¢ø ¾¢Ã¢Ôõ. ÒÂõ Ò¨¼ò¾Åý = ÒšǢ = powerful person; Á¡ó¾ô ÒÂ× = manpower; þÂó¾¢Ãô ÒÂ× = machine power. ¾Á¢ú «È¢Å¢Âø ¸ðΨøǢø þи¡Úõ ¬üÈÖìÌõ (energy) ÒÂ×ìÌõ (power), ¦À¡ÐÙìÌõ (potential) ´§Ã ¦º¡ø¨Äô ÀÂýÀÎò¾¢ì ÌÆÚÀÊ ¦ºöÐû§Ç¡õ. ¾Á¢Æ¢ø «È¢Å¢Âø ÅÇà §ÅñÎÁ¡É¡ø ¦º¡ü¸Ç¢ø ÐøÄ¢Âõ ܼ §ÅñÎõ. ÀÄÅü¨ÈÔõ ´ýÚ§À¡ø ¦º¡øÄ¢ ´ô§ÀüÈ¡Áø þÕôÀÐ ¿øÄÐ.]

¯¨ÆôÒõ (work) ¬üÈÖõ (energy) ´ýÚ§À¡ø ¬É¨Å ±ýÀ¾¡ø, þó¾î ºÁ¨É þý¦É¡Õ Å¢¾Á¡ö ±Ø¾Ä¡õ.
¯¨ÆôÒ / §¿Ãõ = ÒÂ×

þÉ¢ þÃñÎ ¸ÕЧ¸¡û¸ÙìÌ ÅÕ§Å¡õ.

Ó¾ü ¸ÕЧ¸¡û (hypothesis)1: «È¢× ±ýÀÐ ÒÂ× (knowledge is power)
þÃñ¼¡õ ¸ÕЧ¸¡û (hypothesis) 2: §¿Ãõ ±ýÀÐ À½õ (time is money)

«È¢× = ÒÂ× ±ýÈ Ó¾ø ¸ÕÐ §¸¡Ç¡Öõ, ¸¡Äõ = À½õ ±ýÈ þÃñ¼¡ÅÐ ¸ÕЧ¸¡Ç¡Öõ, §Á§Ä ¯ûÇ ºÁýÀ¡ð¨¼ §ÅÚ Ó¨È¢ø ¸£§Æ ¯ûÇÅ¡Ú ±Ø¾ ÓÊÔõ.

¯¨ÆôÒ / À½õ = «È¢×

þó¾î ºÁýÀ¡ð¨¼, À½ò¾¢ü¸¡¸î ÍÙÅ¢ ±ÎìÌõ (solve) ÀÊ ¾¢ÕôÀ¢ô §À¡ð¼¡ø

¯¨ÆôÒ / «È¢× = À½õ

§Á§Ä ¯ûÇ ºÁý À¡ðÊø «È¢Å¢ý Å¢ØÁõ (value) ̨ÈóÐõ þÕì¸Ä¡õ, ¿¢¨ÈóÐõ þÕì¸Ä¡õ «øÄÅ¡? «¾ýÀÊ µ÷óÐ À¡÷ò¾¡ø, "±ùÅÇ× ¯¨ÆôÒ þÕó¾¡Öõ, «È¢× ±ýÀÐ ÍÆ¢¨Â (zero level) §¿¡ì¸¢ «Ï¸¢É¡ø, À½õ ±ýÀÐ ÅÃõÀ¢Ä¢ (infinity) §¿¡ì¸¢ô §À¡Ìõ" ±ýÚ «È¢óÐ ¦¸¡û¸¢§È¡õ.

ÓÊôÒ¨Ã:

±ó¾ «ª×ìÌì ̨Èó¾ «È¢× þÕ츢ȧ¾¡, «ó¾ «Ç×ìÌ Á¢Ìó¾ À½ò¨¾ ¿£í¸û ±ó¾ ¯¨ÆôÀ¢Öõ ¦ºöÂÓÊÔõ. QED. :-)

À¢ý ÌÈ¢ôÒ:

¬÷Å¡÷Î ¸½ì¸¢Âø ÀÊôÀ¢ø þÕóÐ À¢ø §¸ðÍ ²ý ¿ØÅ¢ì ¦¸¡ñ¼¡÷ ±ýÀ¾ü¸¡É ¸¡Ã½ò¨¾ ¯ýÉ¢ô À¡÷ò¾ §À¡Ð, «Å÷ ¾õ þÇõ «È¢Å¢Âø ÀÊôÀ¢ø, ±ôÀʧ¡ §Á§Ä ¯ûÇ ¿¢ÕÅò¨¾ «¨¼Â¡Çõ ¸ñΦ¸¡ñ¼¡÷ ±ýÚõ, «¾üÌô À¢ýÉ¡ø, «È¢Å¢ý¨Á¨Âò §¾Îž¢§Ä§Â ¾ý §Å¨Äî º¸ð¨¼ô (career) À½¢òÐì ¦¸¡ñ¼¡÷ ±ýÚõ §¸ûÅ¢.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------

«ýÒ¼ý,
þáÁ.¸¢.

Money versus Knowledge

FACT: Engineers and scientists will never make as much money as business executives. Now, there is a rigorous mathematical proof that explains why this is true--

Postulate 1: Knowledge is Power
Postulate 2: Time is Money

As every engineer knows:
WORK / TIME = POWER

Since Knowledge = Power (Postulate 1) and Time = Money (Postulate 2), we have--
WORK / MONEY = KNOWLEDGE

Transposing to solve for Money produces:
WORK / KNOWLEDGE = MONEY

Thus, as Knowledge approaches zero, Money approaches infinity regardless of the work done.

Conclusion: The Less you Know, the More you Make. Q.E.D.

Note: It has been speculated that the reason why Bill Gates dropped out of Harvard's math program was because he stumbled upon this proof as an undergraduate, and dedicated the rest of his career to the pursuit of ignorance.....

«ýÒ¼ý,
þáÁ.¸¢.

Monday, April 11, 2005

காதலுக்குக் கண்ணில்லை

காதலுக்குக் கண்ணில்லை.

கமலம் தம்புராட்டி என்ற என்ற ஒரு கதையில் ஓர் இனிய மலையாளக் கவிதையை மின்சுவடி மடற்குழுவில் திருவாட்டி. கமலாதேவி ஒரு சமயம் எழுதியிருந்தார். அதை தமிழாக்கம் இங்கே.

அன்புடன்,
இராம.கி.


ஸ்னேஹிக்கான் ஒரு நிமிஷம்
ஸ்வாஸிக்கானும் ஒரு நிமிஷம்
மோஹிக்கான் ஒரு நிமிஷம்
தாஹிக்கானும் ஒரு நிமிஷம்
போஹிக்கான் எத்ர நிமிஷங்ஙள் ?
ப்ரேமிக்கான் எத்ர நிமிஷங்ஙள் ?
ஜீவிதம் ஸ்தம்பிக்கான் மாத்ரம் எத்ர எத்ர நிமிஷங்ஙள்?
உஷ்,
ஞான் ஒரு ரஹஸ்யம் சொல்லட்டோ ,?
"ப்ரேமத்தினு கண்ணில்லா"

தமிழாக்கம்:

நேயத்திற் கொரு நுணியம்
ஊய்த்துவிட ஒரு நுணியம்
மோகமுற ஒரு நுணியம்
தாகமுற ஒரு நுணியம்
போகிக்க எத்தனையோ?
பொருவலுக்கும் எத்தனையோ?
வாழ்க்கையே நின்றவிழ
வாய்ப்பதுவும் எத்தனையோ?

உஷ்
கமுக்காய்ச் சொல்லிடவா?
"காதலுக்குக் கண்ணில்லை"¸¡¾ÖìÌì ¸ñ½¢ø¨Ä.

In TSCII:

¸ÁÄõ ¾õÒáðÊ ±ýÈ ±ýÈ ´Õ ¸¨¾Â¢ø µ÷ þɢ Á¨Ä¡Çì ¸Å¢¨¾¨Â Á¢ýÍÅÊ Á¼üÌØÅ¢ø ¾¢ÕÅ¡ðÊ. ¸ÁÄ¡§¾Å¢ ´Õ ºÁÂõ ±Ø¾¢Â¢Õó¾¡÷. «¨¾ ¾Á¢Æ¡ì¸õ þí§¸.

«ýÒ¼ý,
þáÁ.¸¢.


ЧɆ¢ì¸¡ý ´Õ ¿¢Á¢„õ
ŠÅ¡…¢ì¸¡Ûõ ´Õ ¿¢Á¢„õ
§Á¡†¢ì¸¡ý ´Õ ¿¢Á¢„õ
¾¡†¢ì¸¡Ûõ ´Õ ¿¢Á¢„õ
§À¡†¢ì¸¡ý ±òà ¿¢Á¢„í¹û ?
ô§ÃÁ¢ì¸¡ý ±òà ¿¢Á¢„í¹û ?
ƒ£Å¢¾õ оõÀ¢ì¸¡ý Á¡òÃõ ±òà ±òà ¿¢Á¢„í¹û?
¯‰,
»¡ý ´Õ ÆŠÂõ ¦º¡øÄ𧼡 ,?
"ô§ÃÁò¾¢Û ¸ñ½¢øÄ¡"

¾Á¢Æ¡ì¸õ:

§¿Âò¾¢ü ¦¸¡Õ ѽ¢Âõ
°öòÐÅ¢¼ ´Õ ѽ¢Âõ
§Á¡¸ÓÈ ´Õ ѽ¢Âõ
¾¡¸ÓÈ ´Õ ѽ¢Âõ
§À¡¸¢ì¸ ±ò¾¨É§Â¡?
¦À¡ÕÅÖìÌõ ±ò¾¨É§Â¡?
Å¡ú쨸§Â ¿¢ýÈÅ¢Æ
Å¡öôÀÐ×õ ±ò¾¨É§Â¡?

¯‰
¸Ó측öî ¦º¡øÄ¢¼Å¡?
"¸¡¾ÖìÌì ¸ñ½¢ø¨Ä"

வாரமும் நாள்காட்டும்

வாரமும் நாள்காட்டும்

திடீரென்று ஒரு நா மதியிடமிருந்து "ஞாவகம் இருங்குங்களா"ன்னு ஒரு அஞ்சல். ஒரு வாரம் வலைப்பதிவுகள்லே நீங்க தான் நாள்காட்டோ ணும்னாக! "என்னடா இது! ஓரமா`ஒரு பக்கம் இருந்து எதையோ எழுதிப் பேர் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கிற நம்மளைக் கூப்பிட்டு நாளைக் காட்டச் சொல்றாகளே? இதை ஒத்துக்கணுமா"ன்னு முதல்லே ஒரு தயக்கம் வந்துச்சு; இருந்தாலும் "இந்த வேண்டுகோள் மதியிடமிருந்து வருகிறது. அன்புக்குக் கட்டுப்படல்லைன்னா அப்புறம் என்ன இருக்கு?"ன்னு ஒரு பொறி தட்டுச்சு. சரின்னு ஒத்துக்கிட்டேன்.

எங்கூர்ப் பக்கம் செவ்வாயிலே (கோயில் தேர்த்திருவிழாவை இப்படித்தான் சிவகங்கைப் பக்கம் சொல்றது) தேர்வடம் புடிக்க வாங்கன்னு சொன்னா வந்திரோணும். அப்படி வரலைன்னு, வச்சுக்குங்க; எல்லாருமாச் சேர்ந்து கட்சி கட்டிருவாய்ங்க. தேவகோட்டைப் பக்கம் கண்டதேவி கேள்விப் பட்டிருக்கிகளா? வருசம் பல ஆச்சு இன்னம் அங்கே செவ்வாயே காண்கலே!

(கண்டதேவி என்னங்க கண்டதேவி, இப்பச் சத்த முன்னாடித் தான் தமிழ்மணத்துலே பார்த்தேன். வலைப்பதிவுலேயும் கட்சி கட்டு நடக்குது போல. என்ன வசவு, என்னென்ன பேச்சு. ஆத்தாடி, வேண்டாம்யா. சொல்லைக் கொட்டுனா அள்ள முடியாது. ஆத்துலே கொட்டுனாலும் அளந்து கொட்டுன்னு சொல்லியிருக்காக. காசுன்னாலும் சொல்லுன்னாலும் ஒன்னுதான்யா. கொட்டாதீங்க. யாரும் இங்கே வெளிலே போக வேண்டாம்; எல்லாரும் கொஞ்சம் நாவைக் காத்து, வடம் புடிக்க வாங்க! ஊருன்னா நாலு வகையான ஆக்களும் இருப்பாக. இன்னைக்கிச் சண்டை போட்டு பங்காளிக நாளைக்கிக் கூடிக்கிறது தான். ஒன்னுக்குள்ளே ஒன்னா இருக்க வேண்டிய நேரத்துலே இப்படியே எல்லாரும் ஒருத்தொருக்கொருத்தர் வஞ்சு "எதுவும் சரியில்லே, நோவு வந்துருச்சு"ன்னு விட்டுட்டுப் போனா, அப்புறம் தேர் நகராது.)

வடம் புடிக்க வந்துட்டிகளா? அப்புறம் அது என்ன, வாரம், நாள்காட்டுறதுன்னு கேள்வி கேக்குறீகளோ? வேறே ஒன்னும் இல்லை, மானி (தோழர்னு அருத்தம்). வாரம்னா உரிமை. "இந்த ஒரு வாரம் நீ ஒளிரலாம், நாங்கள்லாம் நீ இருக்குற (இ)லக்கையே பார்ப்போம்; நீ குட்டிக்கரணம் அடிச்சுக் காட்டு"ன்னு இவுக உரிமை கொடுக்குறாக. நாம அந்த உரிமையை வாங்கிக்குறோம்.

தமிழ்லே வாரம், கிழமை, ஆழ்ச்சை அப்படி எதைச் சொன்னாலும் உரிமைன்னு அருத்தம்.

வாரத்துக்கு 10 குழி எடுத்திருக்குன்னா குத்தகைக்கு 10 குழி நிலம் எடுத்திருக்குன்னு பொருள். வாரக்காரன்னா உழுறதுக்கு உரிமை கொண்ட குடியானவன்னு அருத்தம். சோமவாரம்னா சோமனுக்கு (நிலவுக்கு) உரிமையான நாள். நமக்கடுத்து நம்ம சொத்துக்கு வாரம் கொண்டவன் நம்ம வாரிசுக் காரன். "இதுலேர்ந்து இதுவரைக்கும் இன்னாருக்கு உரிமை"ன்னு நிலத்திலே வரம்பு வரைஞ்சு அதை எழுத்து பூர்வமாகவும் வரைஞ்சு கொடுக்குறோமில்லே, அதுனாலே இது வாரம். It is a right marked on land and confirmed through writing.

இதே போல கிழார்னாலே உரிமை கொண்டவர்னு தான் பொருள்; அரிசில் கிழார்னா அரிசில்ங்குற ஊரிலே ஏகப்பட்ட நிலத்துக்குச் சொந்தக்காரர்னு சொல்லலாம். திங்கள் கிழமைன்னா, திங்களுக்கு உரிமையான கிழமை. நிலத்துலே கோடு கிழிச்சு, (கிள் ங்குற அடிச்சொல்லுக்கு நோண்டுவது, கீறுவதுன்னு பொருள். என்னைக் கிள்ளாதேன்னு சொல்றோமில்லையா? கிள்ளிலேர்ந்து வந்தது தான் கிழி. கிளவிக் கொடுத்துங்குறது கிளறிக் கொடுத்தது தான்; கிளவு>கிழவு>கிழா. கிளவுதல் = பேசுதல்ங்குற பொருள் இன்னொரு மாதிரிக் கிளைக்கும். அதையும் இந்த உரிமைப் பொருளையும் குழப்பிக்கப் படாது.) ஓலையிலே கிறுவிக் கொடுத்து (அதாவது கீர்ந்து கொடுத்து) உறுதி செய்யுற உரிமைக்கு கிழமைன்னு பேர்.

இதே போலத்தான் மலையாளத்திலே திங்ஙள் ஆழ்ச்சை என்று சொல்லுவாக. அது ஆள்>ஆழ்>ஆழ்ச்சை ன்னு நீளும். தமிழில் வரும் சில புணர்ச்சி விதிகள் பாதியா நடந்தாப்போல, மலையாளத்திலே வரும். ஆள் + சை = ஆட்சை ..... ஆட்சி ன்னு வந்தால் அது தமிழ். ஆழ்ச்சி ன்னு வந்தால் அது மலையாளம். (பல தமிழ்ச் சொற்களின் மூலம் கண்டுபிடிக்கோணும்னா மலையாளம், கன்னடம், தெலுங்கு கொஞ்சமாவது பழகியிருக்கோணும். இதெல்லாம் இன்னும் சரியாப் படிக்கமாட்டேங்குறோம்.) ஆளுதலும் உரிமைப் பொருளில் தான் வருது.

இந்தக் காலத் தமிழ்லே வாரம்கிற சொல்லை மட்டும் தான் பயில்றோம். ஆனால் ரொம்ப நாட்கள் முன்னாடி, கிழமைங்குற சொல்லும் 7 நாட்களைக் குறிக்கும் வகையில் பயன்பட்டிருக்கு.

அது எப்படி ஞாயிறு, திங்கள், செவ்வாய், அறிவன் (புதன்), வியாழன், வெள்ளி, காரி(சனி)ங்குற ஒரு ஒழுங்கு இந்தக் கிழமைக் கணக்கெடுப்பில் வந்ததுன்னு தெரியுமோ? சொல்லிடுறேன். அந்தக் காலத்திலே பெரும்பாலும் நம்மூர்லே புவி நடுவக் கொள்கைதான் (earth centric doctrine). 

ஏதோ ஒரு சில பகுதிகளில் மட்டும் சூரிய நடுவக் கொள்கை இருந்திருக்கலாம். அதாவது "நாம சுத்தலை, சூரியன்தான் நம்மைச் சுத்தி வருவதாக" நம் முன்னோர்கள் நினைச்சுக்கினாக. நம்ம எல்லோருக்கும் தெரியும். இருப்பதிலே புவிக்குத் தொலைவில் இருப்பது காரிக் கோள். அடுத்தது வியாழன், அடுத்தது செவ்வாய், அடுத்தது சூரியன், அடுத்தது வெள்ளி, அடுத்தது அறிவன். ஒவ்வொரு நாளிலும் ஒவ்வொரு மணியில் ஒவ்வொரு கோள் ஆட்சி செய்வதாய் முன்னோர்கள் கருதினாக. 

இந்தக் கணக்கின் தொடக்கம் காரிக் கிழமை. நம்மூரில் நாள் தொடங்குவது காலை ஆறு மணிக்கு. காரிக்கிழமை காலை 6 மணிக்கு காரியின் ஆட்சி (=கிழமை = வாரம்) 7 மணிக்கு வியாழன், 8 மணிக்கு செவ்வாய், 9 மணிக்கு சூரியன், 10 மணிக்கு வெள்ளி, 11 மணிக்கு அறிவன்; 12 மணிக்கு திங்கள்; அடுத்து பிற்பகல் 1 மணிக்கு மீண்டும் காரி ..... இப்படியே சுற்றிக் கொண்டு போனால் அடுத்த நாள் காலை ஆறு மணிக்கு ஞாயிறும், மூன்றாவது நாள் காலை 6 மணிக்குத் திங்களும், நாலாவது நாள் காலை ஆறுமணிக்குச் செவ்வாயும், ஐந்தாவது நாள் காலை அறிவனும், ஆறாவது நாள் காலை வியாழனும், ஏழாவது நாள் காலை வெள்ளியும் வந்து சேரும். 

ஆக நம்மூர்க் கணக்கின் படி காரிக் கிழமைதான் முதற்கிழமை; கடைசிலே வெள்ளிக் கிழமை (சுமேரியன், பாபிலோனியன், எகிப்து எல்லாமே இப்படித்தான். அதனால் தான் இன்றும் நடுவக் கிழக்கு நாடுகளில் (middle east countries) வாரம் இப்படி இருக்கிறது. நம்மூர்லேயும் வெள்ளிக் கிழமை கோயிலுக்குப் போவது வழக்கம் தானே! ஏன்னா அது வார இறுதி. என்னவோ தெரியலை, வெள்ளைக்காரன் வழக்கில் நாம மாறிப் போய், ஞாயிற்றுக் கிழமையை வார இறுதியா மாத்திப் போட்டோம். (மரபுக்கு முரண் தான்.)

பெரும் பொழுதுகளில் முதற்காலம் கூடக் கருத்த காலம் தான் (கார் காலம்). ஒரு காலத்துலே ஆவணி மாசத்துலே வருசம் தொடங்குனதா தொல்காப்பியம் கோடி காட்டுது. [அய்யய்யோ தொல்காப்பியம்னு சொல்லிப்புட்டனே? அப்புறம் மாட்டுவண்டிலே போறதா யாராச்சும் சொல்லப் போறாக. உண்மைலே மாட்டுவண்டிலே போறது தப்பில்லைங்க. அதுலே மட்டும் தான் போவேன்னாத் தப்பு. தேவைக்குந் தகுந்தாப்புலே மாட்டு வண்டிலேயும் போகலாம்; நீராவி இழுவைத் தொடரியிலும் (train with a steam engine) போகலாம்; தாரைப் பறனையிலும் (jet plane) போகலாம். ;-)].
 
சரி, இதுவரைக்கும் வாரம் பார்த்தாச்சு; வாரத்தில் ஓவ்வொரு கிழமைக்கும் எப்படிப் பேர் வந்துச்சுன்னு பார்த்தாச்சு. அப்புறம், அதென்ன நாள்காட்டுங்குறீகளோ? வேறே ஒண்ணும் இல்லை, நட்சத்திரம் தான். வானியல் பத்தி விவரமாச் சொல்லிக்கிட்டே வந்தேன், என்னோட காலங்கள் கட்டுரையிலே. நடுவுலே விட்டுப் போச்சு. தொடரோணும். 

நாள்காட்டு என்ற சொல்லின் வளர்ச்சி இப்படித்தான். நாள்காட்டு> நாள்காட்டம்> நாக்காட்டம்> நாக்காத்ரம்> நாக்ஷத்ரம்> நக்ஷத்ரம். வானியல் அறிவு நம்முர்லே தெற்கேர்ந்து தான் போனதுன்னு ஆழமா, அடிச்சுச் சொல்ல முடியும். இதைப் பெருமைக்குச் சொல்லலை. வானியற் சொற்களை ஆய்ஞ்சு பார்த்ததுனாலே சொல்றேன். அதைப் பத்திப் பேசுனா இங்கே நீண்டுரும். அதனாலே இப்போதைக்கு நாள்காட்டுக்கு வருவோம்.

நாளைக் காட்டுறது நாள்காட்டு. புவியிலேர்ந்து நிலவைப் பார்த்தா எந்த விண்மீன் பின்புலமாத் தெரியுதோ அதுதான் அன்றைய நாளைக் காட்டும் விண்மீன்.

"நிலவுக்குப் பின்னாடி சித்திரைமீன் தெரிஞ்சுது பாருங்க, அன்னைக்கித்தான் நான் அவுகளை அங்கை வச்சுப் பார்த்தேன் (பார்த்திகளா, வச்சுப் பாக்குறேங்குற திருநெவேலிப் பேச்சு எனக்கு உள்ளே வந்துருச்சு. சிவகங்கை, இராமநாதபுரம், விருதுநகர், நெல்லைப் பேச்செல்லாம் கொஞ்சம் நெருங்குனாப்புலே, என்னோட பேச்சு வழக்குலே மாறி மாறிக் கலந்து போகும்.) விளங்குதா உங்களுக்கு?"

அந்தக் காலத்துலே முதல்லே வானியல் கணக்கெல்லாம் சந்திரமானம் தான். சந்திரனை வைத்து மானிப்பது (அளவிடுதல் = மடுத்தல் = to meaure; மட்டுப் படலியே என்றால் நம் அளவீட்டிற்குள் வரவில்லையே என்று பொருள்.) சந்திரமானம். (எங்கெங்கெல்லாம் அளவிடுறது வருதோ அங்கெல்லாம் மானம்கிறது தமிழ்ல்லே வந்துரும். கட்டுமானம், செய்மானம், படிமானம், வெகுமானம், அனுமானம் - சொல்லிட்டே போகலாம்.) பின்னாலே சூரியச் சந்திர மானம் வந்தாலும், சந்திரமானங்குற அடிப்படை மறையலை; இன்னும் நம்மூரில் பழக்கத்திலே இருக்கு.

"என்னங்க, உங்க பையனுக்குக் கல்யாணமாமே?"
"ஆமாங்க, வைகாசி பதினெட்டு உத்திரட்டாதி நாள்"

இன்னமும் நாட்டுப்புறத்தில் இப்படித்தான் சொல்லுவாக. இது வெகு நாளையப் பழக்கம். கல்வெட்டுக்கள் பலதைப் பார்த்தாலும் அவற்றில் நாட்களை இப்படித் தான் குறிச்சிருப்பாக. (நம்முடைய பண்டிகைகளையும் நாள்காட்டை வச்சுத் தான் சொல்றோம். தைப்பூசம், பங்குனி உத்திரம், மாசி மகம், திருவோணம், திருவாதிரை, திருக்கார்த்திகை இப்படியே போகும்.) புவியில் இருந்து நிலவைப் பார்க்கும் போது தெரிகின்ற நாள்காட்டையே அந்த நாளுக்குப் பெயராக வைக்கிறது நம்மோடே நீண்டநாள் பழக்கம்.

நாள்காட்டு நூற்றுக் கணக்கில் இருந்தாலும் (இப்பொழுது தமிழ்மணக் கணக்குப் படி மொத்த நாள்காட்டு 464 என்று சொல்ல வேண்டுமோ? :-)) 28 விதப்பு நாள்காட்டுக் கூட்டங்களை (special astral families) முதலில் தனி அடையாளம் காட்டிப் பின் அவற்றில் ஒன்றை நீக்கி 27 ஐ நம் முன்னோர் வச்சுக்கினாக. ஒவ்வொரு நாள்காட்டுக் கூட்டத்திற்கும் மாந்தக் கண்ணிற்குத் தெரிகின்ற உருவகங்களையே பெயராகவும் வச்சாக. ஒவ்வொரு பொழுதிலும் ஒவ்வொரு நாள்காட்டு விதப்பாய் இருக்கும்.

நாள்காட்டுங்குறது வெறும் சொலிப்பு மட்டுமில்லே. நாள்காட்டுக்கள்ங்குற பின்புலங்களையும் வச்சுத்தான் புவி, சூரியன், நிலவு இன்னும் மற்ற கோள்களின் நகர்ச்சியே நம்மூர்லே கணிக்கிறாக.

ஒவ்வொரு நாள்காட்டும் ஒவ்வொரு விதம். அவை அண்டத்தில் நிறைஞ்சு கிடந்தாலும் சில நாள்காட்டுக்களை மட்டும் நாம் விதப்பாய் உணர்றோம். தமிழருக்கு திருவாதிரை, திருவோணம், கார்த்திகை போன்றவை ரொம்ப விதப்பானவை. உண்மையில் இவை தமிழனுக்கு மட்டுமல்லாமல், சுமேரியர், எகிப்தியர், மாயா, இன்னும் பழைய நாகரிகர் பலருக்கும் விதப்பானவையே திருவாதிரை தான் எகிப்தியரின் ஓரியன். கார்த்திகை தான் pleieades. ஆதிரைங்குற விதப்பான சொல்லே astra என்ற பொதுமைச்சொல்லுக்கு இணையா இருக்கு. மேலை மொழிகளில் star என்ற சொல்லுக்கு இணை இப்போத் தெரியுதா?

விண்ணில் மினுக்கும் இந்த ஆதிரைகள் இல்லைன்னா மாந்த அறிவு வளர்ந்திருக்குமாங்குறதே கேள்விக் குறிதான்.

அற்பனுக்குப் பவுசு வந்தா அர்த்த (இ)ராத்திரியிலே கொடைப்பிடிப்பானாம்னு சொல்லுவாக. 

குடையைப் பிடிச்சுக்கிட்டே உங்களுக்கு நாள் காட்டுறேன், வாங்க.

இன்னைக்கி பங்குனி மாசம் பரணி நாள். திங்கக்கிழமை.

அன்புடன்,
இராம.கி.

In TSCII:

Å¡ÃÓõ ¿¡û¸¡ðÎõ

¾¢Ë¦ÃýÚ ´Õ ¿¡ Á¾¢Â¢¼Á¢ÕóÐ "»¡Å¸õ þÕíÌí¸Ç¡"ýÛ ´Õ «ïºø. ´Õ Å¡Ãõ ŨÄôÀ¾¢×¸û§Ä ¿£í¸ ¾¡ý ¿¡û¸¡ð§¼¡ÏõÉ¡¸! "±ýɼ¡ þÐ! µÃÁ¡`´Õ Àì¸õ þÕóÐ ±¨¾§Â¡ ±Ø¾¢ô §À÷ Àñ½¢ì¸¢ðÎ þÕì¸¢È ¿õÁ¨Çì ÜôÀ¢ðÎ ¿¡¨Çì ¸¡ð¼î ¦º¡øÈ¡¸§Ç? þ¨¾ ´òÐì¸ÏÁ¡"ýÛ Ó¾ø§Ä ´Õ ¾Âì¸õ ÅóÐîÍ; þÕó¾¡Öõ "þó¾ §ÅñΧ¸¡û Á¾¢Â¢¼Á¢ÕóÐ ÅÕ¸¢ÈÐ. «ýÒìÌì ¸ðÎôÀ¼ø¨ÄýÉ¡ «ôÒÈõ ±ýÉ þÕìÌ?"ýÛ ´Õ ¦À¡È¢ ¾ðÎîÍ. ºÃ¢ýÛ ´òÐ츢ð§¼ý.

±íÜ÷ô Àì¸õ ¦ºùš¢§Ä (§¸¡Â¢ø §¾÷ò¾¢ÕŢơ¨Å þôÀÊò¾¡ý º¢Å¸í¨¸ô Àì¸õ ¦º¡øÈÐ) §¾÷żõ ÒÊì¸ Å¡í¸ýÛ ¦º¡ýÉ¡ Å󾢧áÏõ. «ôÀÊ ÅèÄýÛ, ÅîÍìÌí¸; ±øÄ¡ÕÁ¡î §º÷óÐ ¸ðº¢ ¸ðÊÕÅ¡öí¸. §¾Å§¸¡ð¨¼ô Àì¸õ ¸ñ¼§¾Å¢ §¸ûÅ¢ô ÀðÊÕ츢¸Ç¡? ÅÕºõ ÀÄ ¬îÍ þýÉõ «í§¸ ¦ºùÅ¡§Â ¸¡ñ¸§Ä!

(¸ñ¼§¾Å¢ ±ýÉí¸ ¸ñ¼§¾Å¢, þôÀî ºò¾ ÓýÉ¡Êò¾¡ý ¾Á¢úÁ½òÐ§Ä À¡÷ò§¾ý. ŨÄôÀ¾¢×§ÄÔõ ¸ðº¢ ¸ðÎ ¿¼ìÌÐ §À¡Ä. ±ýÉ Åº×, ±ý¦ÉýÉ §ÀîÍ. ¬ò¾¡Ê, §Åñ¼¡õ¡. ¦º¡ø¨Äì ¦¸¡ðÎÉ¡ «ûÇ ÓÊ¡Ð. ¬òÐ§Ä ¦¸¡ðÎÉ¡Öõ «ÇóÐ ¦¸¡ðÎýÛ ¦º¡øÄ¢Â¢Õ측¸. ¸¡ÍýÉ¡Öõ ¦º¡øÖýÉ¡Öõ ´ýÛ¾¡ý¡. ¦¸¡ð¼¡¾£í¸. ¡Õõ þí§¸ ¦ÅÇ¢§Ä §À¡¸ §Åñ¼¡õ; ±øÄ¡Õõ ¦¸¡ïºõ ¿¡¨Åì ¸¡òÐ, żõ ÒÊì¸ Å¡í¸! °ÕýÉ¡ ¿¡Ö Ũ¸Â¡É ¬ì¸Ùõ þÕôÀ¡¸. þý¨Éì¸¢î ºñ¨¼ §À¡ðÎ Àí¸¡Ç¢¸ ¿¡¨Ç츢ì ÜÊ츢ÈÐ ¾¡ý. ´ýÛìÌû§Ç ´ýÉ¡ þÕì¸ §ÅñÊ §¿ÃòÐ§Ä þôÀʧ ±øÄ¡Õõ ´Õò¦¾¡Õ즸¡Õò¾÷ ÅïÍ "±Ð×õ ºÃ¢Â¢ø§Ä, §¿¡× ÅóÐÕîÍ"ýÛ Å¢ðÎðÎô §À¡É¡, «ôÒÈõ §¾÷ ¿¸Ã¡Ð.)

żõ ÒÊì¸ ÅóÐðʸǡ? «ôÒÈõ «Ð ±ýÉ, Å¡Ãõ, ¿¡û¸¡ðÎÈÐýÛ §¸ûÅ¢ §¸ìÌÈ£¸§Ç¡? §Å§È ´ýÛõ þø¨Ä, Á¡É¢ (§¾¡Æ÷Û «Õò¾õ). Å¡ÃõÉ¡ ¯Ã¢¨Á. "þó¾ ´Õ Å¡Ãõ ¿£ ´Ç¢ÃÄ¡õ, ¿¡í¸ûÄ¡õ ¿£ þÕìÌÈ (þ)Ä쨸§Â À¡÷ô§À¡õ; ¿£ ÌðÊì¸Ã½õ «ÊîÍì ¸¡ðÎ"ýÛ þ׸ ¯Ã¢¨Á ¦¸¡ÎìÌÈ¡¸. ¿¡Á «ó¾ ¯Ã¢¨Á¨Â Å¡í¸¢ì̧ȡõ.

¾Á¢ú§Ä Å¡Ãõ, ¸¢Æ¨Á, ¬ú «ôÀÊ ±¨¾î ¦º¡ýÉ¡Öõ ¯Ã¢¨ÁýÛ «Õò¾õ.

Å¡ÃòÐìÌ 10 ÌÆ¢ ±Îò¾¢ÕìÌýÉ¡ Ìò¾¨¸ìÌ 10 ÌÆ¢ ¿¢Äõ ±Îò¾¢ÕìÌýÛ ¦À¡Õû. Å¡Ã측ÃýÉ¡ ¯ØÈÐìÌ ¯Ã¢¨Á ¦¸¡ñ¼ ÌÊ¡ÉÅýÛ «Õò¾õ. §º¡ÁÅ¡ÃõÉ¡ §º¡ÁÛìÌ (¿¢Ä×ìÌ) ¯Ã¢¨ÁÂ¡É ¿¡û. ¿Áì¸ÎòÐ ¿õÁ ¦º¡òÐìÌ Å¡Ãõ ¦¸¡ñ¼Åý ¿õÁ šâÍì ¸¡Ãý. "þЧÄ÷óÐ þÐŨÃìÌõ þýÉ¡ÕìÌ ¯Ã¢¨Á"ýÛ ¿¢Äò¾¢§Ä ÅÃõÒ Å¨ÃïÍ «¨¾ ±ØòÐ â÷ÅÁ¡¸×õ ŨÃïÍ ¦¸¡Îì̧ȡÁ¢ø§Ä, «ÐÉ¡§Ä þÐ Å¡Ãõ. It is a right marked on land and confirmed through writing.

þ§¾ §À¡Ä ¸¢Æ¡÷É¡§Ä ¯Ã¢¨Á ¦¸¡ñ¼Å÷Û ¾¡ý ¦À¡Õû; «Ã¢º¢ø ¸¢Æ¡÷É¡ «Ã¢º¢øíÌÈ °Ã¢§Ä ²¸ôÀð¼ ¿¢ÄòÐìÌî ¦º¡ó¾ì¸¡Ã÷Û ¦º¡øÄÄ¡õ. ¾¢í¸û ¸¢Æ¨ÁýÉ¡, ¾¢í¸ÙìÌ ¯Ã¢¨ÁÂ¡É ¸¢Æ¨Á. ¿¢ÄòÐ§Ä §¸¡Î ¸¢Æ¢îÍ, (¸¢û íÌÈ «Ê¡øÖìÌ §¿¡ñÎÅÐ, ¸£ÚÅÐýÛ ¦À¡Õû. ±ý¨Éì ¸¢ûÇ¡§¾ýÛ ¦º¡ø§È¡Á¢ø¨Ä¡? ¸¢ûÇ¢§Ä÷óÐ Åó¾Ð ¾¡ý ¸¢Æ¢. ¸¢ÇÅ¢ì ¦¸¡ÎòÐíÌÈÐ ¸¢ÇÈ¢ì ¦¸¡Îò¾Ð ¾¡ý; ¸¢Ç×>¸¢Æ×>¸¢Æ¡. ¸¢Ç×¾ø = §À;øíÌÈ ¦À¡Õû þý¦É¡Õ Á¡¾¢Ã¢ì ¸¢¨ÇìÌõ. «¨¾Ôõ þó¾ ¯Ã¢¨Áô ¦À¡Õ¨ÇÔõ ÌÆôÀ¢ì¸ô À¼¡Ð.) µ¨Ä¢§Ä ¸¢ÚÅ¢ì ¦¸¡ÎòÐ («¾¡ÅÐ ¸£÷óÐ ¦¸¡ÎòÐ) ¯Ú¾¢ ¦ºöÔÈ ¯Ã¢¨ÁìÌ ¸¢Æ¨ÁýÛ §À÷.

þ§¾ §À¡Äò¾¡ý Á¨Ä¡Çò¾¢§Ä ¾¢í¹û ¬ú ±ýÚ ¦º¡øÖÅ¡¸. «Ð ¬û>¬ú>¬ú ýÛ ¿£Ùõ. ¾Á¢Æ¢ø ÅÕõ º¢Ä Ò½÷ Å¢¾¢¸û À¡¾¢Â¡ ¿¼ó¾¡ô§À¡Ä, Á¨Ä¡Çò¾¢§Ä ÅÕõ. ¬û + ¨º = ¬ð¨º ..... ¬ðº¢ ýÛ Å󾡸 «Ð ¾Á¢ú. ¬ú ýÛ Å󾡸 «Ð Á¨Ä¡Çõ. (ÀÄ ¾Á¢úî ¦º¡ü¸Ç¢ý ãÄõ ¸ñÎÀ¢Ê째¡ÏõÉ¡ Á¨Ä¡Çõ, ¸ýɼõ, ¦¾ÖíÌ ¦¸¡ïºÁ¡ÅÐ ÀƸ¢Â¢Õ째¡Ïõ. þ¦¾øÄ¡õ þýÛõ ºÃ¢Â¡ô ÀÊì¸Á¡ð§¼í̧ȡõ.) ¬Ù¾Öõ ¯Ã¢¨Áô ¦À¡ÕÇ¢ø ¾¡ý ÅÕÐ.

þó¾ì ¸¡Äò ¾Á¢ú§Ä Å¡Ãõ¸¢È ¦º¡ø¨Ä ÁðÎõ ¾¡ý À¢ø§È¡õ. ¬É¡ø ¦Ã¡õÀ ¿¡ð¸û ÓýÉ¡Ê, ¸¢Æ¨ÁíÌÈ ¦º¡øÖõ 7 ¿¡ð¸¨Çì ÌÈ¢ìÌõ Ũ¸Â¢ø ÀÂýÀðÊÕìÌ.

«Ð ±ôÀÊ »¡Â¢Ú, ¾¢í¸û, ¦ºùÅ¡ö, «È¢Åý (Ò¾ý), Ţ¡Æý, ¦ÅûÇ¢, ¸¡Ã¢(ºÉ¢)íÌÈ ´Õ ´ØíÌ þó¾ì ¸¢Æ¨Áì ¸½ì¦¸ÎôÀ¢ø Åó¾ÐýÛ ¦¾Ã¢Ô§Á¡? ¦º¡øÄ¢Î§Èý. «ó¾ì ¸¡Äò¾¢§Ä ¿õã÷§Ä ÒÅ¢ ¿ÎÅì ¦¸¡û¨¸¾¡ý (earth centric doctrine). Ýâ ¿ÎÅì ¦¸¡û¨¸ ¸¢¨¼Â¡Ð. «¾¡ÅÐ "¿¡Á Íò¾¨Ä, ÝâÂý¾¡ý ¿õ¨Áî Íò¾¢ ÅÕž¡¸" ¿õ Óý§É¡÷¸û ¿¢¨ÉîÍ츢ɡ¸. ¿õÁ ±ø§Ä¡ÕìÌõ ¦¾Ã¢Ôõ. þÕôÀ¾¢§Ä ÒÅ¢ìÌò ¦¾¡¨ÄÅ¢ø þÕôÀÐ ¸¡Ã¢ì §¸¡û. «Îò¾Ð Ţ¡Æý, «Îò¾Ð ¦ºùÅ¡ö, «Îò¾Ð ÝâÂý, «Îò¾Ð ¦ÅûÇ¢, «Îò¾Ð «È¢Åý. ´ù¦Å¡Õ ¿¡Ç¢Öõ ´ù¦Å¡Õ Á½¢Â¢ø ´ù¦Å¡Õ §¸¡û ¬ðº¢ ¦ºöž¡ö Óý§É¡÷¸û ¸Õ¾¢É¡¸. þó¾ì ¸½ì¸¢ý ¦¾¡¼ì¸õ ¸¡Ã¢ì ¸¢Æ¨Á. ¿õãâø ¿¡û ¦¾¡¼íÌÅÐ ¸¡¨Ä ¬Ú Á½¢ìÌ. ¸¡Ã¢ì¸¢Æ¨Á ¸¡¨Ä 6 Á½¢ìÌ ¸¡Ã¢Â¢ý ¬ðº¢ (=¸¢Æ¨Á = Å¡Ãõ) 7 Á½¢ìÌ Å¢Â¡Æý, 8 Á½¢ìÌ ¦ºùÅ¡ö, 9 Á½¢ìÌ ÝâÂý, 10 Á½¢ìÌ ¦ÅûÇ¢, 11 Á½¢ìÌ «È¢Åý; 12 Á½¢ìÌ ¾¢í¸û; «ÎòÐ À¢üÀ¸ø 1 Á½¢ìÌ Á£ñÎõ ¸¡Ã¢ ..... þôÀʧ ÍüÈ¢ì ¦¸¡ñÎ §À¡É¡ø «Îò¾ ¿¡û ¸¡¨Ä ¬Ú Á½¢ìÌ »¡Â¢Úõ, ãýÈ¡ÅÐ ¿¡û ¸¡¨Ä 6 Á½¢ìÌò ¾¢í¸Ùõ, ¿¡Ä¡ÅÐ ¿¡û ¸¡¨Ä ¬ÚÁ½¢ìÌî ¦ºùÅ¡Ôõ, ³ó¾¡ÅÐ ¿¡û ¸¡¨Ä «È¢ÅÛõ, ¬È¡ÅÐ ¿¡û ¸¡¨Ä Ţ¡ÆÛõ, ²Æ¡ÅÐ ¿¡û ¸¡¨Ä ¦ÅûÇ¢Ôõ ÅóÐ §ºÕõ. ¬¸ ¿õã÷ì ¸½ì¸¢ý ÀÊ ¸¡Ã¢ì ¸¢Æ¨Á¾¡ý Ó¾ü¸¢Æ¨Á; ¸¨¼º¢§Ä ¦ÅûÇ¢ì ¸¢Æ¨Á (ͧÁâÂý, À¡À¢§Ä¡É¢Âý, ±¸¢ôÐ ±øÄ¡§Á þôÀÊò¾¡ý. «¾É¡ø ¾¡ý þýÚõ ¿ÎÅì ¸¢ÆìÌ ¿¡Î¸Ç¢ø (middle east countries) Å¡Ãõ þôÀÊ þÕ츢ÈÐ. ¿õã÷§ÄÔõ ¦ÅûÇ¢ì ¸¢Æ¨Á §¸¡Â¢ÖìÌô §À¡ÅÐ ÅÆì¸õ ¾¡§É! ²ýÉ¡ «Ð šà þÚ¾¢. ±ýɧš ¦¾Ã¢Â¨Ä, ¦Åû¨Ç측Ãý ÅÆì¸¢ø ¿¡Á Á¡È¢ô §À¡ö, »¡Â¢üÚì ¸¢Æ¨Á¨Â šà þÚ¾¢Â¡ Á¡ò¾¢ô §À¡ð§¼¡õ. (ÁÃÒìÌ ÓÃñ ¾¡ý.)

¦ÀÕõ ¦À¡ØÐ¸Ç¢ø Ó¾ü¸¡Äõ Ü¼ì ¸Õò¾ ¸¡Äõ ¾¡ý (¸¡÷ ¸¡Äõ). ´Õ ¸¡ÄòÐ§Ä ¬Å½¢ Á¡ºòÐ§Ä ÅÕºõ ¦¾¡¼íÌɾ¡ ¦¾¡ø¸¡ôÀ¢Âõ §¸¡Ê ¸¡ðÎÐ. [«öÂö§Â¡ ¦¾¡ø¸¡ôÀ¢ÂõÛ ¦º¡øÄ¢ôÒð¼§É? «ôÒÈõ Á¡ðÎÅñ椀 §À¡È¾¡ ¡áîÍõ ¦º¡øÄô §À¡È¡¸. ¯ñ¨Á§Ä Á¡ðÎÅñ椀 §À¡ÈÐ ¾ôÀ¢ø¨Äí¸. «Ð§Ä ÁðÎõ ¾¡ý §À¡§ÅýÉ¡ò ¾ôÒ. §¾¨ÅìÌó ¾Ìó¾¡ôÒ§Ä Á¡ðÎ ÅñʧÄÔõ §À¡¸Ä¡õ; ¿£Ã¡Å¢ þبÅò ¦¾¡¼Ã¢Â¢Öõ (train with a steam engine) §À¡¸Ä¡õ; ¾¡¨Ãô ÀȨÉ¢Öõ (jet plane) §À¡¸Ä¡õ. ;-)].

ºÃ¢, þÐŨÃìÌõ Å¡Ãõ À¡÷ò¾¡îÍ; Å¡Ãò¾¢ø µù¦Å¡Õ ¸¢Æ¨ÁìÌõ ±ôÀÊô §À÷ ÅóÐîÍýÛ À¡÷ò¾¡îÍ. «ôÒÈõ, «¦¾ýÉ ¿¡û¸¡ðÎíÌÈ£¸§Ç¡? §Å§È ´ñÏõ þø¨Ä, ¿ðºò¾¢Ãõ ¾¡ý. Å¡É¢Âø Àò¾¢ Å¢ÅÃÁ¡î ¦º¡øÄ¢ì¸¢ð§¼ Åó§¾ý, ±ý§É¡¼ ¸¡Äí¸û ¸ðΨâ§Ä. ¿Î×§Ä Å¢ðÎô §À¡îÍ. ¦¾¡¼§Ã¡Ïõ. ¿¡û¸¡ðÎ ±ýÈ ¦º¡øÄ¢ý ÅÇ÷ þôÀÊò¾¡ý. ¿¡û¸¡ðÎ> ¿¡û¸¡ð¼õ> ¿¡ì¸¡ð¼õ> ¿¡ì¸¡òÃõ> ¿¡ì„òÃõ> ¿ì„òÃõ. Å¡É¢Âø «È¢× ¿õÓ÷§Ä ¦¾ü§¸÷óÐ ¾¡ý §À¡ÉÐýÛ ¬ÆÁ¡, «ÊîÍî ¦º¡øÄ ÓÊÔõ. þ¨¾ô ¦ÀÕ¨ÁìÌî ¦º¡øÄ¨Ä. šɢÂü ¦º¡ü¸¨Ç ¬öïÍ À¡÷ò¾ÐÉ¡§Ä ¦º¡ø§Èý. «¨¾ô Àò¾¢ô §ÀÍÉ¡ þí§¸ ¿£ñÎÕõ. «¾É¡§Ä þô§À¡¨¾ìÌ ¿¡û¸¡ðÎìÌ ÅÕ§Å¡õ.

¿¡¨Çì ¸¡ðÎÈÐ ¿¡û¸¡ðÎ. ÒŢ¢§Ä÷óÐ ¿¢Ä¨Åô À¡÷ò¾¡ ±ó¾ Å¢ñÁ£ý À¢ýÒÄÁ¡ò ¦¾Ã¢Ô§¾¡ «Ð¾¡ý «ý¨È ¿¡¨Çì ¸¡ðÎõ Å¢ñÁ£ý.

"¿¢Ä×ìÌô À¢ýÉ¡Ê º¢ò¾¢¨ÃÁ£ý ¦¾Ã¢ïÍÐ À¡Õí¸, «ý¨É츢ò¾¡ý ¿¡ý «×¸¨Ç «í¨¸ ÅîÍô À¡÷ò§¾ý (À¡÷ò¾¢¸Ç¡, ÅîÍô À¡ì̧ÈýÛ ¾¢Õ¦¿ §ÅÄ¢ô §ÀîÍ ¯û§Ç ÅóÐÕîÍ. º¢Å¸í¨¸, þáÁ¿¡¾ÒÃõ, Å¢Õп¸÷, ¦¿ø¨Äô §ÀøÄ¡õ ¦¸¡ïºõ ¦¿ÕíÌÉ¡ôÒ§Ä, Á¡È¢ Á¡È¢ì ¸ÄóÐ §À¡Ìõ.) Å¢Çí̾¡ ¯í¸ÙìÌ?"

«ó¾ì ¸¡ÄòÐ§Ä Ó¾ø§Ä Å¡É¢Âø ¸½ì¦¸øÄ¡õ ºó¾¢ÃÁ¡Éõ ¾¡ý. ºó¾¢Ã¨É ¨ÅòÐ Á¡É¢ôÀÐ («ÇŢξø = ÁÎò¾ø = to meaure; ÁðÎôÀ¼Ä¢§Â ±ýÈ¡ø ¿õ «ÇÅ£ðÊüÌû ÅÃÅ¢ø¨Ä§Â ±ýÚ ¦À¡Õû.) ºó¾¢ÃÁ¡Éõ. (±í¦¸í¦¸øÄ¡õ «ÇÅ¢ÎÈÐ ÅÕ§¾¡ «í¦¸øÄ¡õ Á¡Éõ¸¢ÈÐ ¾Á¢úø§Ä ÅóÐÕõ. ¸ðÎÁ¡Éõ, ¦ºöÁ¡Éõ, ÀÊÁ¡Éõ, ¦ÅÌÁ¡Éõ, «ÏÁ¡Éõ - ¦º¡øÄ¢ð§¼ §À¡¸Ä¡õ.) À¢ýÉ¡§Ä Ýâ ºó¾¢ÃÁ¡Éõ Åó¾¡Öõ, ºó¾¢ÃÁ¡ÉíÌÈ «ÊôÀ¨¼ Á¨È¨Ä; þýÛõ ¿õãâø ÀÆì¸ò¾¢§Ä þÕìÌ.

"±ýÉí¸, ¨ÀÂÛìÌì ¸øÂ¡½Á¡§Á?"
"¬Á¡í¸, ¨Å¸¡º¢ À¾¢¦ÉðÎ ¯ò¾¢Ã𼡾¢ ¿¡û"

þýÉÓõ ¿¡ðÎôÒÈò¾¢ø þôÀÊò¾¡ý ¦º¡øÖÅ¡¸. þÐ ¦ÅÌ ¿¡¨ÇÂô ÀÆì¸õ. ¸ø¦ÅðÎì¸û ÀĨ¾ô À¡÷ò¾¡Öõ «ÅüÈ¢ø ¿¡ð¸¨Ç þôÀÊò¾¡ý ÌȢÕôÀ¡¸. (¿õÓ¨¼Â Àñʨ¸¸¨ÇÔõ ¿¡û¸¡ð¨¼ ÅîÍò¾¡ý ¦º¡ø§È¡õ. ¨¾ôâºõ, ÀíÌÉ¢ ¯ò¾¢Ãõ, Á¡º¢ Á¸õ, ¾¢Õ§Å¡½õ, ¾¢ÕÅ¡¾¢¨Ã, ¾¢Õì ¸¡÷ò¾¢¨¸ þôÀʧ §À¡Ìõ.) ÒŢ¢ø þÕóÐ ¿¢Ä¨Åô À¡÷ìÌõ §À¡Ð ¦¾Ã¢¸¢ýÈ ¿¡û¸¡ð¨¼§Â «ó¾ ¿¡ÙìÌô ¦ÀÂḠ¨Å츢ÈÐ ¿£ñ¼¿¡û ÀÆì¸õ.

¿¡û¸¡ðÎ áüÚì ¸½ì¸¢ø þÕó¾¡Öõ (þô¦À¡ØÐ ¾Á¢úÁ½ì ¸½ìÌô ÀÊ ¦Á¡ò¾ ¿¡û¸¡ðÎ 464 ±ýÚ ¦º¡øÄ §ÅñΧÁ¡? :-)) 28 Å¢¾ôÒ ¿¡û¸¡ðÎì Üð¼í¸¨Ç (special astral families) ӾĢø ¾É¢ «¨¼Â¡Çõ ¸¡ðÊô À¢ý ´ý¨È ¿£ì¸¢ 27 ³ ÅîÍ츢ɡ¸. ´ù¦Å¡Õ ¿¡û¸¡ðÎì Üð¼ò¾¢üÌõ Á¡ó¾ì ¸ñ½¢üÌò ¦¾Ã¢¸¢ýÈ ¯ÕÅ¸í¸¨Ç§Â ¦ÀÂḠ¬îÍ. ´ù¦Å¡Õ ¦À¡Ø¾¢Öõ ´ù¦Å¡Õ ¿¡û¸¡ðΠŢ¾ôÀ¡ö þÕìÌõ.

¿¡û¸¡ðÎíÌÈÐ ¦ÅÚõ ¦º¡Ä¢ôÒ ÁðÎÁ¢ø§Ä. ¿¡û¸¡ðÎì¸ûíÌÈ À¢ýÒÄí¸¨Ç ÅîÍò¾¡ý ÒÅ¢, ÝâÂý, ¿¢Ä× þýÛõ ÁüÈ §¸¡û¸Ç¢ý ¿¸÷§Â ¸½¢ì¸¢È¡¸.

´ù¦Å¡Õ ¿¡û¸¡ðÎõ ´ù¦Å¡ÕÅ¢¾õ. «¨Å «ñ¼ò¾¢ø ¿¢¨ÈïÍ ¸¢¼ó¾¡Öõ º¢Ä ¿¡û¸¡ðÎì¸¨Ç Å¢¾ôÀ¡ö ¯½÷§È¡õ. ¾Á¢ÆÕìÌ ¾¢ÕÅ¡¾¢¨Ã, ¾¢Õ§Å¡½õ, ¸¡÷ò¾¢¨¸ §À¡ýȨŠ¦Ã¡õÀ Å¢¾ôÀ¡É¨Å. ¯ñ¨Á¢ø þ¨Å ¾Á¢ÆÛìÌ ÁðÎÁøÄ¡Áø, ͧÁâÂ÷, ±¸¢ô¾¢Â÷, Á¡Â¡, þýÛõ À¨ÆÂ ¿¡¸Ã¢¸ÕìÌõ Å¢¾ôÀ¡É¨Å§Â ¾¢ÕÅ¡¾¢¨Ã ¾¡ý ±¸¢ô¾¢Ââý µÃ¢Âý. ¸¡÷ò¾¢¨¸ ¾¡ý pleieades. ¬¾¢¨ÃíÌÈ Å¢¾ôÀ¡É ¦º¡ø§Ä astra ±ýÈ ¦À¡Ð¨Á¡øÖìÌ þ¨½Â¡ þÕìÌ. §Á¨Ä ¦Á¡Æ¢¸Ç¢ø star ±ýÈ ¦º¡øÖìÌ þ¨½ þô§À¡ò ¦¾Ã¢Ô¾¡?

Å¢ñ½¢ø Á¢ÛìÌõ þó¾ ¬¾¢¨Ã¸û þø¨ÄýÉ¡ Á¡ó¾ «È¢× ÅÇ÷ó¾¢ÕìÌÁ¡íÌȧ¾ §¸ûÅ¢ì ÌÈ¢¾¡ý.

«üÀÛìÌô À×ÍÅó¾¡ «÷ò¾ (þ)áò¾¢Ã¢Â¢§Ä ¦¸¡¨¼ôÀ¢ÊôÀ¡É¡õ Û ¦º¡øÖÅ¡¸. ̨¼¨Âô À¢ÊîÍ츢𧼠¯í¸ÙìÌ ¿¡û ¸¡ðΧÈý, Å¡í¸.

þý¨É츢 ÀíÌÉ¢ Á¡ºõ Àý¢ ¿¡û. ¾¢í¸ì¸¢Æ¨Á.

«ýÒ¼ý,
þáÁ.¸¢.

Monday, April 04, 2005

காணவொரு காலம் வருமே! - 11

11. காண ஒரு காலம் வருமே!

எழுமூன்றில் இருப்புஎன்றும்(a), தொள்மூன்றிற் கிடப்புஎன்றும்(b)
எமைஈர்த்துத் தோற்றம் காட்டி
எஞ்சி அறுபான் தலத்தில் சங்கு சக்கரங் காட்டி
இயல்பாக நிற்குந் தெய்வை,
தொழுமுன்றில்(d) வடமூன்று(e), தென்ஏழு(f), மேல்பதினெட்(டு)
ஒன்றாக(g) அமைத்துக் காட்டி
தொடுகுணக்கில் விதப்பாக தொண்டுஎட்டு ஏழாகத்(h)
துய்யமுகம் செய்யுந் தெய்வை,
செழுமன்றில் கண்ணபுரக் கீழ்வீட்டில் நின்றுஆளும்
சௌரியனாய் நேர்ந்து கொண்டு,
செறிராம கி. இவனின் செய்பதிகம் தனைநாளும்
சேர்ந்துஓதிப் பரவி நின்றால்
கழுகுஒன்றில் ஊர்ந்தவனை(i), கவிநெஞ்சில் ஆர்ந்தவனைக்(j)
காணஒரு காலம் வருமே!
காவிரியின் ஓரத்தில் தேவியுடன் மேவியனைக்
காணஒரு காலம் வருமே!

இது 108 தலங்களிலும் இருக்கும் தெய்வை, கண்ணபுரத்துச் சௌரி ராசனாய் நேர்ந்து கொண்டு, இந்தப் பதிகத்தை ஓதிப் பரவினால் விண்ணவனை நேரே காணும் காலம் வரும் என்று உறுதி சொல்லும் பாடல்.

a. எழு மூன்று = 21 இடத்தில் இருந்த கோலம்
b. தொள் மூன்று = 27 இடத்தில் கிடந்த கோலம். தொள்>தொண்டு = ஒன்பது
c. அறுபான் தலம் = 60 இடத்தில் நின்ற கோலம்
d. தொழு முன்றில் = தொழுகின்ற பொது இடம்; அம்பலம், பொதியில், கோட்டம் போன்றதொரு சொல் முன்றில்; இங்கு அது கோயிலைக் குறிக்கிறது.
e. வட பால் முகம் பார்த்தது = 3 தலங்கள்
f. தென் பால் முகம் பார்த்தது = 7 தலங்கள்
g. மேற்கில் முகம் பார்த்தது = 18 + 1 தலங்கள்
h. குணக்கில் (கிழக்கில்) முகம் பார்த்தது = தொண்டு எட்டு ஏழு = 9*8+7 = 79 தலங்கள்
i. கழுகு ஒன்றில் ஊர்ந்தவன் = கருடன் மேல் ஊர்ந்தவன்
j. கவி = அனுமன் (வானர இனம் மட்டுமல்லாமல் அவன் சொல்லின் செல்வன், எனவே கவி. அனுமனின் நெஞ்சத்தில் ஆர்ந்தவன் இராமன்.

In TSCII:

11. ¸¡½ ´Õ ¸¡Äõ ÅÕ§Á!

±Ø ãýÈ¢ø þÕôÒ ±ýÚõ(a), ¦¾¡û ãýÈ¢ü ¸¢¼ôÒ ±ýÚõ(b)
±¨Á ®÷òÐò §¾¡üÈõ ¸¡ðÊ
±ïº¢ ÂÚÀ¡ý ¾Äò¾¢ø© ºíÌ ºì ¸Ãí ¸¡ðÊ
þÂøÀ¡¸ ¿¢üÌó ¦¾ö¨Å,
¦¾¡Ø ÓýÈ¢ø(d) ż ãýÚ(e), ¦¾ý ²Ø(f), §Áø À¾¢¦Éð(Î)
´ýÈ¡¸(g) «¨ÁòÐì ¸¡ðÊ
¦¾¡Î ̽츢ø Å¢¾ôÀ¡¸ ¦¾¡ñÎ ±ðÎ ²Æ¡¸ò(h)
Ðö Ӹõ ¦ºöÔó ¦¾ö¨Å,
¦ºØ ÁýÈ¢ø ¸ñ½ ÒÃì ¸£ú Å£ðÊø ¿¢ýÚ ¬Ùõ
¦ºªÃ¢ÂÉ¡ö §¿÷óÐ ¦¸¡ñÎ,
¦ºÈ¢ áÁ ¸¢. þÅÉ¢ý ¦ºö À¾¢¸õ ¾¨É ¿¡Ùõ
§º÷óÐ µ¾¢ô ÀÃÅ¢ ¿¢ýÈ¡ø
¸ØÌ ´ýÈ¢ø °÷ó¾Å¨É(i), ¸Å¢ ¦¿ïº¢ø ¬÷ó¾Å¨Éì(j)
¸¡½ ´Õ ¸¡Äõ ÅÕ§Á!
¸¡Å¢Ã¢Â¢ý µÃò¾¢ø §¾Å¢Ô¼ý §ÁިÉì
¸¡½ ´Õ ¸¡Äõ ÅÕ§Á!

þÐ 108 ¾Äí¸Ç¢Öõ þÕìÌõ ¦¾ö¨Å, ¸ñ½ÒÃòÐî ¦ºªÃ¢ áºÉ¡ö §¿÷óÐ ¦¸¡ñÎ, þó¾ô À¾¢¸ò¨¾ µ¾¢ô ÀÃŢɡø Å¢ñ½Å¨É §¿§Ã ¸¡Ïõ ´Õ ¸¡Äõ ÅÕõ ±ýÚ ¯Ú¾¢ ¦º¡øÖõ À¡¼ø.

a. ±Ø ãýÚ = 21 þ¼ò¾¢ø þÕó¾ §¸¡Äõ
b. ¦¾¡û ãýÚ = 27 þ¼ò¾¢ø ¸¢¼ó¾ §¸¡Äõ. ¦¾¡û>¦¾¡ñÎ = ´ýÀÐ
c. «ÚÀ¡ý ¾Äõ = 60 þ¼ò¾¢ø ¿¢ýÈ §¸¡Äõ
d. ¦¾¡Ø ÓýÈ¢ø = ¦¾¡Ø¸¢ýÈ ¦À¡Ð þ¼õ; «õÀÄõ, ¦À¡¾¢Â¢ø, §¸¡ð¼õ §À¡ýȦ¾¡Õ ¦º¡ø ÓýÈ¢ø; þíÌ §¸¡Â¢¨Äì ÌȢ츢ÈÐ.
e. ż À¡ø Ó¸õ À¡÷ò¾Ð – 3 ¾Äí¸û
f. ¦¾ý À¡ø Ó¸õ À¡÷ò¾Ð – 7 ¾Äí¸û
g. §Áü¸¢ø Ó¸õ À¡÷ò¾Ð – 18 + 1 ¾Äí¸û
h. ̽츢ø (¸¢Æì¸¢ø) Ó¸õ À¡÷ò¾Ð = ¦¾¡ñÎ ±ðÎ ²Ø = 9*8+7 = 79 ¾Äí¸û
i. ¸ØÌ ´ýÈ¢ø °÷ó¾Åý = ¸Õ¼ý §Áø °÷ó¾Åý
j. ¸Å¢ = «ÛÁý (Å¡Éà þÉõ ÁðÎÁøÄ¡Áø «Åý ¦º¡øÄ¢ý ¦ºøÅý, ±É§Å ¸Å¢. «ÛÁÉ¢ý ¦¿ïºò¾¢ø ¬÷ó¾Åý þáÁý.

Sunday, April 03, 2005

காணவொரு காலம் வருமோ - 10

10. சிறியோனின் சிற்றோலம்

நாராய ணாஎன்ற மந்திரத்தைக் கலிகன்றி(a)
நாள்எலாம் ஓத வைக்க,
நாச்சியரை(b) விரகத்தில் ஆழ்த்தியபின் நள்உறவில்
நம்பிகரம் நாட வைக்க,
வீராளன் செங்கீரை ஆடுவதை, விண்ணுசித்தர்
விரிபதிகம் பாட வைக்க,
வில்லாளர்(d) தாலாட்டில் வில்லானை(e)ப் பாடிவர
விழிரெண்டும் நீட வைக்க,
சீராளர் நம்மவரைத்(f) திருநாடே(g) ஈதுஎன்று
சிரந்தாழ்த்திச் சேர வைக்க,
செயலிட்ட பேராளன் சிறியனையும் ஆட்கொண்டு
சிற்றோலம் செய்ய வைத்தோ?
காராளர் வளநாட்டிற் கால்கொண்ட கருமணியைக்
காணஒரு காலம் வருமோ?
காவிரியின் ஓரத்தில் தேவியுடன் மேவிவரும்
கண்ணபுரச் சௌரி ராசா!

இது ஆழ்வார்கள் கண்ணபுரத்தானைப் பாடியதை எடுத்துரைத்து, இந்தச் சிறியவனையும் ஆட்கொண்டு சிற்றோசை எழுப்ப வைத்ததை வியந்து பாடியது.

a. கலிகன்றி = திருமங்கையாழ்வார் பாசுரங்களில் பெருத்த இடங்களில் தன்னை இப்படியே தான் அழைத்துக் கொள்ளுகிறார். அவருக்கு நாராயண மந்திரத்தை இறைவனே உரைத்தது திரு நரையூர் (நாச்சியார் கோயில்) என்றே சொல்வார். ஆனாலும் கண்ணபுரத்தான் இம்மந்திரத்தை நெடுகவும் ஓத வைத்ததாய் சிறுபால் ஒரு கருத்துண்டு. பெரிய திருமொழி எட்டாம் பத்தில் உள்ள நூறு பாடல்களும் கண்ணபுரத்தானுக்கே.
b. வட்டமாய்க் கோடிட்டு சோழிகளைத் தூக்கிஎறிந்து இரட்டைப்படை விழுந்தால் எண்ணியது நடக்கும் என்று ஆடுகிறார் நாச்சியார். ”தன் கைப்பற்றி, தன்னொடு கூட்டும் ஆகில் கூடிடு கூடலே” என்று ஏங்குகிறார். இப்படி நாட வைத்ததில் கண்ணபுரத்தானுக்கும் பங்குண்டு. (நாலாயிரப் பனுவல் 535) நள் உறவு = நெருங்கிய உறவு.
c. வீராளன் = விண்ணவன்; கண்ணபுரத்து அமுதான சிறுகுழந்தை செங்கீரை ஆடுவதைக் குதிகலித்து (குதுகலித்து), யசோதையாய்த் தன்னை பாவித்துப் விண்ணுசித்தர் பாடும் ஒரே ஒரு பாட்டு.
d. e. வில்லாளர் = சேரமான் குலசேகரர்; வில்லான் = இராமன்; ”மன்னுபுகழ் கோசலைதன் மணிவயிறு வாய்த்தவனே” என்ற இராகவனையே தாலாட்டும் பாடல் கண்ணபுரத்தில் எழுந்தது. விழி இரண்டும் நீடுதல் = கண் வளருதல் = துயில் கொள்ளல்; பத்துப் பாசுரமும் அருமையான தாலாட்டு. இராமனின் தோற்றரவு இந்த ஊரில் பெரிதும் போற்றப்படுவது.
f. g. நம்மவர் = நம்மாழ்வார். ”என்னை அடைய வில்லையே என்று நீர் கவலையுறுகிறீர்; உம்மை அடையாமல் குறைப்படுகிறவன் நானே; உனக்காகவே திருநாட்டை (பரம பதம்) விட்டு கண்ணபுரம் வந்திருக்கிறேன்” என்று இறைவனே சொல்கிறானாம். இங்கு சரணடைந்தால் அது வைகுன்றம் (வைகுந்தம்) போவதற்கு ஒப்பாகும் என்கிறார் சடகோபர்.

In TSCII:

10. º¢È¢§Â¡É¢ý º¢ü§È¡Äõ

¿¡Ã¡Â ½¡ ±ýÈ Áó¾¢Ãò¨¾ì ¸Ä¢¸ýÈ¢(a)
¿¡û ±øÄ¡õ µ¾ ¨Åì¸,
¿¡îº¢Â¨Ã(b) Ţøò¾¢ø ¬úò¾¢Â À¢ý ¿û ¯ÈÅ¢ø
¿õÀ¢ ¸Ãõ ¿¡¼ ¨Åì¸,
ţáÇý ¦ºí ¸£¨Ã ¬ÎŨ¾, Å¢ñÏ º¢ò¾÷©
Ţâ À¾¢¸õ À¡¼ ¨Åì¸,
Å¢øÄ¡Ç÷(d) ¾¡Ä¡ðÊø Å¢øÄ¡¨É(e)ô À¡Ê ÅÃ
ŢƢ ¦ÃñÎõ ¿£¼ ¨Åì¸,
º£Ã¡Ç÷ ¿õÁŨÃò(f) ¾¢Õ ¿¡§¼(g) ®Ð ±ýÚ
º¢Ãó ¾¡úò¾¢î §ºÃ ¨Åì¸,
¦ºÂĢ𼠧ÀáÇý º¢È¢Â¨ÉÔõ ¬ð¦¸¡ñÎ
º¢ü§È¡Äõ ¦ºö ¨Åò§¾¡?
¸¡Ã¡Ç÷ ÅÇ ¿¡ðÊü ¸¡ø ¦¸¡ñ¼ ¸Õ Á½¢¨Âì
¸¡½ ´Õ ¸¡Äõ ÅÕ§Á¡?
¸¡Å¢Ã¢Â¢ý µÃò¾¢ø §¾Å¢Ô¼ý §ÁÅ¢ÅÕõ
¸ñ½ÒÃî ¦ºªÃ¢ ạ!


þÐ ¬úÅ¡÷¸û ¸ñ½ÒÃò¾¡¨Éô À¡Ê¨¾ ±ÎòШÃòÐ, þó¾î º¢È¢ÂŨÉÔõ ¬ð¦¸¡ñÎ º¢ü§È¡¨º ±ØôÀ ¨Åò¾¨¾ Å¢ÂóÐ À¡ÊÂÐ.

a. ¸Ä¢¸ýÈ¢ = ¾¢ÕÁí¨¸Â¡úÅ¡÷ À¡ÍÃí¸Ç¢ø ¦ÀÕò¾ þ¼í¸Ç¢ø ¾ý¨É þôÀʧ ¾¡ý «¨ÆòÐì ¦¸¡ûÙ¸¢È¡÷. «ÅÕìÌ ¿¡Ã¡Â½ Áó¾¢Ãò¨¾ þ¨ÈÅ§É ¯¨Ãò¾Ð ¾¢Õ ¿¨Ãä÷ (¿¡îº¢Â¡÷ §¸¡Â¢ø) ±ýÚ ¾¡ý ¦º¡øÖÅ¡÷¸û. ¬É¡Öõ ¸ñ½ÒÃò¾¡ý þó¾ Áó¾¢Ãò¨¾ ¦¿Î¸×õ µ¾ ¨Åò¾¾¡ö º¢Ú À¡ø ´Õ ¸ÕòÐ ¯ñÎ. ¦Àâ ¾¢Õ¦Á¡Æ¢ ±ð¼¡õ Àò¾¢ø ¯ûÇ áÚ À¡¼ø¸Ùõ ¸ñ½ÒÃò¾¡Û째.
b. Åð¼Á¡öì §¸¡ÊðÎ §º¡Æ¢¸¨Çò à츢 ±È¢óÐ þÃð¨¼ô À¨¼ Å¢Øó¾¡ø ±ñ½¢ÂÐ ¿¼ìÌõ ±ýÚ ¬Î¸¢È¡÷ ¿¡îº¢Â¡÷. "¾ý ¨¸ôÀüÈ¢, ¾ý¦É¡Î ÜðÎõ ¸¢ø ÜÊΠܼ§Ä” ±ýÚ ²í̸¢È¡÷. þôÀÊ ¿¡¼ ¨Åò¾¾¢ø ¸ñ½ ÒÃò¾¡ÛìÌõ ÀíÌ ¯ñÎ. (¿¡Ä¡Â¢Ãô ÀÛÅø 535) ¿û ¯È× = ¦¿Õí¸¢Â ¯È×.
c. ţáÇý = Å¢ñ½Åý; ¸ñ½ ÒÃòÐ «Ó¾¡É º¢Ú ÌÆó¨¾ ¦ºí ¸£¨Ã ¬ÎŨ¾ì ̾¢¸Ä¢òÐ (ÌиĢòÐ), §º¡¨¾Â¡öò ¾ý¨É À¡Å¢òÐô Å¢ñÏ º¢ò¾÷ À¡Îõ ´§Ã ´Õ À¡ðÎ.
d. e. Å¢øÄ¡Ç÷ = §ºÃÁ¡ý Ìħº¸Ã÷; Å¢øÄ¡ý = þáÁý; "ÁýÛ Ò¸ú §¸¡º¨Ä ¾ý Á½¢ ÅÂ¢Ú Å¡öò¾Å§É” ±ýÈ þá¸Å¨É§Â ¾¡Ä¡ðÎõ À¡¼ø ¸ñ½ÒÃò¾¢ø ±Øó¾Ð. ŢƢ þÃñÎõ ¿£Î¾ø = ¸ñ ÅÇÕ¾ø = Тø ¦¸¡ûÇø; ÀòÐô À¡ÍÃÓõ «Õ¨ÁÂ¡É ¾¡Ä¡ðÎ. þáÁÉ¢ý §¾¡üÈÃ× þó¾ °Ã¢ø ¦ÀâÐõ §À¡üÈô ÀÎÅÐ.
f. g. ¿õÁÅ÷ = ¿õÁ¡úÅ¡÷. "±ý¨É «¨¼ÂÅ¢ø¨Ä§Â ±ýÚ ¿£÷ ¸Å¨ÄÔÚ¸¢È£÷; ¯õ¨Á «¨¼Â¡Áø ̨ÈôÀθ¢ÈÅý ¿¡§É; ¯É측¸§Å ¾¢Õ¿¡ð¨¼ (ÀÃÁ À¾õ) Å¢ðÎ ¸ñ½ÒÃõ Åó¾¢Õ츢§Èý” ±ýÚ þ¨ÈÅ§É ¦º¡øÖ¸¢È¡É¡õ. þíÌ ºÃ½¨¼ó¾¡ø «Ð ¨Å ÌýÈõ (¨ÅÌó¾õ) §À¡Å¾üÌ ´ôÀ¡Ìõ ±ý¸¢È¡÷ º¼§¸¡À÷.

காணவொரு காலம் வருமோ - 9

9. ஆதியவன் மூலம் ஓர்தல்

வாயாக(a)ப் பெருவிழவில் ஏழாம்நாள் பாற்(b)பொழுதில்
வரததலக் காப்பைக் காட்டி,
வளர்அல்லில்(c) அலர்மேவும் பெருமானின்(d) தோற்றத்தில்,
வனைகின்ற படைப்புங் காட்டி,
ஆயாகும் நாள்முடிவில் ஆம்முழுத்தம்(e) ஒருபொழுதில்,
அந்தம்எனச் சிவனும் காட்டி,
அருள்செய்யும் ஒருதலத்தில் அருச்சிக்கும் படிமத்தால்(f)
ஆதியவன் மூலம் ஓர்ந்து(g),
போயாகம்(h), போம்உயிரை, போம்இயற்கை, அத்தனையும்
பொன்அடியில் பொருந்தச் செய்து,
பொற்சரணம்(i) தேடாமல் புகழ்மாந்தித் தினவுஎடுத்துப்
போக்கியதைப் புறந்து தள்ளி,
காய்ஆகும் பூவானை(j), கருந்துளசி மேவானைக்
காணஒரு காலம் வருமோ?
காவிரியின் ஓரத்தில் தேவியுடன் மேவிவரும்
கண்ணபுரச் சௌரி ராசா!

இந்தப் பாடல் வைகாசி மாதம் திருக் கண்ணபுரத்தில் நடக்கும் பெரு விழவைப் பற்றிப் பேசுகிறது. விழாவின் ஏழாம் நாள் உலாத் திருமேனிக்கு 

பகல் முழுதும் விண்ணவத் தோற்றம் கொடுத்து, 
அன்று இரவில் படைப்புத் தோற்றத்தில் பெருமானாய்ச் சோடித்து, 
அடுத்த நாள் விடியு முன்னர் ஒரு முழுத்தம் சிவனாய்த் தோற்றம் காட்டி 

"ஆதிமூலம் என்பது ஒன்றே; மூன்று தொழில்களும் வேறில்லை; அத்தனையும் ஒரு தோற்றம் தான்" என்று நம்மை உணர வைக்கும் நிகழ்வு. 108 தலங்களிலும் கண்ணபுரத்தில் மட்டுமே இந்த ஒருமை காட்டப் படுகிறது.

a. நாள்காட்டுகள் (நட்சத்திரங்கள்) அவற்றின் தோற்றம் கொண்டே நம்மவரால் பெயரிடப் பட்டன. இந்தவகையில் வாயில்போன்ற தோற்றங் கொண்டது வைகாசி நாள்காட்டு. எந்த நாள்காட்டு பூரணை நிலவொடு பொருந்தியதோ, அந்தப் பெயரையே திங்களுக்கும் பெயரிடுவதும் நம்மூர் வழக்கம். 

அந்த வகையில் விசாக நாள்காட்டோடு பொருந்தியது வைகாசி மாதம். விசாகம் / வைகாசி என்ற சொற்கள் வாய் என்னும் சொல்லடியில் கிளைத்தவை. வாயகம்>வாயிகம்>வாசிகம்>விசாகம் என்ற திரிவும் (கடைசி மாற்றை அடி மாற்று (metathesis) என்று மொழியாளர் சொல்வார்), வாயிகை> வாசிகை> விசாகை> விசாகி>வைசாகி>வைகாசி என்று திரிவும் எண்ணிப் பார்க்கத் தக்கவை. 

இச்சொற்கள் தமிழ், வடமொழி ஆகிய இரண்டிற்குள்ளும் போய் வந்து கிளைத்ததால் இரு பிறப்பிகள் எனச் சொல்வார். இங்கே தமிழ் மூலத்தைக்  குறிக்கும் வகையில் வாயகம் என்ற முதற் படிமம் (வாயாகமாய் ஓசை நீட்டி) ஆளப் பட்டு வைகாசி மாதத்தைக் குறிக்கிறது.

b. பால் = பகல் ; c. வளர் அல் = வளர்கின்ற இரவு; d. பெருமன் > ப்ரம்மன் = முதல்வன்
e. ஆயாகும் நாள்முடிவில் ஆம் முழுத்தம் = இந்தியக் கணக்கின்படி, ஒரு நாள் என்பது கதிரவன் எழுகின்ற நேரத்தில் தொடங்குவது. 

ஒரு நாளை 60 நாழிகைகள் என்றும், 16 முழுத்தம் என்றும் பிரிப்பது உண்டு. ஒரு முழுத்தம் என்பது 3 3/4 நாழிகைகள் (அல்லது 1 1/2 மணி நேரம்) அடங்கியது. முழுத்தம் என்பதை வடமொழிப் படுத்தி முகூர்த்தம் என்றும் சொல்வார். 

ஆகின்ற நாள் முடிவில் ஆகும் கடைசி முழுத்தத்தில் இங்கே சம்மாரம் செய்யும் சிவனாகத் தோற்றம் காட்டப் படுகிறது.

f. படிமத்தின் வழி, மூலவனைப் பார்ப்பது சிவ, விண்ணவ நெறிகளில் தலையாயது. படிம அருச்சிப்பு என்பது ஓர் உருவகம். இறைவனை எங்கெங்கோ, விதவிதமாய் ஆவு>ஆக வைத்து ஆகனம் (=ஆவாகனம்) ஆக்கலாம் என்றாலும் படிமத்தில் ஆவாகனம் செய்வது இந்த நெறிகளில் முகமையான கூறு.
h. படிமங்கள் பலவாய்த் தோற்றம் அளித்தாலும் அவை ஒன்றே. ஆதி மூலமும் ஒன்றே என்பதை அழுத்தந் திருத்தமாய் நமக்கு உணர வைக்கும் விழா இந்த வைகாசி விழாவாகும்.
i. போய் ஆகம் > போயாகம் = இறப்பின் வழி போகின்ற உடல்
j. சரணாகுதி (=சரண் + ஆகுதி) என்ற கோட்பாடு விண்ணவத்தில் அடிப்படையானது. 

இந்தக் கோட்பாட்டில் விரிந்தது தான் இராமானுசரின் விதப்பொருமைக் கோட்பாடு. (அல்லது விதப்பு அல்லிருமை; விசிஷ்ட அத்வைதம்; அத்வைதம் என்பது இருமை அல்லாதது; எனவே அது அல்லிருமை ஆனது. துமித்தல் என்ற தமிழ் வினைச்சொல் த்வி என்று வடமொழியில் திரிந்து தோற்றம் காட்டும்.) 

உயிர் ஆதனும் (ஜீவாத்மா), பேர் ஆதனும் (பரமாத்மா) வெவ்வேறாய் ஆனவை அல்ல; அப்படித் தோற்றம் அளித்து நம் கண்ணுக்கு எதிரே அவை மாயம் காட்டுகின்றன. இரண்டும் ஒன்றே என அறுதியிட்டு உரைக்கும் நெறி சங்கரரின் அல் இருமைக் கோட்பாடு (அதாவது இருமை அல்லாதது; எனவே அது ஒருமை). 

சங்கரரின் அல்லிருமையில் இருந்து குறிப்பிடத்தக்க வகையில் விண்ணவம் மாறுபடும். எப்படி உடலை உயிர் செலுத்துகிறதோ, அதேபோல் உயிராதன்களை பெருமாதனே வழி நடத்துகிறது என்று விண்ணவம் இன்னொரு விதப்பொருமையைச் சொல்லும். உடலைப் போன்றே இயற்கை, உலகு, அண்டங்கள் ஆகியவையும் கருதப்படும். 

போகின்ற உடல், போகின்ற உயிர், போகின்ற இயற்கை ஆகிய எல்லாம் இறைவனில் பொருந்துவதே சரி. அதனால் தான் இது விதப்பான ஒருமை அல்லது முழுமை. இப்படிப் பொருந்தும் பொற் சரணம் தான் ஒவ்வொரு பத்தியாளனும் வேண்டுவது என்று விண்ணவத்தார் சொல்வார். 

இக்கருத்தை மிகவும் விரித்து எழுதலாமெனினும் இங்கு சுருங்கச் சொல்லி இருக்கிறேன். 

விதப்பு ஒருமைக்கும், சிவனியக் கோட்பாட்டிற்கும் (சைவ சித்தாந்தத்திற்கும்) மிக நுணுகிய வேறுபாடுண்டு. அதை இங்கு விரிப்பின் பெருகும்.
 
k. காய் ஆகும் பூ>காயாம்பூ = கருப்பாகும் பூ; காய் = கருப்பு காயாம்பூவின் தாவரவியல் பெயர் Memecylon umbellatum ஆகும். 

In TSCII:

9. ¬¾¢ÂÅý ãÄõ µ÷¾ø

š¡¸(a)ô ¦ÀÕ Å¢ÆÅ¢ø ²Æ¡õ ¿¡û À¡ü(b) ¦À¡Ø¾¢ø
Åþ ¾Äì ¸¡ô¨Àì ¸¡ðÊ,
ÅÇ÷ «øÄ¢ø(c) «Ä÷ §Á×õ ¦ÀÕÁ¡É¢ý(d) §¾¡üÈò¾¢ø,
Ũɸ¢ýÈ À¨¼ôÒí ¸¡ðÊ,
¬Â¡Ìõ ¿¡û ÓÊÅ¢ø ¬õ ÓØò¾õ(e) ´Õ¦À¡Ø¾¢ø,
«ó¾õ ±Éî º¢ÅÛõ ¸¡ðÊ,
«Õû ¦ºöÔõ ´Õ ¾Äò¾¢ø «ÕìÌõ ÀÊÁò¾¡ø(f)
¬¾¢ÂÅý ãÄõ µ÷óÐ(g),
§À¡ ¡¸õ(h), §À¡õ ¯Â¢¨Ã, §À¡õ þÂü¨¸, «ò¾¨ÉÔõ
¦À¡ý «Ê¢ø ¦À¡Õó¾î ¦ºöÐ,
¦À¡ü ºÃ½õ(i) §¾¼¡Áø Ò¸ú Á¡ó¾¢ò ¾¢É× ±ÎòÐô
§À¡ì¸¢Â¨¾ô ÒÈóÐ ¾ûÇ¢,
¸¡ö ¬Ìõ âÅ¡¨É(j), ¸Õó ÐǺ¢ §ÁÅ¡¨Éì
¸¡½ ´Õ ¸¡Äõ ÅÕ§Á¡?
¸¡Å¢Ã¢Â¢ý µÃò¾¢ø §¾Å¢Ô¼ý §ÁÅ¢ÅÕõ
¸ñ½ÒÃî ¦ºªÃ¢ ạ!

þó¾ô À¡¼ø ¨Å¸¡º¢ Á¡¾õ ¸ñ½ ÒÃò¾¢ø ¿¼ìÌõ ¦ÀÕ Å¢Æ× ÀüÈ¢ô §À͸¢ÈÐ. ŢơŢý ²Æ¡õ ¿¡û ¯Ä¡ò ¾¢Õ§ÁÉ¢ìÌ À¸ø ÓØÐõ Å¢ñ½Åò §¾¡üÈõ ¦¸¡ÎòÐ, «ýÚ þÃÅ¢ø À¨¼ôÒò §¾¡üÈò¾¢ø ¦ÀÕÁ¡É¡öî §º¡ÊòÐ, «Îò¾ ¿¡û Å¢ÊÔ ÓýÉ÷ ´Õ ÓØò¾õ º¢ÅÉ¡öò §¾¡üÈõ ¸¡ðÊ "¬¾¢ãÄõ ±ýÀÐ ´ý§È; ãýÚ ¦¾¡Æ¢Öõ §ÅÈ¢ø¨Ä; «ò¾¨ÉÔõ ´Õ §¾¡üÈõ ¾¡ý” ±ýÚ ¯½Ã ¨ÅìÌõ ¿¢¸ú×. 108 ¾Äí¸Ç¢Öõ ¸ñ½ ÒÃò¾¢ø ÁðΧÁ þó¾ ´Õ¨Á ¸¡ð¼ô Àθ¢ÈÐ.

a. ¿¡û ¸¡ðθû (¿ðºò¾¢Ãí¸û) «ÅüÈ¢ý §¾¡üÈõ ¦¸¡ñ§¼ ¿õÁÅáø ¦ÀÂâ¼ô Àð¼É. þó¾ Ũ¸Â¢ø 𢸠§À¡ýÈ §¾¡üÈí ¦¸¡ñ¼Ð ¨Å¸¡º¢ ¿¡û ¸¡ðÎ. ±ó¾ ¿¡û ¸¡ðÎ âè½ ¿¢Ä¦Å¡Î ¦À¡Õó¾¢Â§¾¡, «ó¾ô ¦À¨ç ¾¢í¸ÙìÌõ ¦ÀÂâÎÅÐõ ¿õã÷ ÅÆì¸õ. «ó¾ Ũ¸Â¢ø Å¢º¡¸ ¿¡û ¸¡ðÎô ¦À¡Õó¾¢ÂÐ ¨Å¸¡º¢ Á¡¾õ. Å¢º¡¸õ / ¨Å¸¡º¢ ±ýÈ ¦º¡ü¸û Å¡ö ±ýÛõ ¦º¡øÄÊ¢ø ¸¢¨Çò¾¨Å. š¸õ>š¢¸õ>Å¡º¢¸õ>Å¢º¡¸õ ±ýÚ ¾¢Ã¢×õ (¸¨¼º¢ Á¡ü¨È «Ê Á¡üÚ (metathesis) ±ýÚ ¦Á¡Æ¢Â¡Ç÷ ¦º¡øÖÅ¡÷¸û), 𢍏> Å¡º¢¨¸> Å¢º¡¨¸> Å¢º¡¸¢>¨Åº¡¸¢>¨Å¸¡º¢ ±ýÚ ¾¢Ã¢×õ ±ñ½¢ô À¡÷ì¸ò ¾ì¸¨Å. þó¾î ¦º¡ü¸û ¾Á¢ú, ż¦Á¡Æ¢ þÃñÊÖõ §À¡ö ÅóÐ ¸¢¨Çò¾¾¡ø þÕ À¢ÈôÀ¢¸û ±Éî ¦º¡øÖÅ¡÷¸û. þí§¸ ¾Á¢ú ãÄõ ÌÈ¢ìÌõ Ũ¸Â¢ø š¸õ ±ýÈ Ó¾ü ÀÊÁõ (š¡¸Á¡ö µ¨º ¿£ðÊ) ¬Çô ÀðÎ ¨Å¸¡º¢ Á¡¾ò¨¾ì ÌȢ츢ÈÐ.
b. À¡ø = À¸ø ; c. ÅÇ÷ «ø = ÅÇ÷¸¢ýÈ þÃ×; d. ¦ÀÕÁý > ôÃõÁý = Ó¾øÅý
e. ¬Â¡Ìõ ¿¡û ÓÊÅ¢ø ¬õ ÓØò¾õ = þó¾¢Âì ¸½ì¸¢ý ÀÊ ¿¡û ±ýÀÐ ¸¾¢ÃÅý ±Ø¸¢ýÈ §¿Ãò¾¢ø ¦¾¡¼íÌÅÐ. ´Õ ¿¡¨Ç 60 ¿¡Æ¢¨¸¸û ±ýÚõ, 16 ÓØò¾õ ±ýÚõ À¢Ã¢ôÀÐ ¯ñÎ. ´Õ ÓØò¾õ ±ýÀÐ 3 3/4 ¿¡Æ¢¨¸¸û («øÄÐ 1 1/2 Á½¢ §¿Ãõ) «¼í¸¢ÂÐ. ÓØò¾õ ±ýÀ¨¾ ż¦Á¡Æ¢ô ÀÎò¾¢ ÓÜ÷ò¾õ ±ýÚõ ¦º¡øÖÅ¡÷¸û. ¬¸¢ýÈ ¿¡û ÓÊÅ¢ø ¬Ìõ ¸¨¼º¢ ÓØò¾ò¾¢ø þí§¸ ºõÁ¡Ãõ ¦ºöÔõ º¢ÅÉ¡¸ò §¾¡üÈõ ¸¡ð¼ô Àθ¢ÈÐ.
f. ÀÊÁò¾¢ý ÅÆ¢, ãÄŨÉô À¡÷ôÀÐ º¢Å, Å¢ñ½Å ¦¿È¢¸Ç¢ø ¾¨Ä¡ÂÐ. ÀÊÁ «ÕôÒ ±ýÀÐ µ÷ ¯ÕŸõ. þ¨ÈÅ¨É ±í¦¸í§¸¡, Å¢¾ Å¢¾Á¡ö ¬× ¬¸Éõ (=¬Å¡¸Éõ) ¦ºöÂÄ¡õ ±ýÈ¡Öõ ÀÊÁò¾¢ø ¬Å¡¸Éõ ¦ºöÅÐ þÅüÈ¢ý Ó¸¨ÁÂ¡É ÜÚ.
h. ÀÊÁí¸û ÀÄÅ¡öò §¾¡üÈõ «Ç¢ò¾¡Öõ «¨Å ´ý§È. ¬¾¢ ãÄÓõ ´ý§È ±ýÚ «Øò¾ó ¾¢Õò¾Á¡ö ¯½Ã¨ÅìÌõ Ţơ þó¾ ¨Å¸¡º¢ Ţơ.
i. §À¡ö ¬¸õ > §À¡Â¡¸õ = §À¡¸¢ýÈ ¯¼ø
j. ºÃ½¡Ì¾¢ (=ºÃñ + ¬Ì¾¢) ±ýÈ §¸¡ðÀ¡Î Å¢ñ½Åò¾¢ø «ÊôÀ¨¼Â¡ÉÐ. þó¾ì §¸¡ðÀ¡ðÊø Ţâó¾Ð ¾¡ý þáÁ¡ÛºÃ¢ý Å¢¾ô¦À¡Õ¨Áì §¸¡ðÀ¡Î. («øÄРŢ¾ôÒ «øÄ¢Õ¨Á – Å¢º¢‰¼ «ò¨Å¾õ; «ò¨Å¾õ ±ýÀÐ þÕ¨Á «øÄ¡¾Ð; ±É§Å «øÄ¢Õ¨Á. ÐÁ¢ò¾ø ±ýÈ ¾Á¢ú Å¢¨Éî ¦º¡ø òÅ¢ ±ýÚ Å¼¦Á¡Æ¢Â¢ø ¾¢Ã¢óÐ §¾¡üÈõ ¸¡ðÎõ.) ¯Â¢÷ ¬¾Ûõ (ƒ£Å¡òÁ¡), ¦ÀÕõ ¬¾Ûõ (ÀÃÁ¡òÁ¡) ¦Åù§ÅÚ ¬É¨Å «øÄ; «ôÀÊò §¾¡üÈõ «Ç¢òÐ ¸ñÏìÌ ±¾¢§Ã Á¡Âõ ¸¡ðθ¢ýÈÉ. þÃñÎõ ´ý§È ±ýÚ «Ú¾¢ þðÎ ¯¨ÃìÌõ ¦¿È¢ ºí¸Ãâý «ø þÕ¨Áì §¸¡ðÀ¡Î («¾¡ÅÐ þÕ¨Á «øÄ¡¾Ð; ±É§Å ´Õ¨Á). Å¢ñ½Åõ þ¾¢ø ÌÈ¢ôÀ¢¼ò ¾ì¸ Ũ¸Â¢ø Á¡Ú ÀÎõ. ±ôÀÊ ¯¼¨Ä ¯Â¢÷ ¦ºÖòи¢È§¾¡, «§¾ §À¡Ä ¯Â¢Ã¡¾ý¸¨Ç ¦ÀÕÁ¡¾§É ÅÆ¢ ¿¼òи¢ÈÐ ±ýÚ Å¢¾ô¦À¡Õ¨Á ¦º¡øÖõ. ¯¼¨Äô §À¡ý§È þÂü¨¸, ¯ÄÌ, «ñ¼í¸û ¬¸¢Â¨ÅÔõ ¸Õ¾ôÀÎõ. §À¡¸¢ýÈ ¯¼ø, §À¡¸¢ýÈ ¯Â¢÷, §À¡¸¢ýÈ þÂü¨¸ ¬¸¢Â ±øÄ¡õ þ¨ÈÅÉ¢ø ¦À¡ÕóÐŧ¾ ºÃ¢. «¾É¡ø ¾¡ý þРŢ¾ôÀ¡É ´Õ¨Á «øÄÐ ÓØ¨Á. þôÀÊô ¦À¡ÕóÐõ ¦À¡ü ºÃ½õ ¾¡ý ´ù¦Å¡Õ Àò¾¢Â¡ÇÛõ §ÅñÎÅÐ ±ýÚ Å¢ñ½Åò¾¡÷ ¦º¡øÖÅ¡÷¸û. þó¾ ¸Õò¨¾ Á¢¸×õ ŢâòÐ ±Ø¾Ä¡õ ±ýÈ¡Öõ þíÌ ÍÕí¸î ¦º¡øÄ¢ þÕ츢§Èý. Å¢¾ôÒ ´Õ¨ÁìÌõ, º¢ÅÉ¢Âì §¸¡ðÀ¡ðÊüÌõ (¨ºÅ º¢ò¾¡ó¾ò¾¢üÌõ) Á¢¸ Ñϸ¢Â §ÅÚÀ¡§¼ ¯ñÎ. «¨¾ ŢâôÀ¢ý ¦ÀÕÌõ.
k. ¸¡ö ¬Ìõ â>¸¡Â¡õâ = ¸ÕôÀ¡Ìõ â; ¸¡ö = ¸ÕôÒ