Friday, November 14, 2008

பொத்தகம் - 4

இனி, பஞ்சை இழுத்து இழையாக்கி, பின் அதை மேலும் நீட்டி (நூலுதல்> நீலுதல்> நீளுதல்> நீளம்) நூலப்பட்டது நூல். இது ஒரு துகிற்துறைச் (textile) சொல். அதே பொழுது ஒரு குறிப்பிட்ட கருத்தை/கதையை/நிகழ்வை நீட்டிக் கூறுதலும் நுவலுதல் என்றே சொல்லப்படும். அப்படி நுவலியதும் (நுவல்>நூல்) நூல் என்று ஆகும். இந்த நூலும் அந்த நூலும் பார்ப்பதற்கு ஒன்றே போல் இருந்தாலும் நுண்ணிய அளவில் அவற்றின் சொற்பிறப்பில் வேறுபட்டவையாகும். இனிப் பல இழைகளைச் சேர்த்துப் பன்னி, முறுக்கேற்றி வலிமை கொடுத்தது பனுவல் (= பன்னப் பட்டது; பல்>பன்னுதல்>பனுவல். இதே சொல்லை இந்தோயிரோப்பியம் (காட்டாக ஆங்கிலம்) spinning என்று சொல்லும்.) பருத்தியை விளைத்து நூலாக்கிய நாவலந்தீவின் சொற்களே துகலியற் தொடர்பில் உலகெங்கும் பெரிதும் பரவிக் கிடக்கின்றன. அவற்றை விவரித்தால் இன்னும் விரியும். (பனுவல் என்பது துகிற்துறையில் மட்டுமல்லாமல், சொல்/ யாப்பு/ நூல் ஆகிய துறைகளிலும் பழகிய சொல்லாகும். (நாலாயிரப் பனுவல்) இது போன்ற சொற்களின் இரட்டைத் தோற்றம் ஆழ்ந்து உணரப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும்.

இனித் துல்லுதல் என்பது இணைத்தல், சேர்த்தல் என்ற பொருளை உணர்த்தும். துல்லுதல் என்பது துல்குதல் என்றும் ஆகும். அதன் அடுத்த வளர்ச்சியாய், லகரம் தொலைந்து துகுதல் என்றும் ஆகும். துகுத்தது துகில் = textile என்ற பெயர்ச்சொல் அப்புறம் விளையும். துகிலில் நூல் தொகுப்புமுறை துகுப்பு (texture) என்று சொல்லப்படும். வார்ப்பிலும் (warp) ஊடிலும் (weft) மாறி மாறி புதிய புதிய அடவுகளில் (designs) நூலைக கொடுத்து நெய்வது வெவ்வேறு துகுப்பை நமக்குத் தருகிறது. சட்டைத் துணியின் துகுப்பு ஒரு மாதிரியும், சேலையின் துகுப்பு இன்னொரு மாதிரியுமாக இருக்கிறதல்லவா? நூற்றுக் கணக்கான துகுப்புக்களைச் செய்யத் தெரிந்தன் பெருந் துகிலியலாளன் ஆகிறான்.

இதே போலச் சொற்கள் பலவும் நேர்த்தியாய்ப் பொருந்திய வாக்கியங்களை அடுத்தடுத்து அடுக்கி ஒரு கட்டுரை/கதை/கவிதை எனத் துகுத்ததை text என்றே இந்தையிரோப்பியத்தில் சொல்லுகிறார்கள். தமிழில் துல்கு என்று தேவைப்பட்ட இடங்களிற் சொல்லலாம். இனித் துல்ந்தது துன்னப் பட்டது என்றும் தமிழில் வரும். இந்தக் காலத்தில் தையற்காரர்கள் என்று நாம் சொல்லுகிறோமே, அவர்களைச் சங்க காலத்தில் துன்னகாரர்கள் என்றே சொன்னார்கள். அதாவது வெட்டிய துணியைச் சேர்த்துத் தைப்பவர் துன்னகாரர் ஆனார். (துகைப்பவர் பேச்சுத் தமிழில் தைப்பவர் ஆனார்.) இவ்வளவும் ஏன் சொல்லுகிறேன் என்றால் சேர்த்தல், தொகுதியாக்கல் என்னும் அடிப்படைக் கருத்து பலவிடத்தும் கிளைத்துப் புதிய புதிய சொற்களை உருவாக்கியிருக்கிறது. இங்கு எழுத்திற்கு இணையான துகிலியல் துறைச் சொற்களை மட்டும் எடுத்துக் காட்டாய்ச் சொன்னேன்.

அதே போல பொத்துதல் என்ற வினையும், சேர்த்தல், பெருத்துதல், கட்டுதல், தொகுத்தல் என்ற பொருளை உணர்த்தும். பொத்தப் பட்டது பொதி (= தொகுதி). போத்து ஓலைகளை அடுக்கித் தொகுத்தது பொத்தகம். பெருங்கதை உஞ்சைக் காண்டத்தில் யாழ் கைவைத்த காதையில் (34 ஆம் காதையில்) 26 ஆம் வரியில் வரும், “நிறைநூற் பொத்தகம் நெடுமனை ஏற்றி” என்ற வாசகத்தை இங்கு எண்ணிப் பார்க்கலாம். நிறைநூற் தொகுதி இங்கு பொத்தகம் எனப்படுகிறது. இதே போல, நாலடியார் 318 ஆம் பாட்டில்,

புத்தகமே சாலத் தொகுத்தும் பொருள்தெரியார்
உய்த்தகம் எல்லாம் நிறைப்பினும் -- மற்றவற்றைப்
போற்றும் புலவரும் வேறே பொருள்தெரிந்து
தேற்றும் புலவரும் வேறு

தொகுத்தல் பொருள் வருகிறது. இந்தக் கால எடுவிப்பில் (edition) மேலே உள்ள நாலடியார் வெண்பாவில் “புத்தகம்” என்அ சொல்லாட்சி இருந்தாலும் அதன் முதற் பதிப்பில், ஏட்டுச் சுவடியில், பொத்தகம் என்ற சொல்லாட்சி இருந்ததா, புத்தகம் என்ற சொல்லாட்சி இருந்ததா என்று இந்தக் காலத்தில் சொல்லமுடியாது இருக்கிறது. தொகுத்தற் பொருளை நோக்கும் போது, புத்தகத்தைக் காட்டிலும் பொத்தகமே பெரிதும் பொருந்துகிறது.

இதே போல ஏலாதி 63 ஆம் பாட்டில்

“ஊணொடு கூறை, எழுத்தாணி புத்தகம்
பேணொடும் எண்ணும் எழுத்திவை - மாணொடு
கேட்டெழுதி ஓதிவாழ் வார்க்கு ஈய்ந்தார் இம்மையான்
வேட்டெழுத வாழ்வார் விரிந்து

என்னும் பாட்டிலும் புத்தகம் என்ற சொல் சுவடி என்ற பொருளிலேயே பயின்றிருக்கிறது. இங்கும் இதன் முதற்பதிப்பில் பொத்தகம் என்ற சொல்லாட்சி இருந்ததா, புத்தகம் என்று சொல்லாட்சி இருந்ததா எனச் சொல்ல முடியாது இருக்கிறது.

இதுபோக, South Indian Inscriptions Vol III - இல் 80 ஆம் கல்வெட்டில் “பொத்தகப்படி குழி” என்ற சொற்றொடர் பயிலப்பட்டிருப்பதாய் சென்னைப் பல்கலைக் கழக Tamil Lexicon சொல்லுகிறது. ஆனால் என்னால் அந்தக் கல்வெட்டை இந்தியத் தொல்லியற் துறை வெளியிட்ட நூலில் காணமுடியவில்லை. ஆழத் தேடிப் பார்க்கவேண்டும்.

பொத்தகம் என்னும் இந்தச் சொல் இன்று கிடைத்துள்ள சங்க இலக்கியங்களில் அப்படியே பயிலவில்லை தான். அதே பொழுது, சங்க இலக்கியம் என்பது தமிழில் அக்காலத்துப் பயின்ற எல்லாச் சொற்களின் அகரமுதலித் தொகுதி அல்ல. அது ஒரு சிறுதொகுதி. இவை தவிர, நமக்குக் கிடைக்காமல் அழிந்துபட்ட நூல்கள் இன்னும் ஏராளம் என்றே தமிழ் ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். [இந்த அடிப்படைக் கருத்தை ஒதுக்கி, சங்க இலக்கியத்தில் நேரடியாக இல்லையென்றால் ”குறிப்பிட்ட சொல் தமிழில்லை, அது வடமொழியில் இருந்து வாங்கிய கடன்” என்று முட்டாள் தனமாகச் சொல்லும் “வல்லாளர்கள்” பலரும் உண்டு. ஏனென்றால் ”ஏழை சொல் அம்பலம் ஏறாது” என்ற நாட்டு வழக்கு அவர்களுக்குத் தெரியும்.]

நாட்பட, நாட்படப் பனையோலையைச் செதில் அரிக்கத் தானே செய்யும்? அதனால், கிட்டத்தட்ட ஒரு 120 - 150 ஆண்டுகளுக்கு மேல் எந்தவோர் ஓலைச்சுவடியும் தாங்காது. அதை அடுத்த எடுவிப்பில் படியெடுக்க வேண்டும். 1900 வாக்கில் ஒரு சுவடி கிடைக்க வேண்டுமானால் கி.மு.300 ஆம் ஆண்டில் முதற்பதிப்பு என்றால், கிட்டத்தட்ட 14 ஆம் பதிப்பிற்கு அப்புறமே கி.மு.1900ல் 15வது பதிப்பு கிடைக்கும். எனவே இன்றைக்கு நம் கையில் கிடைத்திருக்கும் சங்க நூற் சுவடிகள் 12, 13, 14, 15 ஆம் பதிப்புகளாகவே இருக்கும்.

ஓவ்வோர் எடுவிப்பிலும், ஏற்படும் கவனக் குறைவால் எழுத்துப் பிழைகளும், சொற்கூட்டுப் பிழைகளும் கூடிவர வாய்ப்புண்டு. இந்தப் பட்டுமைகளால், பொத்தகம் என்ற சொல் புத்தகம் ஆகப் பெரிதுமே வாய்ப்பிருக்கிறது. சுருங்கச் சொன்னால் போத்து ஓலைகளைப் (பனையோலைகளைப்) பொத்திக் கட்டியது பொத்தகம். ஏட்டுக் கட்டு, ஓலைச்சுவடி என்னும் இணைச்சொற்களால் இந்தச் சொற்பிறப்பை நாம் உணர முடியும்.பனையின்றிப் பொத்தகம் என்ற சொல் எழ வாய்ப்பில்லை. கூடவே பனைப்புழக்கம் உள்ள பகுதியில் இருந்தே பொத்தகம் என்றசொல் எழுந்திருக்க முடியும் என்பதையும் உணரலாம்.

இப்படிச் சுருக்கமாகப் பொத்தகத்தின் சொற்பிறப்பை ஒரு பத்தியில் எழுதியிருக்கலாம் தான். இவ்வளவு விரிவாக மற்ற தொடர்புடைய சொற்களோடு பொருத்தி இந்தத் தொடரை நான்கு பகுதிகளில் எழுதியது மற்ற சான்றுகளை உணர்த்தவே என்று கொள்க!

அன்புடன்,
இராம.கி.

1 comment:

HK Arun said...

விரிவானத் தகவல்களுக்கு மிக்க நன்றி ஐயா.

// சுருங்கச் சொன்னால் போத்து ஓலைகளைப் (பனையோலைகளைப்) பொத்திக் கட்டியது பொத்தகம். ஏட்டுக் கட்டு, ஓலைச்சுவடி என்னும் இணைச்சொற்களால் இந்தச் சொற்பிறப்பை நாம் உணர முடியும்.பனையின்றிப் பொத்தகம் என்ற சொல் எழ வாய்ப்பில்லை. கூடவே பனைப்புழக்கம் உள்ள பகுதியில் இருந்தே பொத்தகம் என்றசொல் எழுந்திருக்க முடியும் என்பதையும் உணரலாம்.//

தமிழீழத்தில் "பொத்தகம்" எனும் சொல்லை புழக்கத்திற்கு கொண்டுவந்தோர் தெளிவும் மகிழ்வைத் தருகின்றது.

தொடரட்டும் உங்கள் தமிழ் பணி.

அன்புடன் அருண்