Monday, September 24, 2018

மறைக்காடு - 1

ஓராண்டிற்கு முன்னால், “மறைக்காடா? மரைக்காடா?” என்ற உரையாடல் மின்தமிழில் காரசாரமாய்ப் போனது. அதேபோது தேக்கடி, மூணாறென ஊர்சுற்றியதால், ஓரிரு கருத்துச் சொன்னதோடு நான் ஆழமாய்ப் பங்குபெற வில்லை. உருப்படியான ஆதாரமின்றி, 20/21 ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழறிஞரைத் தொட்டுக்காட்டி, வழக்கம்போல் அவர், இவரென்று பெயர் விரவி, தான் பிடித்த முயலுக்கு மூன்று காலென அடம் பிடிப்பவரோடு எப்படி உரையாடமுடியும்?. தவிர, என்னிடமிருந்த ஊற்றுகளையுஞ் சரிபார்க்க வேண்டியிருந்ததால், பொறுமை நன்றென எண்ணிப் பேசாதிருந்தேன். பின்னால் எழுதினேன். இப்போது சேமிக்கிறேன்..

[இங்கோர் இடைவிலகல். இந்த உரையாடலினூடே, ”மறைகாடா? மறைக்காடா?” என்ற துணைக்கேள்வியும் எழுந்தது. மூணாறில் ஊர்சுற்றிய போது மூணாறு - உடுமலைப்பேட்டை வழியில் 43/44 கி.மீ. தொலைவில் மறையூரென்றதோர் இடத்தைப் பார்த்தேன். மலைகளின் நடுவே மறைவது மறையூர். மறைதல், தன்வினைத் தொழிற்பெயர். மறைத்தல், பிறவினைத் தொழிற்பெயர். இரண்டிற்கும் மறையென்ற ஒரே வினையடிதான். தன்வினை யுணர்த்தும் மறையூரில் வினை மிகாது. பிறவினையுணர்த்தும் மறைக்காட்டில் வினை மிகும். நிலைமொழியில் உயிரும், வருமொழியில் மெய்யும் வருமிடங்களிற் புணர்ச்சி பற்றிச் சொல்கையில் (காலஞ்சென்ற) இலக்கண அறிஞர் செ. சீனி நைனா முகம்மது ”புதிய தமிழ்ப்புணர்ச்சி விதிகள்” என்ற பொத்தகத்தில் 91 ஆம் பக்கத்தில், ”நிலைமொழியாகும் வினைச் சொற்களில் வினையெச்சமும், ஆ.ஐ ஈற்றுப் பெயரெச்சமும் வலிமிகும்” என்பார். அவர் தந்த எடுத்துக்காட்டு: பண்டை + காலம் = பண்டைக்காலம்.

அப்படித்தான் மறை+காடு= மறைக்காடு என்றமையும். மறைகாடெனில் வேறெதனாலோ மறையுங்காடென்று பொருளாகும். மறைக்காடெனில் வேறெதையோ மறைக்குங்காடு. அவ்வூருக்கு அணைக்கரை என்ற பெயரும் உண்டு. அது அணைக்குங்கரை. அணையுங்கரையல்ல. அதேபோல அணைக்காடு என ஒரு காடு அருகிலுண்டு. அணைக்குங்காடு. அணையுங் காடல்ல. அணைக்கட்டெனும் இன்னொரு சொல்லையும் எண்ணிப் பார்க்கலாம். நீர் அணையாது; பரவும். அதேபொழுது ஒரு செயற்கைக் கட்டுமானத்தால் நீரை அணைக்கமுடியும். பொருள்மாறுபாட்டைக் கூர்ந்து கவனியுங்கள். வினைத்தொகை என்று சொல்லித் இலக்கண விதிகளைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டாம்.]

இனி ”மரைக்காடா? மறைக்காடா?” என்ற உரையாடலுக்கு வருவோம்.

ஆழ்ந்துபார்த்தால் முத்துப்பேட்டை வட்டாரக் காட்டிற்கு மரைக்காடே முதற் பெயரென்பதற்கு நானறிந்தவரை நேரடிச்சான்றுகள் இல்லை வேண்டுமெனில் சுற்றிவளைத்து ஊகத்தால் உணரவைக்கலாம். மரையை மானாக மட்டுமே சொல்வதில் நான் உடன்படேன். அதற்குத் தாவரப் பொருளுமுண்டு. (ஆய்வுத் தெளிவின்றி முன்னோர் கூற்றால் உந்தி நானுமதை விலங்காய் மட்டும் ஒருகால் எண்ணியது உண்டு). கூடவே, ”மறை”க்கு மறைப்பு, வேதமென 2 பொருள்களுண்டு. மரை->மறை(மறைப்பு)->மறை(வேதம்) என 2000 ஆண்டுகளில் சொல்லும் பொருளும் மாறியிருக்கலாம். மறைக்காடு என்று மட்டும் பாராது, கோடியக் கரையை குத்துப் புள்ளியாக்கி கிழக்கே அதிராம்பட்டினம், வடக்கே வேட்டைக்காரன் தோப்பு வரை ஆடித்தோற்ற (mirror image) டகரம்போற் கோடிழுத்துக் கிடைக்கும். முக்கோணநிலம் முழுதும் வரலாற்றுநோக்கில் காணவேண்டும். இன்றைக்குக் கோடியக்கரை ஒரு சிற்றூராகலாம். ஆனால் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் போனால், ஓரளவிற்குப் பெரிதான, முகன்மையான சோழர் துறைமுகம் அங்கே காட்சியளிக்கும். இன்னும் 1000 ஆண்டுகள் முன்னாற் சென்றால், இம்முக்கோணப்பகுதி இன்னுங்கூட மாறித்தோற்றும்.

கி.மு 9500 போல் சென்னை வடக்கிலிருந்து நம்மூர்க் குணக்கடற்கரை சில கி.மீ. அகண்டிருந்து, சிச்சிறிதாய் அகலங்கூடி, நாகபட்டினமருகே கடல்மேலும் பின்வாங்கி கோடியக்கரையோடு இலங்கை சேர்த்தடக்கித் தண்பொருநை (தாம்பிரவருணி) ஆற்றுமுகத்தில் அணைந்து குமரியின் கீழே நீட்டி (ஒரு காலத்தில் 250 கி..மீ, பின் சிச்சிறிதாய் இற்றைநிலை) திருவனந்தபுரம் சுற்றிக் கொண்டு இன்னும் பரந்து கூர்ச்சரம்வரை விரிந்த நிலத்தை உருவகித்தால் நான்சொல்வது புரியும். இவ்வதிகநிலம் சங்ககாலத்திற்கு (கி.மு.550) முன்னும், களப்பிரர் காலத்திலும் (கி.பி 385) நடந்த பல கடற்கோள்களால் அழிந்ததை நம்மூர் இலக்கியங்கள் தொன்மமாய்ப் பதிவுசெய்துள்ளன. இற்றைக் கடலாய்வுகளும் இவற்றின் இயலுமையை வெளிக்கொணர்கின்றன.

இந்த அதிகநிலத்தின் பெரும்பகுதி தமிழரைச்சேர்ந்தது. எவ்வளவுநிலம் எந்த உகங்களில் அழிந்ததென்று பெருங்கடற்கிறுவியல் (oceanography) வழி ஆய்வதே சரியான முறையாகும். குமரிக்கண்டம் என்றவொன்று இருந்ததோ, இல்லையோ? எனக்குத் தெரியாது. ஆனாற் குமரிநிலம் அழிந்தது உண்மை. ஒரிசா பாலு போன்றோர் இதைத் தேடியலைந்து களப்பணி செய்கிறார். நாம்தான் தமிழென்றால் எதையும் நம்பாதுள்ளோம். (காட்டாகத் தமிழகம்-கொரியா தொடர்பு சொல்வதை அவத்தக் களஞ்சியமென எழுத்தாளர் செயமோகன் சொல்வதை அண்மையிற் படித்தேன்.) இத்தகை மனப்பான்மை சிலருக்கு ஏற்படுவது அலட்சியத்தாலா? அவநம்பிக்கையாலா? வேறொன்றின் மேல் ஏற்பட்ட பற்றாலா? அடிமைத்தனத்தாலா? - என்று புரிவதில்லை.

கோடிக்கரைக்கு நேர்தெற்கே இன்று சில தீவுகளுண்டு. அங்கிருந்து யாழ்ப்பாண மாவட்ட நாகனார் (நயினார்) தீவுவரை ஆதிசேதெனும் இயற்கைச் சேது (பாலம்) நீர்மட்டத்திற்குச் சற்றுக் கீழேயுண்டு. தனுசுக்கோடியிலிருந்து மன்னார்தீவு வரை நீர்மட்டத்தின்கீழ் இன்னொரு இயற்கைச் சேதுண்டு. (இதை இராமர் சேதென்பர். மாந்தன் செய்ததாய் இதைச்சொல்வது வெறுந் தொன்மமே.) கடலடி மட்டத்திற் பார்த்தால் ஆதிசேது இராமர் சேதுவினும் உயரங் குறைந்தது. 2 சேதுக்களுக்கும் இடையுள்ளது கடல்கொண்ட பாண்டி நிலம். இதற்குங் கிழக்கில் இலங்கை மேற்குக்கடல் வரை உள்ளதும் கடற் கோளின் முன் பாண்டிநிலமே (இப் பழந்தமிழகத்தை மறந்து, கால காலத்திற்கும் இலங்கை ஒரு தீவென எண்ணுகிறோம்.) கி.மு.350 களில் இலங்கையிற் குடியேறிய சிங்களர் எண்ணிக்கை சங்ககாலப் பிற்பகுதியிற் பெருகியது. தவிர, அவர் நம்மில் வேறானவரல்லர்; தமிழ்க்குடியின் பெண் வழியினர் சிங்களரென வரலாறு தெரிவிக்கும். கலிங்கவிசயன் கூட்டத்திற்கும் பாண்டியருக்கும் இடையே மணவுறவுகள் மிகுதி. அவற்றை உருப்படியாய் யாரும் ஆய்ந்ததில்லை. இன்று சூழும் போகூழும் கொடுமையும் அவற்றை ஆயவிடா. தமிழ் மாமனை/மச்சானை மதியாத சிங்கள மருமகனின் சண்டை இன்றுந் தொடர்கிறது.

மறைக்காட்டின் இருப்பிடமான சோழநாட்டிற்கு வருவோம். ’சிலம்பின் காலம்’ நூலில் வளநாடு, நாகநாடென 2 பகுதிகளாய் சோழநாடு பிரிந்தது பற்றிச் சொன்னேன். (பாண்டியநாடும் ஒருகாலத்தில் 5 பகுதிகளானது. பாண்டியருக்குப் பஞ்சவரென்ற பெயருமுண்டு. சேரநாட்டிலும் பல பகுதிகள் உண்டு. செங்குட்டுவன் சமகாலத்தில் 9 பங்காளிகள் இருந்தார்.) காவிரிக்கு வடகரை, நாகநாடு. காவிரிக்குத் தென்கரை, வளநாடு. 2 நாடுகளையும் பிரித்தது/இணைத்தது காவிரியே. (இன்றுஞ் சிவ தலங்களைச் சொல்கையில் வடகரை/தென்கரைப் பிரிவு சொல்வார்.) சிலம்புக் காலத்தில் நாகநாட்டிற்கு ஒருவனும் வளநாட்டிற்கு இன்னொருவனுமாய் 2 சோழரிருந்தார். கண்ணகி நாகநாட்டாள். (சிலம்பின் மங்கலவாழ்த்துப் பாடலில் வரும்.) நாகநாட்டின் கோநகர் புகார்; வளநாட்டின் கோநகர் உறையூர். சேரருக்கும் பாண்டியருக்கும் ஒரு தலைநகர் பேசுஞ் சிலம்பு சோழரின் தலைநகராய்ப் புகாரையும், உறையூரையும் சமமாகவே பேசும். இருவர் சோழரெனினும் வேந்தர் யார் என்பதில் முரண்களும், குடுமிப்பிடிப் பங்காளிச் சண்டைகளும் இருந்தன. (பங்காளி, தாயுறவுச் சண்டைகளே தமிழரைக் கெடுத்தன.) பாண்டியரோடும், சேரரோடும் ஒப்பிட்டால், சங்ககாலச் சோழருள் ஒற்றுமைக் குறைச்சல் அதிகம்.

சங்ககாலத்திற்குச் சற்றுமுன் ஏற்பட்ட கடற்கோளில் தன்னாட்டுப் பரப்புக் குறைந்ததால் சோழனிடம் முத்தூர்க் கூற்றத்தையும், சேரனிடம் குண்டூர்க் கூற்றத்தையும் (குன்றூர்>குண்டூர்; இற்றைக் குமரி, திருவனந்தபுரம் சுற்றியது.) பாண்டியன் வளைத்துப் பறித்துக்கொண்டது கலித்தொகை 104.4 ல் கீழ்வருமாறு சொல்லப்படும்.

மலிதிரை ஊர்ந்து தன் மண் கடல் வௌவலின்
மெலிவு இன்றி, மேல்சென்று, மேவார் நாடு இடம்பட
புலியொடு வில்நீக்கி, புகழ்பொறித்த கிளர்கெண்டை
வலியினான் வணக்கிய வாடாச்சீர்த் தென்னவன்

இக்கூற்றங்களின் பெயர்களைக் கலித்தொகை உரையாசிரியர் வழி அறிகிறோம். இற்றைப் தஞ்சை/புதுக்கோட்டை மாவட்டஞ்சேர்ந்த முத்தூர்ப் பேட்டை, பட்டுக்கோட்டை, பேராவூரணி, அறந்தாங்கிப் பகுதியே முத்தூர்க் கூற்றமாகும். இது அன்றிலிருந்து இன்றுவரைச் சோழ, பாண்டிய அடையாளங்களைக் கலவையாய்க் காட்டும். இதன் ஓர் எச்சமாய் முத்துக்கள் விலைபோகிய ”முத்தூர்ப்பேட்டை” விளங்கும் (நம்மூரில் பேட்டையெனில் வணிகர் கூடும் ஊராகும்). மணிவாசகர் காலத்தில் பரிவாங்கப் போகும் திருப்பெருந்துறையும் (ஆவுடையார் கோயிலும்) முத்தூர்க்கூற்றத்தில் அறந்தாங்கிக்கு அருகிலுள்ளது. பரி வாங்கையில் இது பாண்டியர் கூற்றம் போலும். ஏனெனில் சோணாட்டுக் கூற்றத்தில் பாண்டிய முதலமைச்சர் 1 மாதத்திற்கும் மேல் தங்கியது நம்பும்படியில்லை. விடாது முத்தூர்க் கூற்றத்தை இரு வேந்தரும் பந்தாடியது தமிழர் வரலாற்றில் ஒரு தொடர் கதை. (வளநாட்டு முத்தூர்க் கூற்றத்தை விடுத்து மணிவாசகரின் பெருந்துறையை நாகநாட்டிற் தேடுவோரை என்சொல்வது?)

சங்க காலத்தின் முன் கடற்கோள் ஏற்பட்டதால், அச்சம், குறையாழம் காரணமாய் சேதுக்களின் இடைக்கடலுக்குள் பெருங்கப்பல்களில் யாரும் வரார். பாண்டியர் தொண்டியோ மிகப் பின்னெழுந்த துறை. சங்கநூல்களிற் வருவது சேரர் தொண்டியே. தொள்ளப்பட்டது தொண்டி. இக்காலத் திருப்பெருந்துறையோ, மணல்மேற்குடியோ, மீமிசலோ சங்ககாலத்திற் பெருந்துறையாக இருந்திருக்க வழி இல்லை. அவற்றின் வரலாறுகள் தேவார காலத்திற்குச் சற்றே முற்பட்டன. பெரும்பாலான வங்கங்கள் (கப்பல்கள்) தெற்கிலிருந்தும், தென்கிழக்கிலிருந்தும் வருகையில் கொற்கை, காயல் (=கழி.),  கடந்தபின் இலங்கையைச் சுற்றிக் கோடியக்கரைக்குத்தான் முதலில் வரமுடியும்..

The Periplus of the Erythraean Sea இன் செய்தியும் இதைச்சொல்லும். “Beyond Colchi there follows another district called Coast Country, which lies on a bay, and has a region inland called Argaru. At this place, and nowhere else, are bought the pearls gathered on the coast thereabouts; and from there are exported muslins, those called Argaritic.” Colchi=கொற்கை. கோடிக்கரை என்று புரிந்துகொண்டு ”கோடி” Coty>County>Country என்று திரிவடைந்த எழுத்துப்பெயர்ப்பாகவும் ”கரை” மொழிபெயர்ப்பாகவும் இங்கு ஆளப்படுகிறது. உண்மையில் கோடியக்கரைக்குக் கடலாற் கோடிய (வளைந்த) கரையென்று பொருள். Argaru = உறையூர். Argaritic = உறையூர் கூறைப்புடைவை. கோடியக் கரையின் முகன்மை புரிகிறதா? தெற்கிருந்து போனால் சோழரின் முதல் துறை கோடியக் கரையே. இங்கிருந்து உரோமுக்கும் கிரேக்கத்திற்கும் பெரும் ஏற்றுமதி நடந்தது போலும். இதற்குக் கானலம் பெருந்துறை என்ற அழகுப் பெயரும் உண்டு. அதையுந் தெரிந்துகொள்ள வரலாற்றுக் காலத்திற்குச் செல்வோம், வாருங்கள்.

அன்புடன்,
இராம.கி.

Sunday, September 23, 2018

various abilities

 Scalability = அலகுமை (அலகு = scale என்ற சொல்லை இன்றும் கணிதத்திற் பயன்படுத்துவர்.)
Suitability = சேருமை (சேருந்தன்மை. சட்டை, துணிகள் எடுக்கும்போது, ”இது உனக்குச் சேருமா? பொருந்துமா?” என்றே பார்க்கிறோம்.)
Susceptibility = கவ்வுறுமை (கவ்வுறுதல்= ஒருவரின் கவ்விற்கு இன்னொருவர் ஆட்படுதல்)
Reliability = நள்ளுமை (நள்ளும் தன்மை. நம்பக்கூடியது. நம்புவரோடேயே நட்பாய் இருப்போம்.)
Availability = கிடைமை
Testability = சோதிமை (எல்லாவற்றிற்கும் ஆய்வைப் பயன்படுத்தமுடியாது. பிறகு ஏகப்பட்ட முன்னொட்டுக்களைச் சேர்க்கவேண்டியிருக்கும். சோதித்தல், தமிழ்தான்.)
Maintainability = பேணுமை (பேணுதல், பராமரித்தலுக்கான நல்ல தமிழ்ச்சொல்.)
Portability = புகலுமை (புகல்= port; வான்புகல்= airport, கடற்புகல்= seaport, புகற்கடவு/கடவுச்சீட்டு = passport.)
Inter-operability = இடையியக்குமை; (operate= இயக்கு)
Compatibility = படியுமை (”படியுமா?” என்று கேட்கிறோமே? அது பொருந்துவதைக் குறிக்கிறது. அப்படி, இப்படி, எப்படி என்ற சொற்களையும் ஓர்ந்துபாருங்கள்.).
Re-usability = மறுபயன்மை
Composability = பொதிமை (பொதி என்ற வினைச்சொல் pose தொடர்பான எல்லாச் சொற்களுக்கும் பொருந்தும்.)
Trust-ability = தொள்ளுமை (தொள்>தோள்; தொள்ளுதல்= நம்பக் கூடியது).
Trace-ability = தேடுமை (தேடுவதற்கான தன்மை)
Exchange ability பரிமாற்றுமை
Secured = சேமுறுத்தியது
Integrated = தொகுத்தது. (தொகைக் கலனம் = integrated calculus; வகைக் கலனம் = differential calculus.) 
Confidential = பகரக் கூடியது (யாரொருவர் நம்பகமானவரோ, அவரோடு மட்டுமே எதையும் பகருவோம், பகிருவோம். பகர்தல் = சொல்லுதல்.)
Safe = சேமமானது
Causal = கருவிப்பது (கருதல்= உருவாதல் எனும் தன்வினை. கருவித்தல்= உருவாக்கல் எனும் பிறவினை. கருதல்/கருவித்தல் என்னும் வினைவழி எழுந்த பெயர்ச்சொற்கள் கரணம், கரம்/கருமம். இவையிரண்டும் சங்கதத்தில் காரணம் கார்யமெனத் திரியும். மீண்டும் கடன்வாங்கிப் பயனுறுத்துகிறோம். கரணம் என்றசொல் கரணியம் என்ற இன்னொரு இணைச்சொல்லையும் தமிழில் உருவாக்கும்.

கூடியமட்டும் ஒவ்வோர் ஆங்கிலச்சொல்லுக்கும் பின்னுள்ள வினைச்சொல்லை முனைந்துதேடுங்கள். பின் பெயர்ச்சொல் ஆக்குங்கள். இதன்மூலம் சங்கதத்தடையை மீறலாம். நல்ல தமிழ்ச்சொற்களைக் காணலாம். சொற்சுருக்கம் மிக முகன்மையானது. நம்சொல் ஆங்கிலச் சொல்லிற்கு விளக்கவுரை ஆகிக்கூடாது. அதேபோல ஒவ்வொரு துறைக்குமெனத் தனிச்சொல்தேடி பாத்தி கட்டிக்கொண்டிருக்கக் கூடாது. ஓர்ந்துபார்த்தால் பல சொற்கள் துறை தாண்டிய பொதுச்சொற்களே. எல்லாத்துறைகளிலும் அவை பயன்படலாம்.

அன்புடன்,
இராம.கி.

Liberty, Freedom, Independence

மீண்டும் இன்னொரு “ஒன்றுபோற் தோன்றும் 3 சொற்கள்”

ஒருமுறை (காலஞ்சென்ற) மருத்துவர் செயபாரதி தமிழிணையம் மடற் குழுவில் “விடுதலைக்கும் சுதந்திரத்துக்கும், ஏன் Liberty, Freedom, Independance - இற்கும் இடையே கூட, வித்தியாசமுண்டு. சிந்தனைக்கு.." என்றெழுதினார். அது மிகவுண்மை. அதுபோற் கேள்வி முகநூலில் எழுந்தது. இதுபோற் கேட்கவேண்டியது தான். ஆனால் கூகுளில் தூழாவிப் மடற்குழுச் சிந்தனைகளைத் தேட நேரஞ் செலவழியாது, இளம்நண்பர் சட்டெனக் கேள்வி தொடுக்கிறார். இதனால் முன்பேசியவற்றை மீளப் பேசவேண்டியுள்ளது. எம்போலும் முதியோருக்கு இது சற்று அலுப்பைத் தரும். ஒரு கட்டுரை எழுத வேண்டுமாயிலும், பழம் எடுகோள்களைத் (references) தேடிப் பாராது, “இன்று புதிதாய்ப் பிறந்தோமெனப்” புதிய தலைமுறை இயங்கினால், தமிழ்க்  குமுகம் தழைக்குமோ? அடுத்த நூறாண்டுகளில் தொடக்க நிலையிலேயே நாம் இருந்துவிடமாட்டோமோ? இதுசரியா? (அகரமுதலிகளைப் புரட்டிப்பாராது சொற்களைப் பற்றி அடிப்படைக் கேள்விகள் முகநூலில் எழுவதுங்கூட வியப்பைத் தருகிறது.)

இப்போது liberal, liberty என்பவற்றை முதலிற் பார்ப்போம். இதற்கான விளக்கம் தமிழிணையம் மடற்குழுவின் அதன் ஒருங்கிணைப்பாளர் சிட்னி பாலாப் பிள்ளை கேட்டுக்கொண்டதற்காக எழுதப்பட்ட  ”Masked facists and hard liberals” தொடரின் இரண்டாம் பகுதியில் (http://valavu.blogspot.in/2005/05/masked-facists-and-hard-liberals-2.html) இருக்கிறது. liberal, liberty போன்றவை ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையன. நான் பெரிதும் எடுத்துக்காட்டும் "Dictionary of word origins" - இல்

"Latin word for 'free' was liber. It came from the same prehistoric source as Greek eleutheros 'free', which may have denoted 'people, nation' (in which case the underlying etymological meaning of the word would be 'being a member of the (free) people' as opposed to 'being a slave'). From liber was derived liberalis 'of freedom', which passed into English via Old French liberal. Its earliest English meanings were 'generous' and ' appropriate to the cultural pursuits of a 'free' man' (as in 'the liberal arts'). The connotations of 'tolerance' and 'lack of prejudice' did not emerge until th 18th century, and the word's use as a designation of a particulara political party in Britain dates from the early 19th century. Also fom Latin liber came English libertine and liberty"

என்று குறித்திருக்கிறார். இச்சொல்லுக்குத் தமிழாக்கம் காணுமுன், தமிழ்ச் சொற்கடலுள் கொஞ்சம் அடியாழம் போய் அங்கிருந்து மேல்வர வேண்டும். நாம் தொடங்கும் அடியாழம் பலசொற்களுக்கு வித்தான ஊகாரச்சுட்டு இது முன்மை, தோற்றம், வெளிவிடல், உயர்ச்சியெனும் பொருள்களைக் காட்டப் பயன்படுகிறது. இங்கே முன்னிலை, தோற்றப் பொருள்களைத் தவிர்த்து, வெளிவிடலையும், உயர்ச்சியையுங் காட்ட விழைகிறேன். கீழேவரும் சொற்களில், நுணுகியவகையில் ஒரு கருத்தில் இன்னொன்று கிளர்ந்து தொடர்ச்சியாகப் பொருள் நீட்சியாவதைப் பார்க்கலாம். இந்த இயல்பு மலர்ச்சி தான், மொழியின் வளர்ச்சி. இதைப் புரிந்துகொண்டால், தமிழ் ஒரு இயல் மொழி; நாட்பட்ட மொழி என்பது புரிந்துவிடும். (வழக்கம்போல், மொழிஞாயிறு பாவாணருக்கு நாம் கடம்படுகிறோம்.)

ஊ>உ>உய்>உய்த்தல்= முன்தள்ளல், செலுத்தல்; உய்>உயிர்; உயிர்த்தல்= மூச்சுவிடுதல்; மூச்சே உயிர்ப்பு எனப்பட்டது. ஊ>ஊது= காற்றைச் சேர்த்து வெளியிடு. ஊது>உது>உதை= காலால் முன்செலுத்து. உது>உந்து= முன்தள்ளூ. உய்>உய்தல்= முன்செல்லல், செல்லல். உய்>உய்ம்பு>உயும்பு> உயம்பு=முன்செலுத்து; மேற்செலுத்து. உயம்பு>அம்பு=முன்செலுத்திய கூரான கம்பு. உய்>ஒய்; ஒய்தல்= செலுத்தல். உய்>எய்; எய்தல்= அம்பைச் செலுத்தல். (வில்லிலிருந்து புறப்பட்ட அம்பு பரவளைவாய் (parabola) உயரப்போய் பின் தாழவந்து தாக்குவதை ஓர்ந்து பார்த்தால் விளங்கும். இப் பரவளைப் போக்கே உயரச் செலுத்தலையும், முன்செலுத்தலையும் அடுத்தடுத்த பொருள் நீட்சியாகக் கொள்ள வகைசெய்கிறது. பறவை, அம்பு போன்றவை இப்படிப் பரவளைவாகப் போவதைக் கண்ணுற்ற ஆதிமனிதனுக்கு உயரச் செல்லலும், முன்னே செல்லலும் ஒன்று மற்றொன்றின் வளர்ச்சியாகவே தென்படும். அம்பு மட்டுமின்றி, இற்றைக் கால ஏவுகணைகள் கூட இப்படிப் பரவளைவாய் எய்யப்படுகின்றன.)

உய்>உயங்கு>ஊங்கு= உயர்வு, மிகுதி. உய்>உயர்>உயரம். உயர்>ஊர்; ஊர்தல்= ஏறல், ஏறிச்செல்லல். ஊர்>ஊர்தி. ஊர்>ஊர்த்தம்>ஊர்த்வம் (வடமொழி); முயலகன் மேலேறித் தாண்டவம் ஆடியதால் ஊர்த்துவ தாண்டவம் ("இனித்தமுடைய எடுத்த பொற்பாதமும் காணப்பெற்றால் மனித்தப்பிறவியும் வேண்டுவதே இம்மாநிலத்தே!" எனும் தாண்டவம்.) உய்>ஒய்>ஒய்யல்= உயர்ச்சி. ஒய்யல்>ஒய்யாரம்= உயர்நிலை ("ஒய்யாரக் கொண்டையாம் தாழம்பூவாம், உள்ளேயிருக்குமாம் ஈரும்பேனும்" என்ற சொலவடை.). ஒய்> ஒயில்= ஒய்யாரம், உயரக்குதித்தாடும் கும்மி; ஒயில் ஆட்டம்= குதித்தாடும் ஆட்டம் (மயிலாட்டம் ஒருமாதிரி, ஒயிலாட்டம் இன்னொரு மாதிரி.). ஓய்> ஓய்ங்கு>ஓங்கு= உயரம் (ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர்பாடி....). ஓங்கு> ஓக்கு>ஓக்கம்= உயரம், பெருமை. ஓய்>ஓய்ச்சு>ஓச்சு=உயர்த்து (கடிதோச்சி மெல்ல எறிக, குறள் 572). ஓய்>ஓப்பு; ஓப்புதல் உயர்த்தல். ஓப்பு>ஓம்பு; ஓம்பல்= உடல் உயருமாறு வளர்த்தல்; பேணல், காத்தல். உய்>உய்கு>உக்கு>உக்கம் = தலை, கட்டித்தூக்கும் கயிறு

உயும்பு>உயும்புதல்= மேலெழும்ப வைத்தல். உயும்பு= jump (yu என்றிதன் மாற்றொலியோடு jumpஐப் பலுக்கிப்பாருங்கள்; விளங்கும்). உயும்பு>உசும்பு; உசும்புதல்= உறங்கினவன் மெல்ல உடம்பசைத்து எழுதல். உசும்பு>உசுப்பு= உறக்கத்திலிருந்து எழுப்பு (பிறவினை). உய்>உய்கு>உகு>உகல்; உகல்தல்= அலையெழல். உகல்>உகள்>உகளுதல்= குதித்தல்= உயர எழும்பல். உகு> உகை; உகைத்தல்=எழுதல், எழுப்பல்; உயரக்குதித்தல். குதி>கொதி; கொதித்தல்=உயர எழும்புதல் (பால் கொதி வந்திருச்சா?) குது>கொது> கொந்து>கொந்து அளித்தல்=கடல் கிளர்ந்தெழுதல் குது>குது களித்தல் = உயர எழும்பி மகிழ்ந்து இருந்தல் (குதுகலித்தலென்று எழுதுவதுமுண்டு. யாரோ வொரு நண்பர் குதுகலம் தமிழில்லை என்றார். அது தவறு.). புளித்துப் பொங்குதலும், உவர்த்துப் பொங்குதலும் உயர எழுவதுதான்.

உகு>உகின்>எகின்=புளி. உய்>உய்வு>உவு>உவர்>உவரி=உவர் நீர்க்கடல், திருச்செந்தூருக்கு அருகிலுள்ள ஊர். உவு>உவண்=உப்பு. உவணம் =உயரப் பறக்கும் பருந்து. உவணை=தேவருலகம் உவச்சன்> ஓச்சன்>ஓசன்= தெய்வத்தை ஏத்துபவன். உய்>உய்வு>உய்பு>உய்ப்பு>உப்பு; உப்புதல்= எழுதல், பருத்தல், வீங்குதல். உப்பு>உம்பு>உம்பர்= மேல், மேலிடம், தேவர் (up, upper என்ற சொற்களும் அதே பொருளைத் தருகின்றன). உய்>உய்து>உய்த்து> உத்து>உத்தம்>உத்தரம்= உயர்ந்த இடம். உத்தரியம்= மேலாக அணிந்து கொள்ளும் துணி (வடமொழிச்சொல்).உகு>உகத்தல்= உயர்தல் "உகப்பே உயர்வு" (தொல். உரியியல், 8). உத்தம்>உச்சம்= உயர்ச்சி. உத்து>உச்சு>உச்சி= உச்சமான இடம்

உய்>எய்>ஏ>ஏவு; ஏவுதல்= செலுத்தல், தூண்டல்; ஏவு>ஏவல்>ஏவலன். ஏவு= அம்பு; ஏவுகணை. எய்>எயின்>எயினன்= அம்பெய்யும் வேடர்குடி; குறிஞ்சிநில மக்கள். எய்>எயில்= மறவர் இருந்து எய்யும் மதில். உ>உன்; உன்னல்= உயர எழுதல். உன்னு>உன்னதம்= உயர்ந்தது (இதை வடமொழியெனப் பலரும் தவறாய் எண்ணுகிறார்.) உன்னு>உன்னிப்பு= உயரம். ஏ>எ>எஃகுதல்=ஏறுதல். ஏ>ஏகு>ஏகல்= மேலேசெல்லல். எக்கல்= வெளித்தள்ளல். எக்கர்= கடல் வெளித் தள்ளிய மணல்மேடு. எகிரல்= எழுதல், குதித்தல். எய்>எய்ல்>எல்= வெளிவரல்; இடைவிடாது நாள்தோறும் தோன்றி மறையும் கதிரவன்; (helios) ஒளி. எல்> எள்>எள்+து>எட்டு= உயர்ந்து அல்லது நீண்டுதொடு. எட்டு>எட்டம்= உயரம், தூரம் (சிவகங்கை வழக்கு). எட்டன்/ஏட்டன்>சேட்டன்= தமக்கு உயர்ந்தோன்; அண்ணன் (மலையாளம்). சேட்டன்>சேத்தி>சேச்சி=அக்காள் (மலையாளம்). எட்டர்= அரசனுக்கு நாழிகைக் கணக்குரைக்கும் ஏத்தாளர். எட்டி= உயர்ந்தவன், சிறந்தவன், பண்டைத் தமிழரசர் வணிகர் தலைவனுக்கு வழங்கிய பட்டம். எட்டி>செட்டி= வணிகன். எட்டு>செட்டு= வணிகனின் தன்மை. எட்டி>ஏட்டி> சேட்டி>சிரேஷ்டி (வடமொழியில் வணிகன் பெயர்). ஏட்டு>சேட்டு = வடநாட்டு வணிகன்

எட்டு>எடு= தூக்கு, நிறுத்து. எடுப்பு= உயர்வு. எடு>எடை= நிறை. எள்+னு= எண்ணு= மென்மேலும் கருது; கணக்கிடு. எண்= மென்மேலும் செல்லும் தொகை. எய்>எய்ம்பு>எம்பு; எம்புதல்= எழுதல், குதித்தல். எய்>எய்வு>எவ்வு; எவ்வுதல்= எழுதல், குதித்தல். எய்>எழு; எழுதல்= உயர்தல், கிளர்தல். எழு> எழுவு; எழுவுதல்= எழச்செய்தல். எழு>எழுச்சி=எழுந்த செயல்; எழுநிலை, எழு என்பது கட்டப்பட்ட நிலையிலிருந்து விடுபடும் நிலை குறிப்பதே. எழுந்து நிற்கும் தோற்றம் பொலிவாக உள்ளது. அது எழிலென்றே கூறப்படும். உயரத்திலிருக்கும் மேகம் எழிலி. உயரத் திரைச்சீலை= எழினி. எழல்= எழும்பல். எழுமை= உயர்ச்சி. எழுவன் உயர்ந்தவனாகிறான், எளியன் தாழ்ந்தவனாகிறான். உயர்ந்த நிலை, மிகுதியான நிலையும் ஆனபடியால் அதற்குத் தாராளப் பொருளும் வந்துவிடுகிறது.

போதல், என்றசொல் போதரல், போதருதல் என்றாவதுபோல், எழுதல் எழுதரலாகும். இப்படித் துணைவினை கொண்டு முடிப்பதும் ஒரு வழக்குத் தான். இளி எனில் இகழ்ச்சி. இளிவரல், இளிவரவும் இகழ்ச்சியே. வரலும் துணைவினையாகலாம். இப்படிப் புதிதாய் அமைவதே எழுவரல். எழுவல்> எழுவரல்= liberal. "இந்த வருசம் ரொம்ப மோசங்க; தேர்வு ரொம்பக் கடினம், எழுவரலா மதிப்பெண் (liberal-ஆ mark) போட்டாத்தானுண்டு". "என்ன படிக்கிறீங்க?" "எழுவரற் கலைங்க; வரலாறு" "தமிழகத்தில் குறிப்பிட்ட சில கட்சிகள் எழுவரற் பார்வை (liberal view) கொண்டவை; எல்லாவற்றையும் பொதுக்கையர் (fascists) என்றுவிட முடியாது. இன்னுஞ்சில கட்சிகள் எழுவரற் பார்வைக்கும் மேலே புரட்சிப்பார்வை (revilutionary view) கொண்டவை. குறிப்பாய்த் தாழ்ந்தமக்கள் (dalit people; தலித் எனும் மராட்டிவழக்கைப் பலுக்காது, தமிழ்வழக்கையே சொல்லலாம்) கட்சியெனில், புரட்சி, மறுக்காமல் இருக்கும். எழுவரல் எனும்போது "ஏற்றுக்கொள்ளூம் தன்மை" (tolerance), "பிரித்துப்பாராத் தன்மை (lack of prejudice) போன்றவையும் புலப்படும். "liberal" -இக்கு முலமான "எழுதல்", நம்மிடம் ஏற்கனவே இருப்பினும், ”எழுவரல்” எனும் வளர்ந்தகருத்து நமக்கு வெளியிலிருந்து வந்ததே. 

எழுவரல், liberal உக்கு ஆவது போல் எழுவுதி, liberty க்குச் சரிவரும். எழுவுதி = எழமுடியுந் தன்மை; தாழாத்தன்மை; யாராலும் தடுத்து நிறுத்த முடியாத் தன்மை. ஆனால் இச்சொல்லிற்கு ஈடாகச் சுதந்திரம், விடுதலை என்று பலரும் மாறிப் பயன்படுத்துகிறார். துல்லியங் கருதின், சொல்லாட்சிகளை மாற்ற வேண்டுமென்றே நான் சொல்லுவேன். சில ஆங்கில வாக்கியங்களைப் பார்ப்போம்.

I have the liberty to do it. அதைச் செய்ய எனக்கு எழுவுதி உண்டு.
They lost the liberty and became slaves. எழுவுதியை இழந்து அடிமைகள் ஆனார்கள்.
Liberty is in-alienable birth right. எழுவுதி என்பது என்னிடம் இருந்து அயலிக்க முடியாத பிறப்புரிமை.

இனி freedom என்ற சொல்லைப் பார்ப்போம். (http://valavu.blogspot.in/2005/05/liberty-freedom-independance.html) சொற்பிறப்பியலின் படி, The prehistoric ancestor of free was a term of affection uniting the members of a family in a common bond, and implicitly excluding their servants or slaves - those who were not 'free'. It comes ultimately from Indo -european *prijos, whose signification ' dear, beloved' is revealed in such collateral descendents as Sanskrit priyas ' dear', Russian 'prijatel' 'friend', and indeed English friend. Its Germanic offspring *frijaz, displays the shift from 'affection' to 'liberty,' as shown in German frei, Dutch vrij, Sweedish and Danish fri, and English free. Welsh rhydd 'free' comes from the same Indo-European source. என்று சொல்வர்.

இவ்விளக்கத்தின் படி "தமிழில் உறவின்முறை என்று தென்மாவட்டங்களில் சொல்லுகிறாரே, அந்த உறவின் முறையில் உள்ளவர் எல்லாம் free; மற்றவர் free இல்லாதவர் என்று பொருள்படும்.. இவ் உறவின் முறையிலுள்ள நம்மவர் எல்லாம் பரிவுள்ளவர்; பரிவுக்குரியவர். மற்றவரோ பரிவுக்கு உள்ளுறாதாவர். "பால்நினைந்து ஊட்டும் தாயினும் சாலப்பரிந்து" என்பதை எண்ணுங்கள். பரிதலென்பது உற்றவருக்கு உரியது. இப்பரிவு நம்முறவுக்கும், வகுப்பினருக்கும், இனத்தவருக்கும், மொழியினருக்கும் நாட்டினருக்கும் மட்டுமல்ல, மாந்தனாய்ப் பிறந்த எல்லோர்க்கும் உரியதென்பது இற்றைச் சிந்தனை. இதில் பரியுடைமை என்பதே freedom. (பரிவுடைமைக்கும் பரியுடைமைக்கும் வேறுபாடு கொண்டால் நன்று.) தமிழ் உடைமை கொண்டாடுவது தமிழுடைமை - tamildom; அரசன் உரிமைகொண்டாடுவது அரசனுடைமை - kingdom. இறைவன் எல்லோர் மேலும் உடைமை கொண்டவர் ஆதலால் அவர் உடையார். தஞ்சைப் பெருவுடையாரென்ற சொல்லை ஓர்ந்து பாருங்கள். அதைப்போலப் பரியுடைமை.

"அவனுக்குப் பரிந்து கேள்விகேட்க வருகிறாயே?" எனில் அவன் பரியுடைமையை நானோ, என் பரியுடைமையை அவனோ, விட்டுக்கொடுக்க இயலாது என்றே பொருளாகும். "நான் பரியாமல் வேறு யார் பரிவார்? நான் அவன் உறவுக்காரன்; அவன் ஊர்க்காரன்; அவன் நாட்டுக்காரன்; அவன் மொழிக்காரன்; அவனும் நானும் மாந்தர்கள்" என்று பரியுடைமை நமக்குள் விரியும். பரி(தன்)மையை freeness எனலாம். பரிமையை உடைமையாகக் கொண்டால் அது பரியுடைமை. இப் பரியுடைமை என்பது நம்மோடு கூடப் பிறந்தது தான். இதைத்தான் விட்டவெளித் தன்மை என்றும் விடுதலை என்றும் மொழிபெயர்க்கிறோம். ஒருவகையில் அது சரியெனினும், அடிப்படைப் பொருளை, விட்டவெளித் தன்மை / விடுதலை என்பது, தனித்து நின்று, கொண்டுவரவில்லை என்றே நான் எண்ணுகிறேன்.

ஒரு குறுகிய அரங்கை (range) மட்டும் பார்த்து இச்சொல் 19, 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் எழுந்தது. குறுகிய அரங்கென்று ஏன் சொல்கிறேனெனில் விடுதலை எண்ணும்போது நாம் முன் அடைபட்ட நிலை உள்ளே தொக்கி நிற்கிறது. அடைதலைக்குப் புறந்தலையாக விடுதலை எனும்போது ஏதோ ஒரு குறை, எதிர்மறைச் சொல்போற் தொனிக்கிறது. பரியுடைமை என்பது நேரடியாக பரிந்துவரும் போக்கைச்சுட்டும். எழுவுதியும் பரியுடைமையும் ஒன்றாவெனில் ஏறத்தாழ ஒன்று. ஆனால் நுணுகிய வேறுபாடுண்டு. எழுவுதியில் தன்முனைப்போக்கு முகமையாகும். பரியுடைமையில் சுற்றியுள்ளோரைக் கருதும்போக்கு முகமையாகும். அடிமைத்தளையிலிருந்து பரியுடைமைக்கு வருகிறோம். இதைச் செய்ய எனக்கு எழுவுதி வேண்டும். எழுவுதியை நிலைநாட்டி அதன்மூலம் பரியுடைமை அடைகிறோம்.

அடுத்து independence: ”புடலங்காய் பந்தலில் தொங்குகிறது”, ”நீலவிதானத்து நித்திலப்பூம் பந்தற்கீழ் மாலை மாற்றினர்”, எனும்போது, பந்தல் மேலிருந்து தொங்குவதை புரிந்துகொள்கிறோம். பந்தல், காலில் நிற்கலாம்; மோட்டு வளையில் முட்டுக்கொடுத்தும் தொங்கலாம். பந்துதலின் அடிப்படை கட்டுவதே. கட்டுமானப் பெயர் பந்தல்/பந்தர். ஒலை, துணி, தகரமெனக் கட்டும் பொருளுக்குத் தக்க பந்தல் அசையும்; ஆடும்; உயரும்; தாழும். இத்தகைய இயக்கம் மேலுமின்றிக் கீழுமின்றி நடுத்தரமாய் உள்ளதால் பந்தரித்தல் என்றும் பந்தரமென்றும் பின் அந்தரமென்றும் உருத் திரியும். பந்தப்படுவது, கட்டப்படுவதே. ஒன்றைச்சார்ந்து அல்லது அடுத்து, பந்தப்படுவது depend ஆகும். அதாவது பந்தப்பட்டு நிற்பதே depend. பந்தப்பட்ட நிலை dependent status. பந்தப்படாநிலை = independent status. இன்னொன்றைச் சாராநிலை. இதைத் தன்காலில் நிற்கும் நிலையென்று கொண்டு வடமொழியில் சுவதந்திரம் என்றார். தனிப்பட்ட, தனிநிற்றல், தன்னாளுமை என்றும் நற்றமிழில் மொழி பெயர்க்கலாம். வெறுமே independent என்பதில் பொருள்வராது. independent of what என்றகேள்வி உடனெழும். பலவிடங்களில் இதன்விடை தொக்கி நிற்கலாம். தொக்கிநிற்கும் இடங்களில் விடுதலை, சரியாகும்.

சிலர் independant ஐத் தன்னுரிமை எனச்சொல்ல விழைவர். தன்னுரிமை= self-right; liberty அல்ல. எத்தனையோ liberals, self-right groups- இல் உறுப்பினராவார். liberalism is different from self-right. பெரியார் தென்னிந்திய நலவுரிமைச் சங்கத்தைத் திராவிடர் கழகமாய் மாற்றினார். அது ஒரு தன்னுரிமைக்கழகமே. அதை liberal ஆகக்கொள்வது அவ்வளவு சரியாகாது. self-righteous attitude- ஐயும் liberal attitude- ஐயும் எப்படிப் பிரித்துச்சொல்வது? தன்னுரிமை, எழுவுதி என என் வழியில் முடியும். A self-righteous individual need not be a liberal. தன்னுரிமையாளன் எழுவுதியாளனாய் இருக்க வேண்டியதில்லை. தன்னாண்மை, ஆணாதிக்க உணர்வைக் காட்டுமென்பதால் அதுபோன்ற சொல்லாக்கம் தவிர்ப்பது நல்லது. management - இற்குப் பலரும் பயன்படுத்தும் ’மேலாண்மையை’ இதே காரணத்தால் தவிர்ப்பேன். அதோடு, to manage -இற்கு இணையாய், சுருங்கி, ’மேலாளல்’ வருவதில்லை. அதன்பொருள் to rule over என்றாகும். அதற்கு மாறாய் மானகைத்தல்= மான் (மாந்தரின் வேர்)+ அகைத்தல் (செலுத்தல்)= மாந்தரைச் செலுத்தல்= to manage என்றே பரிந்துரைக்கிறேன். இனி independent -ஐப் பயனுறுத்திச் சில வாக்கியங்களைப் பார்க்கலாம்.

India became independent in August 15, 1947. இங்கே independent of British rule எனத் தொக்கிநிற்கிறது. ”இந்தியா 1947 -ல் ஆகசுடு 15 -இல் விடுதலை அடைந்தது” எனலாம் அல்லது 1947, ஆகசுடு 15- இல் பந்தம் விடுத்ததென்றுஞ் சொல்லலாம். There are 4 independent producers other than the MNC's for this drug in India. இங்கே விடுதலையும், வடமொழிச் சுதந்திரமும் சரிவரா. தனித்த, தனிப்பட்ட, சாராத, பந்திலாத போன்றவையே சரிவரும். ”தனிப்பட்ட/ தனித்த” மிகச் சரியாகப் பொருந்தும். "இந்தியாவில் இம்மருந்திற்கு பன்னாட்டுக் குழுமங்களைத் தவிர்த்து 4 தனித்த விளைப்பாளிகள் உள்ளனர்." independence= பந்திலாமை; தன்னாளுமை; விடுதலை. freedom- இற்கும் independence- இற்கும் ஒற்றுமைகள் நிறையவிருந்தாலும் நுணுகிய வேறுபாடுமுண்டு. காட்டாகப் பரியுடைமை, இந்தியாவைப் பொறுத்தவரையில் எதிர்காலத்துக்கும் உண்டு; எந்நாளும் கையாளலாம்; ஆனால் காப்பாற்றவேண்டும். தன்னாளுமை, வந்துசேர்ந்துவிட்டது. இழக்காதவரை, அதைப்பற்றிக் கவலைப்படவேண்டாம். மூன்று சொற்களுக்கும் இதுவரை கூறிய விளக்கங்கள் போதுமென எண்ணுகிறேன். துல்லியங்கருதி கீழ்க்கண்டவாறு தமிழில் புழங்கலாம்.

Liberty = எழுவுதி
freedom = பரியுடைமை
independence = பந்திலாமை; தன்னாளுமை; விடுதலை

அன்புடன்,
இராம.கி.


knowledge, wisdom, prudence and intelligence

மேலேயுள்ள 4 சொற்களுக்கும் பொத்தாம்பொதுவாய் அறிவெனச் சொல்லவே நம்மிற்பலரும் பழகியுள்ளோம். ஓர்ந்துபார்த்தால் நுண்வேறுபாடுகள் உண்டு. இவற்றைப் பயிலும் ஆங்கிலக் கட்டுரையைத் தமிழில் மொழி பெயர்க்கையிலோ, அல்லது புதுக்கட்டுரை படைக்கையிலோ, விதப்பின்றிப் பொதுச்சொல்லில் முன்னொட்டியே ஒப்பேற்றுகின்றோம். முன்னொட்டுப் பழக்கம் இப்போதெல்லாம் தவிர்க்க வியலாது விரவிக் கொண்டுள்ளது. என்னைத் தப்பாக எண்ணாதீர். செருமன் கட்டுரைகளிற் சிலபோதுகாணும் ஊன்சர (sausage style) நடைபோல் இற்றைத் தமிழ்நடை மாறிவருகிறது. (ஒருவேளை நாம் கலைச்சொல்லாக்காது, சொற்றொடர்களை ஆக்குகிறோமோ? - என்ற ஐயமும் எனக்குண்டு.) பழந்தமிழ்ச்சொற்கள் பெரும்பாலும் ஈரசை, மீறின், மூன்றசை; அவற்றின் சொற்சுருக்கமும், எழுத்துச் சுருக்கமும் நமக்கு ஏனோ கைவராதுள்ளன.) ஆங்கிலத்தில் பல்வேறு புலச்சொற்கள் எழக்காரணம் அவரின் ஏரணமும், துல்லியப் பார்வையுமே. இதுநாள் வரை துல்லியம் பாராது, வெற்று வெளியை நிறைக்கும் சொற்களை நாம் பெய்வதும் நம் கலைச்சொற்கள் தடுமாறக் காரணமாகும். (மீள என்மேல் உங்களுக்குச் சினம் வரலாம். இந்நாலு சொற்களைத் எப்படிச் விதந்தோதலாமென்று பார்ப்போம்.

know (v.) Old English cnawan (class VII strong verb; past tense cneow, past participle cnawen), "perceive a thing to be identical with another," also "be able to distinguish" generally (tocnawan); "perceive or understand as a fact or truth" (opposed to believe); "know how (to do something)," from Proto-Germanic *knew- (source also of Old High German bi-chnaan, ir-chnaan "to know"), from PIE root *gno- "to know."

ஞா என்பது தமிழில் ஓர் வினையடி. இது யா என்னும் வேரிலிருந்து யா>ஞா> நா என்று திரியும். இத் திரி விதியை ”யா” என்ற நூலின் மூலம் சொல்லாய்வு அறிஞர் ப.அருளி விளக்கியிருக்கிறார். தமிழில் சொற்பிறப்பு விதியொன்றை முதலில் நிலைநாட்டியவர் அவரே. மேற்சொன்ன விதி பல்வேறு சொற்களின் மூலம் நிறுவப்பட்டிருக்கிறது. நாமின்றும் பயன்படுத்தும் நாட்டம், நோட்டம், நோக்கு என்ற சொற்கள் நா- என்ற கிளைவேரிலிருந்து கிளைத்தவை. இவற்றிற்குக் காணுதலையொட்டி முதற்பொருளிருந்தாலும் அறிவுப்பொருள் புழக்கங்களும் பழந்தமிழிலுண்டு. இங்கே நான்தரும் செய்தி அருளியின் நூலிலிருந்து தருவதாகும். 

நாட்டம் என்றசொல் ஆராய்ச்சிப்பொருளில் (தொல்.பொருள்: 3;33;2), தொல். சொல்.குற்:78;5), (புறம்:25:14) ஆகியவற்றிலும், கணியமென்ற பொருளில் (பதிற்று.211) இலும், நாடுதல் என்பது ஆராய்தற் பொருளில் (குறள் 518:1), (குறள் 520:1) இலும், நாடாமை என்பது ஆராயாமைப் பொருளில் (குறள் 833:1) இலும், நாடுதல் என்பது ஆராய்தற் பொருளில் (நாலடி 15:2) இலும் வரும். நோட்டம் என்பது ”ஆராய்கை, மணி-பொன் முதலியவற்றை ஆய்ந்து தகுதியறிகை” ஆகிய பொருள்களிலும், நோட்டமாயிருத்தல் என்பது ”ஒன்றைப் பற்றி நோக்கமாகவே இருந்தல்” என்ற பொருளிலும் வரும்.

கண்ணோட்டம் என்ற சொல்லையும் இங்கே நினைத்துப்பார்க்கலாம். நோக்குதல் என்பது கருதற் பொருளில் குறள் 189 இல் வரும். கவனித்தற் பொருளில் (ஏலாதி.12) இல் வரும். நோக்கென்ற சொல் அறிவென்ற பொருளில் மதுரைக்: 517-518 இல் வரும், நோக்கம் என்ற சொல் அறிவென்ற பொருளில் (கலி 14:11), (மலை:75) ஆகிய இடங்களில் வரும். இது போகக் காண் என்ற வினையில் எழுந்த காட்சியும் அறிவு எனும் பொருளில் (புறம் 170:2-4, 213:4-6, 213:15, 214:1-3, முருகு 137,166, பெரும்.445, குறிஞ்சி 15-18, மலை 49,50, அகம் 73:8-10, 75:1-3, 215:7-10, 245:1,2 ஐங்.470, கலி,94:42,43, 120: 1-3, பரி.1:45,46) ஆகிய இடங்களில் வரும்.

நகரச் சொற்கள் நம்மிடம் புழக்கத்திலிருந்தால் ஞகரவொலிப்பும் ஒரு காலந்தில் இருந்திருக்க முடியும். அப்படி நோக்கினால் ஞாதல், ஞாதம், ஞாவகம்>ஞாபகம், ஞானம் போன்ற சொற்களும் தமிழ் தான். இவற்றைச் சங்கதம் என்று சொல்லி நம்மையறியாமல் விலக்குகிறோம். ஞாதல் என்பது ஞாவின் தொழிற்பெயர். ஞா, ஞோ போன்ற சொற்கள் உலகமெங்கும் இந்தையிரோப்பிய மொழிகளிலும்  இருக்கின்றன. இதனடிப்படையில் knowledge (n.) என்பதை ஞானம் என்றே நான் சொல்வேன்.

knowledge (n.) early 12c., cnawlece "acknowledgment of a superior, honor, worship;" for first element see know (v.). The second element is obscure, perhaps from Scandinavian and cognate with the -lock "action, process," found in wedlock.

-----------------------------------
அடுத்தது நாம் பார்க்கப்போவது wise என்ற சொல் .இதைக் கீழ்க்கண்டவாறு ஆங்கிலச் சொற்பிறப்பியல் அகரமுதலியிற் சொல்வர்.

wise (adj.) Old English wis "learned, sagacious, cunning; sane; prudent, discreet; experienced; having the power of discerning and judging rightly," from Proto-Germanic *wissaz (source also of Old Saxon, Old Frisian wis, Old Norse viss, Dutch wijs, German weise "wise"), from past participle adjective *wittos of PIE root *weid- "to see" (hence "to know"). Modern slang meaning "aware, cunning" first attested 1896. Related to the source of Old English witan "to know, wit."

விழித்தல் என்பதற்கு வெறுமே பார்த்திருத்தல் மட்டும் தமிழிற் பொருளில்லை. அவன் விழிப்பானவன் என்றால் புத்திசாலி, கவனித்துப் பார்ப்பவன் என்று பொருள். wise man = விழிப்பானவன். விழித்தவன் என்று பொருள். wise என்ற பெயரடைக்கு விழித்த என்பதே பொருள். இனி அடுத்த சொல்லைப் பார்ப்போம்.

wisdom (n.) Old English wisdom "knowledge, learning, experience," from wis (see wise (adj.)) + -dom. A common Germanic compound (Old Saxon, Old Frisian wisdom, Old Norse visdomr, Old High German wistuom "wisdom," German Weistum "judicial sentence serving as a precedent"). Wisdom teeth so called from 1848 (earlier teeth of wisdom, 1660s), a loan-translation of Latin dentes sapientiae, itself a loan-translation of Greek sophronisteres (used by Hippocrates, from sophron "prudent, self-controlled"), so called because they usually appear ages 17-25, when a person reaches adulthood.

இதை விழித்தம் அல்லது விழிப்பம் என்று சொல்லலாம்.
-------------------------------------
மூன்றாவது prudence (n.) இது providence (n.) என்ற சொல்லின் சுருக்கம். ஆங்கிலத்தில் இதன் சொற்பிறப்பியலைக் காணுவோம். prudence (n.) mid-14c. (c. 1200 as a surname), mid-14c., "intelligence; discretion, foresight; wisdom to see what is suitable or profitable;" also one of the four cardinal virtues, "wisdom to see what is virtuous;" from Old French prudence (13c.) and directly from Latin prudentia "a foreseeing, foresight, sagacity, practical judgment," contraction of providentia "foresight" (see providence).

இதுபோகப் providence (n.) என்றொன்றும் உண்டு. late 14c., "foresight, prudent anticipation," from Old French providence "divine providence, foresight" (12c.) and directly from Latin providentia "foresight, precaution, foreknowledge," from providentem (nominative providens), present participle of providere "look ahead, prepare, supply, act with foresight," from pro "ahead" (see pro-) + videre "to see" (from PIE root *weid- "to see").

prudence இற்குச் சரியான இணைச்சொல் முன்விழிப்பு. இதைத்தான் சுருக்கமாய் முனைப்பு என்று சொல்கிறோம்.
--------------------------------------
கடைசியில் intelligence (n.) late 14c., "the highest faculty of the mind, capacity for comprehending general truths;" c. 1400, "faculty of understanding, comprehension," from Old French intelligence (12c.) and directly from Latin intelligentia, intellegentia "understanding, knowledge, power of discerning; art, skill, taste," from intelligentem (nominative intelligens) "discerning, appreciative," present participle of intelligere "to understand, comprehend, come to know," from assimilated form of inter "between" (see inter-) + legere "choose, pick out, read," from PIE root *leg- (1) "to collect, gather," with derivatives meaning "to speak (to 'pick out words')."

மேலேயுள்ள விளக்கம் பார்த்தால் இடைத்தெரிவு என்பது சரியாகத் தோன்றும். இதையே வேறுமுறையில் அறிவென்று சுருங்கச் சொல்லுகிறோம்.
--------------------------------------
knowledge = ஞானம்
wisdom = விழிப்பம்
prudence = முனைப்பு
intelligence = அறிவு

அன்புடன்,
இராம.கி.