Thursday, February 14, 2019

தானம் தவமிரண்டும்

"தியானம், தவம் இவ்விரண்டும் தமிழ்ச்சொற்களா? 'தானம் தவம் இரண்டும் தங்கா'வென வள்ளுவர் குறிப்பிடும் சொற்கள் மேற்கண்ட சொற்களுக்கு இணையானவை தானா?" என்று சொற்களம் முகநூல் குழுவில் கேள்வி யெழுந்தது. இதற்கான என் மறுமொழி நீண்டது. தவிர,

”தானம் தவமிரண்டும் தங்கா வியனுலகம்
 வானம் வழங்காது எனின்”

என்ற, நீத்தார்பெருமையின், 19 ஆம் குறளுக்குப் பெரும்பாலான நூல்களிற் கொடுக்கப்படும் உரையிலிருந்து நான் வேறுபடுவேன். முதலில் தானம், தவமென்பவற்றின் சொற்பிறப்பைப் பார்ப்போம்.

பட்டறியும் காட்சிகளைச் சில அடையாளங்களோடு பொருத்தி நாம் மூளையின் நினைவகத்தில் பதிகிறோம். மூளையென்பது, மேல் அடி எனும் பகுதிகள் கொண்டது. மேல்மூளையில் நினைவகமும், அடிமூளையிற் கட்டுமையமும் உள்ளன. மூளைப்பதிவுகளை மீள்கொணர்வதே (முன்>) முன்னல், (உல்>உள்>) உள்ளல், (முன்>உன்>உன்>) உன்னல், (உல்>ஒன்> ஒன்று>) ஒன்றல், (உள்>ஒர்>ஓர்>) ஓர்தல், (கள்>கண்>) கண்ணல், (கல்>கரு> கருது>) கருதல், (செ>செத்து>சித்து>சிந்து>) சிந்தனை, (துல்>துன்>) துன்னல்/துன்றல், (முன்>நுன்>நின்>) நினைதல் போன்ற சொற்களால் உணர்த்தப் படுகிறது. பொதுவாகப் பொருந்தலையும், விதப்பாய் வேறுபொருள்களையும் இவற்றடிப் பிறந்த பன்னூறு சொற்கள் குறிக்கும். இவை எல்லாவற்றையும் சங்கதப்படுத்தியே பொருள்காண்பது நம்மை அடிமைத்தனத்திற்கே இட்டுச் செல்லும். எது முந்தி என்பதில் ஒரு சிலர் குடுமிப்பிடிச் சண்டை போடலாம். அது வேறு கதை.

மோனியர் வில்லியம்சு பார்த்தால், ஆத்மனே பாதப் படி, மந்நெனும் சங்கதத் தாது 8.4 ஆம் வகை சேர்ந்ததென்றும், பாணினியின் தாதுபாடப் படி, xxx, 9; xxv, 670 இன் வகைப்பட்டதென்றுஞ் சொல்லும். இதன் பொருள் to think, believe, imagine, suppose, conjecture என்பதே. இதன் வழி சங்கதச்சொற்கள் பல. மந, மநந, மநஸ், மநு, மநுஷ், மநோ, மந்த்து, மந்த்ர, மந்த்ரி போன்றவையும் பிறவுமாகும். மந்நுக்கும் முந்தையதாய் முல்*>முன்>மன் எனும் வேரைத் (முன்-னல் வினையைத்) தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் சொல்லும். (”வேறு பல முன்னிய விரகறி பொருந - பொருநராற்றுப்படை 3) கன்னடத்திலும் முந்நு உண்டு. ஞாவகம் கொள்ளுங்கள். தமிழின் மொழியீற்று னகரம், நகரத்தின் போலி. ”வெரிந்” தவிர்த்து சொல் முடிவில் னகரமே ஈற்றாகும். இதுபோல் மு-வும் நு வும் சொல்தொடக்கப் போலிகள்.’ மன்>மன்னு, மனம்/மனசு, மனனம், மன்>மான்>மாந்து, மாந்தன், மந்திரம், மந்திரி என்பவற்றைத் தமிழென்றே கொள்ளலாம். மன்னுந் திரம்(>திறம்) தமிழில் மந்திரமாகும்.

முன்சொன்னதுபோல் துல்>துன்>துன்னல்>துன்றல், பொருந்தலைக் குறிக்கும். துல்>தல்லு-தல்= பொருந்தல், புணர்தல். துல்>தல்>தல்லை>தலை = உடம்போடு பொருந்தியது. ஒரு நீளத்தண்டில் 2 பக்கம் இருப்பதும் தலையே. முகமுள்ள தலை கவனம் பெறும். வாலிருப்பது கவனம் பெறாது. பொருந்தலால், தலைக்கு இடமென்றும் பொருளுண்டு. “வளித்தலைஇய தீயும்- வளியின் பாற்பட்ட தீயும்” என்பது புறம் 2:4; ”மலிர்புனல் தலைத் தலைஇ”- பரி. 6:3; ”நனந்தலை நல்லெயில்”- புறம்.15, அருவா வடதலை என்பது இற்றை வேலூர், சித்தூர், நெல்லூர் மாவட்டங்களைக் குறிக்கும். சீத்தலைச் சாத்தனார், சீத்தலையைச் சேர்ந்தவர். பேட்டைவாய்த் தலை= சிராப்பள்ளிக்கு அருகிய ஊர். ”தண்டலை மயில்களாடத் தாமரை விளக்கந்தாங்க”- கம்பன் பாட்டு. துல்>தல்>தல்லம்>தலம், இடத்தைக் குறிக்கும். பல வளங்கள், மக்கள், விலங்குகள் பொருந்தியவிடம், தலம் எனப்படும். இது ஸ்த்லமென வடக்கே திரியும். தலம், தளமுமாகும். தளத்தைத் தளியென்பார். கோயிலெனும் விதப்புப் பொருளும் பெறும்.

தலவாடம்>தளவாடம்= குறிப்பிட்ட வேலைக்குப் பொருந்துங் கருவி (tool). ஒன்றை இன்னொன்றோடு பொருத்துவது/கட்டுவது தளைத்தல். யாப்பில் விதவிதமாய்ச் சீர்கட்டுவது தளை. தல்லு>தழுவு-தல்= பொருந்தல்; ’தமிழ் தழீய சாயகவர்’- சீவக, 2026. தல்>தருகு-தல் என்பது ஓரிடத்தில் பொருந்துவது. தல்>தல்ங்கு>தங்கலைக் (= இருத்தல், வைகல்) குறிக்கும். நாம் ஒன்றில் மேல் தங்குகிறோம். அது நம்மைத் தங்குகிறது. தங்கு>தாங்கு>தாங்கல்; தங்கு> தஞ்சு>தஞ்சம்= அடைக்கலம். பொருந்திய பின் அதற்கும் மேம்படல் தருக்கல் ஆகும். தல்>தருக்கு= மேம்படல், மிகுத்துக் கூறல். தருக்கு>தருக்கம்= சொல்லால்/பொருளால்/பேச்சால் ஒருவர் இன்னொருவரில் மேம்படுவது. தள்>தள்>தள்+ந்+து= தண்டு>தண்டல்= சேர்த்தல், திரட்டல், இணைத்தல்; இதே போல் தாணுதல் = நிலைபெறுதல்;

தானு>தானித்தல் (அல்லது தானு>தாணு>தாணித்தல்)= பதித்தல்; த(ல்)ந்து> தந்து= கயிறு. தல்+ம்+பு= தம்பு>தம்புதல்= கட்டுதல். தம்பு>தம்பம்>ஸ்தம்பம்= (ஏதோவொரு விலங்கை அல்லது பொருளை நகர விடாது) கட்டும் தூண். தல்>தலு>தறு>தறு-தல்= கட்டல் தறு>தறை>தறை-தல்= ஆணியடித்து இறுக்கல். தன்னுதல், தன்றுதல், தான்றுதல் போன்றவையும் பொருந்தல் பொருள் கொண்டவையே. தன்>தனை என்பது எண்ணிக்கை, அளவைப் பொருத்திச் சொல்வது. இது எத்தனை மணங்கு?, எத்தனை படி, எத்தனை சதுர அடி, எத்தனை மாத்திரி (metre), எத்தனை எண்ணிக்கை என விதவிதமாய் விரியும். இத்தனை. அத்தனை என்றுஞ் சொல்கிறோம். இனித் தான்>தானம் என்பது இடங்குறிக்கும் சொல். இது பூதி (physical) இடத்தையும் சிந்தனை இடத்தையும் குறிக்கும்.

[ஆங்கிலத்தில் வரும் think (v.) Old English þencan "imagine, conceive in the mind; consider, meditate, remember; intend, wish, desire" (past tense þohte, past participle geþoht), probably originally "cause to appear to oneself," from Proto-Germanic *thankjan (source also of Old Frisian thinka, Old Saxon thenkian, Old High German denchen, German denken, Old Norse þekkja, Gothic þagkjan) என்பதுங்கூட நம்முர்த் துன்னலோடு தொடர்புடையதாய்த் தெரிகிறது/] .

ஒரு எண்ணைக் குறிக்கும்போது ஒன்றாம் தானம், பத்தாம் தானம், நூறாம் தானம் .....என்று பலவாறாய்ச் சொல்கிறோமே அந்த place இற்கும் இதே சொல் தான். இன்னும் போய் இந்துத்தானம் (hindustan), பாக்கித்தானம் (Pakisthan) என்றெலாம் சொல்வதும் இதே பொருள் தான். (இந்தத் தானத்தோடு ஈகை, கொடை என்று பொருள்தரும் தானத்தை அருள்கூர்ந்து குழப்பிக் கொள்ளாதீர். இரண்டும் வேறுபட்டவை. இரண்டையும் குழப்பிக்கொள்ளும் வேலையய்த் தான் பெரும்பாலான உரையாசிரியர் செய்துள்ளார்.) சிந்திப்பது தொடர்பாய், இதே பொருந்தற் பொருளில் தானமென்ற தமிழ்ச்சொல்லின் இடையே யகரஞ் சேர்த்துத் த்யானம் என்று சங்கத்தில் சொல்வார். (ஊற்றுச்சொல் எதுவெனத் தெரியாது இது சங்கத வழிப் பட்டதென எண்ணிக் கொள்வோம்.) ஒரு குறிப்பிட்ட சிந்தனையிடத்தில் ஆழ்வது என்றே பேச்சுவழக்கில் த்யானம் புரிந்துகொள்ளப் படுகிறது. காட்டாக சிவனை நினைத்து, “நமசிவாய” என்றோ, ”சிவசிவ” என்றோ திரும்பத் திரும்பச் சொல்லி எண்ணிக் கொண்டிருப்பதும் த்யானம் தான்,. அலைபாயும் மனத்தை வெவ்வேறு சிந்தனைகளில் மூழ்கவிடாது குறிப்பிட்ட சிந்தனையில் நிலைநிறுத்துவதும் தானித்தலே. (சங்கதத் தாக்கத்தில் இதைத் த்யானிப்பது என்பார்.)

[அடுத்த வளர்ச்சி சற்று நுணுக்கமானது உடல் என்பது ஐம்பூதங்களால் ஆனது ”இந்த உடலின் இயக்கமே உயிர்” என்பது பொதுவான உலகாய்தப் புரிதல். ”உடல் வேறு, உயிர் வேறு. இரண்டுஞ் சேரும்பொழுதே இயக்கம் நடை பெறுகிறது” என்பது ஆதனியற் (ஆன்மீகப்)_ பார்வை  ஆதன் = உயிர் = ஆன்மா) தமிழர் நெடுநாட்கள் முன்னேயே ஆதனியற் பார்வை கொண்டுவிட்டார்.. உயிரும் மெய்யும் பொருந்தியது தல்>தன் எனப் படும். அதாவது தன்மைப் பொருளைத் தாமரையிலை நீர் போல் படர்க்கைப் பகரப்பெயராய்ச் சொல்லப் படும். யான்/ஞான்/நான் என்பது முதல்நிலைப் பகரப்பெயர். தன்>தான் என்பது யான்.ஞான், நானைப் படர்க்கைப் பார்வையில் சொல்லும் பகரப்பெயர். தன்+உ என்பது தனுவாகித் தன்னுடலைக் குறிக்கும். இன்னும் விரிந்து தன்மை/தனம் என்ற சொற்கள் இயல்பு, குணம் போன்றவற்றைக் குறிக்கும். தன்/தனு என்று உயிர்/உடலைப் பிரித்தபின் தனித்தலுக்குப் பிரித்தல் பொருளும் வந்துவிடும்.]

இனித் தவத்திற்கு வருவோம். துல்>துள்>தள்>தள>தளதளப்பு என்பது ஒளிரலைக் குறிக்கும். துல்>துலகு>துலங்கு>துலக்கு>துயக்கு என்பதும் விளக்கம் தான். இவ்வரிசையில், லகரம் ளகரமாயினும் அதே பொருளே. இனித் தள்>தள>தழ>தழலாகும். இது உள்>அள்>அழல் போன்றதே. தழல் இன்னும் திரிந்து தணலும் ஆகும். அடுத்து தழல்> தழலி>தகலி>தகழி>தகழிச்சி என்பது கருப்பூரத்தைக் குறிக்கும். குழ>குக, மழ>மக என்பது போல் தழதழ என்பது தகதக என்றும் பலுக்கப்படும். துல்கு>துகு>திகு>திகழ் =என்பது திங்களைக் குறிக்கும். திகழ்>திகழி>திகதி என்பது சூரியமானக் கணக்கின் படி ஒளிதரும் நாட்களைக் குறிக்கும். வேறுவகையில் சந்திரமானக் கணக்கில் ஒரு திங்களுக்கு 2 பக்கம், அதை சொக்கொளிப்பக்கம் (Suklapaksha), கருநப்பக்கம் (krishnapaksha) என்று இரண்டாய்ப் பிரிப்பர். ஒவ்வொரு பக்கத்திற்கும் 15 திதிகளாய்ச் சொல்வர். திகழ்>திகழி> திகதி>திதி என்று இச்சொல் வடிவு கொள்ளும்.

துள்>து(ல்)கு>துகு>தகு>தகதக என்பது முன்னால் சொன்னதுபோல் ஒளிர்வதற்கு மட்டுமின்றி எரிவதற்கும், வெப்பத்திற்கும் கூடப் பயன்படும் ஒலிக்குறிப்பாகும். துள்>தெள்>தெறூ>தெறுதல் என்பது சுடுதலையுங் குறிக்கும். (குறள் 1104). தகம்= வெப்பம், தகநன்= நெருப்புக் கடவுள்; எரிவு, நீர்வேட்கை; தகவு கொண்ட கல் கல்(ந்)தகம் ஆகும். கந்தகம் காந்தும் (வெப்பங் கொடுக்கும்.) ஆங்கிலத்தில் இதை sulphur என்பார். தகல்= ஒளி;  தகன்= தீ; தகனம்= எரிக்கை; தகனித்தல்= எரித்தல். தகா= பசி, நீர்வேட்கை. தகி= எரி, வெப்பஞ்செய்தல் தகதக>தக>தகு>தகி என இது இன்னும் விரியும். தகிப்பு= எரிப்பு, சுடுகை. தகு> தகம்>தங்கம்= ஒளியால் விளங்கும் மாழை ”சுடச்சுடப் பொன் ஒளிரும்” என்பார்.

மொழியிடையில் ககரமும் வகரமும் போலிகளாகும். நாகற்பழம் நாவற்பழம் என்று சொல்லப்படுகிறதே? தகு>தகம்>தவமாகும். உடலில் வெப்பத்தை உருவாக்கிக்கொள்ளும் செயலான ’தவம்’ தமிழே. பசியிருக்கும் வயிறு சுடும். அதனுட் சுரக்கும் இரப்பைக்காடி எந்தவுணவையும் செரிக்காததால், வயிற்றுச் சுவரைத் தின்று எரிச்சலைக் கொடுக்கும். எரிச்சல் நீள, உடல் வெம்மை கூடும். மற்ற கெடுதல்கள் ஏற்படும். தவு>தவம்= உடலை எரித்தாற்போன்ற துறவறப் பயிற்சி. வெப்பத்தால் உடல்வருத்தி ஐம்புலனை அடக்கல் தகு> தவு>தவம்= உடலை வருத்திக்கொள்வது. இப்படி வருந்துகையில், மனத்தை ஒருநிலைப் படுத்துவது தானம்>த்யானம். தானமும் தவமும் ஒன்று சேர்ந்து அமைவதே துறவியரின் வழி. “உற்றநோய் நோன்றல் உயிர்க்கு உறுகண் செய்யாமை அற்றே தவத்திற்கு உரு” என்பது வள்ளுவம். வடக்கே போகப் போக, வகரம் baகரமாகும். தவம்>தபம் ஆவதும் வடபுல வழக்கமே. தவு> தபு>தபஸ் ஆவதும் வடபுலத்திரிவே. தவு>தவி>தவித்தல்= இல்லாமைக்கு வருந்தல். நீர்வேட்கை உண்டாதல் தவு>தவி>தவிப்பு= வருந்துகை, வேட்கை, தவு>தாவு>தாவம்= நீர் வேட்கை; தகு>தகை> என்பதும் தகு>தாகு>தாகம் என்பதும் நீர்வேட்கை தாம்.

தானம் என்பது சிந்தையில் தங்குவது, தவம் என்பது உடலில் தங்குவது. தானம் என்பது கொடையானால் (இத்தானமும் தமிழே.) அது தங்காது. நகர்ந்து விடும். தங்கும் என்ற வினைபற்றியே முன்சொன்ன 19 ஆ குறளுக்கு நான் வேறுபட்டுப் பொருள் சொல்கிறேன். இதுவரை நான்பார்த்த எந்த உரையாசிரியரும் தானத்தைத் த்யானத்தோடு பொருத்தமாட்டார். அந்தளவிற்கு ’த்யானம்’ வடமொழிச்சொல் என்ற கருத்து இங்கு பலர்க்கும் ஊறிவிட்டது. நீத்தார் பெருமையின் குறள் ஒழுங்காய் விளங்க வேண்டும் எனில், இங்கு தானத்தைக் கொடையென்று சொல்லல் தவறு.

”தானம் தவமிரண்டும் தங்கா வியனுலகம்
 வானம் வழங்காது எனின்”

என்ற குறளால், ”இந்த உலகில் மழை பெய்யாதிருந்தால் பின் தானமும் (தியானமும்) தவமும் தங்காது” என்றும், :”மழையில்லையெனில் மாந்தம் அழிந்துவிடாதா? - என்றும் உணர்த்துகிறார் வள்ளுவர்.

மழையிலா உலகில் தானமும், தவமும் செய்யமுடியுமா?

அன்புடன்,
இராம.கி.

Tuesday, February 12, 2019

Robot - படுவி

அடுத்துவரும் செபுதெம்பர் 20-22, 2019இல் அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தில் 18 ஆவது தமிழிணைய மாநாடு நடக்கப்போவதாகவும், அதன் மையக்கருத்தாக Tamil Robotics and Language processing அமையுமென்றும், “தானியங்கிக்கருவிகளில் தமிழ்மொழிப் பயன்பாடு” எனும் தமிழாக்கத்தையும் படிக்கநேர்ந்தது. நான் உத்தமத்தை விட்டுவந்து 2 ஆண்டுகளுக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. இப்போது இந்த அறிவிப்பைப் படித்தபோது, சரியான தமிழாக்கத்தை உணர்த்தாதிருக்க முடிய வில்லை. ஆழ்ந்து ஓர்ந்தால், robot- இற்குத் ”தானியங்கிக் கருவி” சரிவராது. automaton- க்குச் சரியாகலாம். நுட்பியலின்படி, இரண்டும் ஒன்றில்லை. ஒரு முறை முகநூல் சொல்லாய்வுக் குழுவில் நண்பர் முத்துநெடுமாறன் bot- இற்கு இணையான தமிழ்ச்சொல் கேட்டதும், கீழுள்ளதை நானெழுதியதும் நினைவிற்கு வந்தது.

அந்த இடுகையைச் சுட்டலாமெனில், உந்தமம் விட்டு வெளிவந்தது போல் சொல்லாய்வுக் குழுவிலிருந்தும் நான் நகர்ந்துவிட்டேன். நான் அங்கிலாத நிலையில் அவ்விடுகையைத் தேடுவது எப்படியென எனக்குத் தெரிய வில்லை. எனவே என் கணியிலிருந்து எடுத்து மீள இடும் கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. இம்முறை என் வலைப்பதிவிலிட்டு முகநூற் பக்கத்தில் சுட்டி தருகிறேன். Tamil Robotics and Language processing என்பதைத் ”தமிழ்ப் படுவியியலும் மொழிச் செயலாக்கமும்” என்பதே சரியாகும். மாநாட்டில் தொடர்புள்ளோர் யாரேனும் இதைப் படித்தால் ஒருங்கிணைப்பாளரிடஞ் சொல்லுங்கள். என் பரிந்துரையை ஏற்பதும் ஏற்காததும் அவர் உகப்பு. தமிழ்க்கணிமை இன்றும் எனக்கு நெருக்கமானது. அதில் நடக்கும் தமிழ்த் தொண்டு சிறக்கட்டும்.! 
------------------------------------- 
இய்யெனும் வினையடியில் கிளர்ந்தசொல் இயல்வதாகும். இயல்தல்= to be possible. ”இயல்வது கரவேல்”- ஆத்தி சூடி. to happen என்றும் இச்சொல் பொருள் கொள்ளும். இயைதல்= பொருந்தல். இவையெலாம் இயற்கையோடு பொருந்துஞ் சொற்கள் இவற்றை robotics இல் பயன்படுத்த முடியுமா, தெரிய வில்லை. செய்தலே மாந்தனுக்கானது. செயல்தல்= இயற்கையைச் சேர்த்தோ, மறுத்தோ மாந்தன் செய்வது. செயலில் பல்வேறு கூட்டுவினைகளுண்டு. செய்யும்வினை செய்வினை. இன்னொருவரை செயப்படுத்தும் வினை செயப் பாட்டு வினை. உயர்திணையில் இது இன்னொருவருக்கும், அஃறிணையில் இன்னொன்றுக்கும் ஆகும். மாந்தர்கள் செய்வினையும் செயப்பாட்டு வினையுஞ் செய்வர். robot செய்வது மாந்தர்பார்வையில் செயப்பாட்டு வினையே. தானே சிந்தித்துச்செய்யும் வினை அறிவு robot இற்குக் கிடையாது. என்ன தான் செயற்கையறிவை கூட்டினும், இற்றைநிலையில் செயப்பாட்டு வினை மட்டுமே அது செய்யமுடியும். ஒருவேளை Bicentennial man இல் Robin Williams ஆல் சித்தரிக்கப்பட்ட Andrew போன்ற robot ஆல் எதிர் காலத்தில் முடியலாம்.

செயப்பாட்டு வினையைப் பிறவினையென்றும் புரிந்துகொள்ளலாம். செய் வினையிலிருந்து செயப்பாட்டுவினை ஆக்க, ”படு” என்ற துணை வினையை நாம் பயன்படுத்துகிறோம். ”செய்” வினை கையாலும், வேளாண்மையாலும் எழுந்தது. செய்க்கு மாறாக உழுவென்ற வினையும் உண்டு. இன்றைக்கு இருக்கும் உழைப்பு (உள்>உழு>உழை>உழைப்பு), தொண்டு (தொள்ளுவது தொண்டு, தோண்டு) தொழில் (தொள்>தொழு>தொழில்) போன்ற சொற்கள் எல்லாம் வேளாண்மையில் எழுந்தன. நிலத்தைக்கீறிப் புரட்டுவதில் உழைப்பும், தொண்டும், தொழிலும் அடங்கியுள்ளன. இவற்றோடு தொடர்புள்ள இன்னொரு சொல் அர்>அரி. நுகர்விற்கு முன் நிலத்தின் விளைவை அரித்துப் போடுதல். இதற்கும் மாந்தவுழைப்பு மிகுதி.. அரிதல் அறுதலுமாகும். அண்மைக்காலம் வரை இச்செயல்கள் எல்லாமே மாந்தராலும், மாந்தருக்கு உதவியான கருவிகளாலும் செய்யப்பட்டன. கடந்த 60, 70 காலங்களிற்றான், ஆணைகளைக் கேட்டுச் செயற்படும் robot களின் திறன் வளர்ந்து வருகிறது.

இந்நிலையில் robot ஐத் தமிழில் எப்படிச்சொல்வதென்ற கேள்வி எழுகிறது. பலரும் ரோபாட் என்றே எழுதுகிறார். எழுத்தாளர் சுஜாதா இயந்திரன் என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தினார். ஆனால் இதைக் காட்டிலும் பொருத்தமான சொல்லைத் தமிழில் ஆக்கமுடியும். அதற்குமுன் தமிழரிடம் பார்வை மாற்றம் ஏற்படவேண்டும். திராவிட மொழிக்குடும்பத்திற்கும் இந்தையிரோப்பிய மொழிக் குடும்பத்திற்கும் ஏதோவொரு தொடர்புண்டென்று சிச்சிறிதாய்க் குரலெழுகிறது. இதை Nostratic studies இன் பகுதியாய்க் கொள்வர். நம்மூரில் பேரா. கு,அரசேந்திரன், பி. இராமநாதன் போன்றோர் இதை அழுத்திச் சொல்கிறார். மேலையுலகில் Stephan Hillyer Levitt போன்றோரும் காது கொடுத்துக் கேட்கத் தொடங்கியுள்ளார். இணையத்தில் 15, 20 ஆண்டுகளாய் நானிதைச் சொல்லிவருகிறேன். (அதனாலேயே என்னைப் பலருஞ் சாடிப் புறக்கணிப்பதுமுண்டு. கேலிசெய்ததுமுண்டு. ஆயினும் தோன்றியதைச் சொல்லத்தானே வேண்டும்? சங்கதமெனும் பெருந்தடையே நம்மை இதுபற்றி உணரவிடாது தடுக்கிறது. ”சங்கதமே மேடு, தமிழ் பள்ளம்” என்பதும், தமிழுக்கும் மேலைமொழிகளுக்கும் இடையே தென்படுந் தொடர்பு சங்கத வழிப் பட்டதே என்ற கருதுகோளுஞ் சேர்ந்து ஒருவித வழிபாட்டுத் தனத்தையும் உருவாக்குகின்றன. இத்தடையை மீறினாலொழிய நான் சொல்வது புரியாது.)

ஆங்கிலத்தில் வரும் labour, labourer என்பவை தமிழின் உழைப்பு, உழைப்போர் என்பவற்றோடு தொடர்புடையனவாய்த் தோற்றுகின்றன. அதேபோற் செருமனில் வரும் Arbeit ”அரிபடு” தலோடு தொடர்புடையதாய்த் தோற்றுகிறது. ஆங்கிலத்தில் வரும் robot என்ற சொல் சுலாவிக் (slavic) மொழிகளின் வழி செருமானிய arbeit சொல்லோடு தொடர்புடையது.             .     

robot (n.) 1923, from English translation of 1920 play "R.U.R." ("Rossum's Universal Robots"), by Karel Capek (1890-1938), from Czech robotnik "forced worker," from robota "forced labor, compulsory service, drudgery," from robotiti "to work, drudge," from an Old Czech source akin to Old Church Slavonic rabota "servitude," from rabu "slave," from Old Slavic *orbu-, from PIE *orbh- "pass from one status to another" (see orphan). The Slavic word thus is a cousin to German Arbeit "work" (Old High German arabeit). According to Rawson the word was popularized by Karel Capek's play, "but was coined by his brother Josef (the two often collaborated), who used it initially in a short story."

உழுபடுதல், தொழுபடுதல், அரிபடுதல், செயற்படுதல் என எல்லாமும் செயற்பாட்டுத் தோற்றங்கொண்டவை. மேலேயுள்ள robot இல் ro என்பது ஒரு பக்கமெனில், bot என்பது இன்னொருபக்கம். robot இன் முகன்மை ஒரு பக்கம் பட்டு இன்னொருபக்கம் அரி, உழு, தொழு என்று செய்வதிலுள்ளது. படுதல் வினையே robot ஐ நம்மோடு அழுந்த இணைக்கிறது. எனவே மாந்தப் பார்வையில் உழு, தொழு, அரி போன்றவற்றைப் பொதுமைப்படுத்தி ஆணைப் படுவி என்றழைக்கலாம் இன்னுஞ் சுருக்கமாய்ப் படுவிகள் (bots) என்றே அழைக்கலாம். படுவிகள் உருவாவதற்கு முந்தைய காலகட்ட நிலையில்

நாம் உழுகிறோம். நிலம் உழுபடுகிறது.
நாம் தொள்ளுகிறோம். நிலம் தொழுபடுகிறது.
நாம் அரிகிறோம். கதிர் அரிபடுகிறது.
நாம் செய்கிறோம். கருவி செயற்படுகிறது.

படுவிகள் உருவானபின், அவற்றைப் பயனுறுத்திய நிலையில்

நாம் ஆணையிடுகிறோம் படுவி உழுகிறது நிலம் உழுபடுகிறது
நாம் ஆணையிடுகிறோம் படுவி தொள்ளுகிறது நிலம் தொழுபடுகிறது
நாம் ஆணையிடுகிறோம். படுவி அரிகிறது. கதிர் அரிபடுகிறது
நாம் ஆணையிடுகிறோம் படுவி செய்கிறது கருவி செயற்படுகிறது

படுவி, ஒன்றாக மட்டும் இருக்கத்தேவையில்லை. அவை சேரிய படுவிகளும் (series of bots) ஆகலாம் படுவி1 உயர்செயற்கை அறிவுள்ளதாகவும், படுவி 2 அடுத்த செயற்கை அறிவுள்ளதாகவும் ...........................படுவி n செயற்கையறிவு இல்லாததாகவும் ஆகலாம். ஒவ்வொரு படுவிக்கும் பூதியவுரு (physical shpe) இருக்கத் தேவையில்லை. முதல் படுவி உயர்நிலை நிரலாய்க் (high level programme) கூட இருக்கலாம், அடுத்தது தாழ்நிலை நிரலும் (low level programme), சினைகளுங் (physical parts) கொண்ட பூதியகருவி (physical equipment) யாகலாம்.

botற்கும் robot என் பரிந்துரை படுவி.

அன்புடன்,
இராம.கி. 
 .